Morgunblaðið - 28.12.1988, Side 42

42
MORGUNBLABIÐ, MIÐVIKUDAGUR 28. DESEMBBR 1988
Jón Pálsson
tvítugu og frá þeim tíma talið mig
hálfgildings fósturson þeirra. Ég á
Jóni og Aslaugu mikið að þakka,
hann hvatti mig með ráðum og dáð
til að fara í dýralæknisnám og hjá
þeim var ég í læri meira og minna
öll námsár mín og aðstoðardýra-
læknir hjá honum fyrst eftir að ég
lauk námi. Sumarið áður leysti ég
hann af í sumarfríi, en þau hjónin
fóru í ferðalag vestur á firði og
síðan norður í land. Áætlað var að
ferðin tæki hálfan mánuð en heim
komu þau eftir fjóra daga. Þá höfðu
þau heimsótt alla eins og til stóð,
en iðjuleysið átti ekki við þau hjón-
in. Það var líka í ýmsu að snúast
heima, úti á Árbæ beið heyskapur
og þó að í þessu tilfelli væri nægur
mannskapur heima sakaði ekki að
fá drífandi stjómanda heim.
Þegar hér er komið sögu er Jón
kominn vel yfir sextugt. Hann hafði
marga svaðilförina farið, lent í
bflveltum, dottið af vitlausum hest-
um og verið barinn og bitinn af
skepnum. En hann var ódrepandi,
þurfti sáralítinn svefn, fór gjaman
á fætur kl. 6 að morgni og fékk
sér gúlsopa af genever, vegna mag-
ans.
Eftir morgunverð var haldið af
stað í kúaskoðun, stórgeldingar og
eða kjötskoðun, sem e.t.v. hafði
ekki gefist tími til að framkvæma
daginn áður og aldrei sá ég hann
nema í góðu skapi.
Jón var góður og farsæll dýra-
læknir og sem héraðsdýralæknir
var hann laginn embættismaður,
sem kom ótrúlega miklu til leiðar,
þrátt fyrir fádæma skilningsleysi
bænda og stjómvalda.
Það var mikill skaði fyrir íslenska
dýralækna að honum var ekki veitt
yfirdýralæknisembættið, þegar
hann sótti um það á sínum tíma.
Ég hefi alla tíð verið sannfærður
Eiginmaftur minn, t EMIL ÁSGEIRSSON
bóndi,
Gröf, Hrunamannahreppi,
er látinn. Eyrún Guðjónsdóttir.
t
Eiginmaftur minn,
VILHJÁLMUR M. GUÐJÓNSSON,
Vogabraut 42,
Akranesi,
lést í Sjúkrahúsi Akraness þann 27. desember.
Halldóra Lárusdóttir.
t
Móftir okkar, tengdamóftir og amma,
THEÓDÓRA SIGURÐARDÓTTIR,
Holtsgötu 41,
lóst í Landakotsspítala þann 25. desember.
Steinþór Stelngrfmsson,
Sigurður Örn Steingrfmsson,
Sigrún Steingrfmsdóttlr,
Hreinn Steingrfmsson,
Svala Wlgelund,
Guftrún Blöndal,
Bjarni Magnússon,
Steingrfmur Steinþórsson.
t
Móftir okkar,
SIGRÍÐUR JÓNSDÓTTIR,
Kvfum, Þverárhlfft,
andaðist í Sjúkrahúsi Akraness aðfaranótt 24. desember.
Eggert E. Ólafsson,
Ragnar Ólafsson,
Þorgeir Ólafsson,
tengdadœtur,
barnabörn
og barnabarnabörn.
Útför föftur okkar,
JÓNS PÁLSSONAR
fyrrv. hóraftsdýraleeknis,
fer fram frá Selfosskirkju miðvikudaginn 28. desember kl. 13.30.
Bílferð verður fró Umferftarmiðstöftinni í Reykjavík kl. 12.00.
Garftar Jónsson,
Ólafur Jónsson,
Páll Jónsson,
Helgi Jónsson,
Steinunn Sigurðardóttlr.
t
Móftir okkar, tengdamóftir, amma og langamma,
ÞÓRUNN ÚLFARSDÓTTIR
frá Fljótsdal,
verður jarðsungin frá Dómkirkjunni fimmtudaginn 29. desember
kl. 15.00.
Njáll Haraldsson, Ingigerður Karlsdóttir,
Úlfar Haraldsson, Ragnhelður Krlstinsdóttir,
Björn Haraldur Sveinsson, Kolbrún Jónasdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
um að þar hefði hann reynst far-
sæll og gegn embættismaður og
góður lærifaðir þeirra sem á eftir
hefðu komið í .það embætti.
