Morgunblaðið - 22.11.1987, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 22.11.1987, Blaðsíða 26
26 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 22. NÓVEMBER 1987 Landsýn af Titikaka-vatni (í um 3800 metra hæð) til bæjarins helga, Copacabana. FYRRI HLUTI FERÐASÖGU FRÁ BÓLIVÍU Það hefur margt sérkennilegt verið sagt um eitt afskekktasta og fátækasta land rómönsku Ameríku: Bólivíu. Franskur rithöfundur á 19. öld kallaði landið bæði „veröldina í hnotskurn" og „betlara sem situr á gullhásæti". Aðrir hafa sagt Bólivíu vera hjarta Suður-Ameríku. En grípandi setningar eða stutt kynni nægja ekki til þess að miðla megin- straumi þjóðlífs í landi sem á sér jafn flókna sögu og er eins mót- sagnakennt og Bólivía. Um eitt geta flestir þó verið sammála. Kalli menn hábyggðir norðurhvels jarðar í Tíbet heitum eins og þak jarðar eða rjáfur veraldar, þá er þakið engu síður líka í Bólivíu, því þar lifir fólk í um og yfir 4000 metra hæð yfir sjó. Lent í 4082 metra hæð Það er heldur svalara loftið yfir El Alto-flugstöðinni við La Paz í Bólivíu en á Miðnesheiðinni á ís- landi. Hæðarmunurinn er líka um 4000 metrar. Heima var meðal- heitur sumardagur við upphaf ferðar til Frankfurt í V-Þýskalandi en í Bóliviu er miður vetur; skaf- heiður himinn, sól hátt á lofti og snarpur en kaldur vindur stendur af snjólausri hásléttunni. Það tók 34 klukkustundir að fljúga frá Keflavík til Lúxemborgar, aka með rútu til Frankfurt, fljúga til Puerto Rico, til Ekvador, til Perú, og renna alla leið í hlað við sandblásna flug- stððina hjá La Paz. Þreytan vék um stund þegar flogið var móti degi yfir nyrsta hluta Andesfjalla og gullroðin snjó- og eldfjöll birtust úr húminu. En þarna í flugstöðinni meðan beðið er eftir ógrynni af farangri, verður maður mjög þreyttur aftur. Loftið er þunnt, svipað og á hæstu tindum Alpa- fjalla. Það bætir ekki úr skák og dálítill farangursburður hleypir upp hjartslættinum, rétt eins og góður sprettur. Tollverðirnir líta ekki í einn ein- asta pinkil, veifa bara og segja: Ari Trausti Guðmundsson Andinistas. Svo nefnast fjallamenn í S-Ameríku og eiga þeir greinilega upp á pallborðið hjá tollurum í La Paz. Úti fyrir bíður lítil rúta. Og hann Valdimar, reddari ferðaskrifstofu einnar í La Paz, kynnir 15 manna hópinn fyrir þreklegum, svipsterk- um ökumanninum. Hann heitir Bernardo. Rútan er bandarískur Dodge, 17 ára gamall, með hörðum bekkjum og handföngum á stólbök- unum eins og tíðkaðist hér heima fyrir margt löngu. Borgin í gljúfrinu Ökuferðin hefst á stuttri leið meðfram lágreistum húsum. Gatan er rykug og holótt. Skyndilega er komið á hraðbraut sem stihgst bratt og hlykkjótt að hæðarbrún. Fram til þessa sést ekkert til milljóna- borgarinnar. Hverfin hér uppi eru annexíur, slitin úr augljósum tengslum við sjálfa La Paz. Hér búa 3—400 þúsund manns við fátækleg- an kost í vindgnauði og þurrkum hásléttunnar sem nefnist Altiplano. En allt í einu rennur rútan fyrir snðs og þá blasir borgin við í einu vetfangi; hvít, grá og brún. Víða eru háhýsi við miðbikið og tígul- steinshús og leirkofar til jaðranna. En La Paz liggur hvorki á sléttu eða í vinalegu dalverpi. Hún fyllir eins konar gljúfur sem skerst í jað- ar hásléttunnar. Það er 4—500 metra hæðarmunur á brúnunum og botninum og svo brattar hlíðar að sums staðar eru ekki bílfærar götur Sölukona af þjóð aymara í La Paz. heldur tröppulagðir stígar. Yfir gnæfa svo 5—6 þúsund metra há fjöll með bæjarfjallinu fyrir endann: Illimani (6462 m). Borgin teygir sig eins langt og sjá má niður eftir skorunni miklu og vafalítið er þarna eitt sérstæðasta borgarstæði í heimi. Borg friðarins eins og La Paz kallast var stofnsett árið 1548. Ein astæðan var gullgröftur en önnur sú að það vantaði verslunar- og samgöngumiðstöð á krossgötum milli landsvæðanna sem nefndust Efra- og Neðra-Perú á nýlendutím- fllimani (6462 m) við suðurenda KonungsfjaUgarðsins sést víða að; hann klifu leiðangursmenn undir lokin. um Spánverja í álfunni. í upphafi 18. aldar voru íbúar þarna um 11.000 en eru nú ein og hálf milljón ef hasléttuhverfið er talið með. La Paz er sannarlega spegill Bólivíu. Þar eru þær andstæður sem einkenna landið flestar saman- komnar í ótrúlegri hringiðu. Eftir að hafa þotið á skjálfandi Dodge- inum niður hraðbrautina inn í gömlu borgarhverfín þumlunguð- umst við fram hjá mannþrengdum torgum og hliðargötum eftir breið- um „búlevarði" að hóteli einu sem heitir í höfuð vopnabróður Simons Bolivar: Sucre marskálki. Hann átti einn helsta þáttinn í frelsun gömlu Bólivíu á árunum fyrir 1825. Valdimar sagði okkur brosandi að hótelið væri í 3620 metra hæð. Það stóð svo á endum að þegar hópurinn settist við kvöldverðar- borðið, yfir heilsteiktum, flötum og feitum fiski, gerði höfuð og magi uppreisn. Fyrstu einkenni vægrar hæðarveiki eru ógleði, höfuðverkur og máttleysi. Flestir Þjóðverjanna gátu ekki einu sinni drukkið bjór með stfl. Tvölöndíeinu Bólivía er landlukt ríki. Eftir sjálfstæðisyfirlýsinguna 1825 var það nærri 2 milljónir ferkflómetra að flatarmáli. Á rúmri öld glataði Bólivia um helmingi landsvæðisins í hendur grannþjóðanna í nokkrum styrjöldum (Brasilíu, Argentínu, Paragúay, Perú og Chile). Þar með J
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.