Þannig reyndist hann alla vega
þeim ófáu dýrlæknanemum og
dýralæknum, sem hjá honum störf-
uðu.
Jón var stórhuga maður, áhuga-
málin voru mörg. Hann var mjög
pólitískur og ákafur fylgjandi Sjálf-
stæðisflokksins. Hann var mikill
hestamaður, átti góða hesta og var
mikill hrossaræktunarmaður, þótt
hugmyndir hans í þeim málum færu
stundum fyrir bijóstið á „hrossa-
ræktunarmönnum", hélt hann sínu
striki.
Jón var gæfumaður í sínu einka-
lífí, hann kvæntist Áslaugu árið
1918, hjónaband þeirra var ham-
ingjusamt, þau eignuðust fjóra syni
og eina fósturdóttur, Steinunni
Helgu húsmóður í Kópavogi. Synir
þeirra eru: Garðar fyrrverandi
skógarvörður, Ólafur fram-
kvæmdastjóri, Páll tannlæknir, þeir
búa allir á Selfossi, og Helgi banka-
stjóri hann býr á Akureyri.
Allt eru þetta gegnir og góðir
borgarar, sem svo sannarlega
reyndust foreldrum sínum vel. As-
laug andaðist haustið 1981. Við
Hulda og böm okkar séndum bestu
kveðjur suður á Selfoss til fjölskyld-
unnar allrar.
Það er gott að minnast Jóns
Pálssonar, hann var svo samkvæm-
ur sjálfum sér, raunsær og vitur.
Jón Pétursson
Jón fæddist að Þingmúla í
Skriðdal á rigningarvori. Foreldrar
hans voru vel bjargálna fólk, en þó
varð heimilið svo eldiviðarlaust að
þurrka varð bamafötin hans Jóns
ýmist úti í fjósi eða konur þurrkuðu
þau inni á sér. Okkur ofneyslufólki
nútíðar væri hollt að minnast þeirra
lífskjara, sem fólk á aldursskeiði
Jóns varð oft að búa við. Ungur
varð Jón fylgdarmaður ferðamanna
t
INGIBJÖRG VESTMAN N,
Hringbraut 24,
Reykjavlk,
sem andaðist 22. desember sl. verftur jarðsunginn frá Dómkirkj-
unni fimmtudaginn 29. desember kl. 13.30.
Þeim, sem vildu minnast hennar, er bent á Krabbameinsfélagið.
Stefán Bjarnason
Elsa Stefánsdóttir, Birgir Sigurftsson.
Anna Steinunn Ágústsdóttir, Kjartan Bjargmundsson,
Einar Ingi Ágústsson, Elías Halldór Ágústsson,
Eva Ágústsdóttir
og barnabarnabörn.
t
Ástkaer ömmusystir mín,
ÓLÍNA KRISTÍN JÓNSDÓTTIR
frá Ölvaldsstöðum,
Bjarnarstfg 7,
Reykjavfk,
er lést f Borgarspítalanum fimmtudaginn 22. desember verður
jarðsungin frá Fossvogskapellu föstudaginn 30. desember
kl. 10.30.
Fyrir hönd ættingja og vina,
Sif Ragnhildardóttir.
t
Móðir mín, tengdamóöir, systir og amma,
SIGRÍÐUR HELGADÓTTIR,
Bjarnabœ,
Suðurgötu 38, Hafnarfirði,
verður jarftsungin frá Hafnarfjarðarkirkju fimmtudaginn 29. des-
ember kl. 13.30.
Eirfkur Ólafsson, Hafdfs Jóhannesdóttir,
Bjarni Helgason, Margrét Helgadóttir,
Helgi Helgason
og barnabörn.
t
Faðir okkar, tengdafaftir, afi og langafi,
LÚTHER SALÓMONSSON
pfpulagnlngamelstari,
Reynimel 82,
sem lést 17. desember sl., verftur jarðsunginn frá Fossvogskirkju
fimmtudaginn 29. desember kl. 13.30.
Hilmar Lúthersson, Koibrún Guftmundsdóttir,
Sigrfður Lúthersdóttir, Sveinn Þórðarson,
Jóhann Lúthersson,
Reynlr Lúthersson,
Sverrir Lúthersson, Auftur Samúelsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Eiginmaftur minn, faftir okkar, tengdafaðir og afi,
MAGNÚS AXELSSON
forstjórl,
Skólavegi 38,
Keflavfk,
verftur jarðsunginn frá Keflavíkurkirkju fimmtudaginn 29. desem-
ber kl. 14.00.
Krlstfn Þórftardóttlr,
Þórftur Magnússon, Guftný Húnbogadóttir,
Margrót Magnúsdóttlr, ÓlafurJón Briem,
Auftur G. Magnúsdóttir,
Magnús Axel Magnússon
og barnabörn.
um Austurland og varð hann fljótt
duglegur að ferðast á hestum, enda
átti hann lengst af eftir að hann
hóf embættisstörf mjög góða hesta
og notaði þá mikið til ferðalaga í
þágu starfs síns.
Ungur fór hann til náms í Flens-
borgarskóla. Ekki fannst Jóni
skólavist sín byija vel, vegna stop-
ulla samgangna komst hann ekki í
skólann fyrr en kennslan var hafín
fyrir alllöngu, en hvatning kennara
og kappgimi og dugnaður Jóns
dugðu honum til að vinna upp það
nám sem hann var búinn að tapa.
Hann lauk öllu tilskildu námi með
góðum árangri. Að undirbúnings-
námi loknu hélt Jón til Danmerkur
til dýralæknisnáms. Jóhann Sigur-
jónsson frá Laxamýri hafði byijað
að nema dýralækningar og fékk
iítilsháttar íjárstyrk frá íslenska
ríkinu en hætti svo námi og varð
það til þess að Jóni var veittur
styrkurinn í hans stað. Ekki var
ríkisstyrkurinn það hár að hægt
væri að lifa neinu sældarlífí á hon-
um en þó varð Jón að láta hann
nægja sér til framfæris, því sumar-
kaup fékk hann ekkert fyrr en að
námslokum. Heim kominn frá námi
1918 hóf hann þegar að starfa að
dýralækningum, fyrst á Austur-
landi, fékk svo síðar veitingu fyrir
Suðurlandsdýralæknishéraði. Var
umdæmi hans frá Hellisheiði til
Lómagnúps. Nú kom Jóni vel
hversu góðan hestakost hann átti
og var duglegur að ferðast á hestum
og hygg ég að mörg hestaferðalög
hans hafí verið honum til óblandinn-
ar ánægju. Jón var alls staðar góð-
ur gestur, hann lífgaði upp fá-
breytni hins daglega lífs með gam-
ansemi og hófstilltri kátínu, glettist
við alla og átti jafnvel til að tusk-
ast við böm og unglinga. Hyggilegt
form hafði Jón á embættisstörfum
sínum, hann var þess vel meðvit-
andi að mörg verk, sem í hans
verkahring voru urðu að vinnast á
vissum tíma enda dró hann aldrei
ótilneyddur á langinn þau störf, sem
fyrir lágu. Hyggindum sínum beitti
Jón ótæpt þeim til handa sem nutu
starfa hans. Óhjákvæmilegt er það
að mörg læknisstörf bera ekki
árangur, í fjölmörgum þannig til-
fellum gaf Jón fyrirhöfn sína og
vinnu. Ekki er hægt að segja að
Jón hafi alltaf verið mildur í dómum
sínum um menn og málefni, sem
ekki voru að hans skapi og orð-
heppni hans var einstök og væri
sjálfsagt hægt að nefna þess mörg
dæmi. Lárus Helgason á Klaustri
mat Jón umfram aðra menn, sem
hann kynntist á Suðurlandi, kom
þar til góðvild og ráðsnilld Lárusar.
Ljóðelskur var Jón og kunni mikið
af ljóðum, einkum ljóð aldamóta-
skáldanna. Vöntun á ljóðanámi í
nútíma skólahaldi fékk mjög harðan
dóm hjá honum, þá var Jón mjög
vel að sér í fomsögum, einkum
Sturlungu, þó meginsögusvið henn-
ar sé annars staðar en þar, sem
ævistarf hans var, þá jók hin mikla
staðfræðiþekking Jóns honum auk-
inn skilning á söguþræði hennar,
svo og annarra fomsagna.
Ekki er hægt að minnast Jóns
án þess að konu hans, frú Áslaugar
Stephensen, sé getið. Þau gengu í
hjónaband í Kaupmannahöfn sum-
arið 1918 og er til af þvi saga sem
ekki verður sögð hér. Áslaug var
einkar sköraleg og hagsýn húsmóð-
Kransar, krossar
og Idstuskreytingar.
Sendum um allt land.
GLÆSIBLÓMIÐ
GLÆSIBÆ,
v Álfheimum 74. sími 84200