Morgunblaðið - 10.02.1998, Blaðsíða 51

Morgunblaðið - 10.02.1998, Blaðsíða 51
J MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. FEBRÚAR 1998 51 BREF TIL BLAÐSINS Kringlan 1 103 Reykjavík • Sími 569 1100 • Símbréf 569 1329 Nikótín eða ekki nikótín? Guðjdn Bergmann Frá Guðjóni Bergmann: „VIÐ vitum hvað er erfitt að hætta að reykja!" Þetta var setning sem ég sá á auglýsingaskilti fyrir nikótínlyf sem er selt reykingamönnum til að hjálpa þeim til að hætta að reykja. Auglýsandinn gæti allt eins sagt: „Við vitum hvað er erfitt að hætta að reykja, svo hér færðu eitt- hvað annað til að venja þig á. Ég tek frá þér eitt eitur og læt þig fá annað í staðinn." Ég spyr: „Er það vænlegt til árangurs?" Undanfarið hef ég haldið árang- ursrík námskeið fyrir þá sem vilja hætta að reykja og það sem ég veit af reynslu sem námskeiðahaldari og fyrrum stórreykingamaður er að ég þarf einmitt ekki nikótínlyf til að hjálpa mér að hætta. Flestir þeir sem ég þekki til og hafa hætt með því að nota nikótínlyf verða háðir lyfjunum í lengri eða skemmri tíma og byrja síðan aftur að reykja. Þetta er vegna þess að þeir taka ekki á vandanum þar sem hann er mestur. Seljendur nikótínlyfja „gleyma" að segja frá því að það þarf að fara í gegnum fráhvarfseinkenni efnisins fyrr eða síðar. Það „gleymist" líka að segja frá því að það tekur ekki nema 3 daga minnst og 3 vikur mest fyrir nikótínið að FARA úr líkaman- um - staðreynd sem hjálpar þeim mikið sem vilja hætta, því þá vita þeir alltént hvað þeir eiga von á því að finna fyrir fráhvarfseinkennum lengi. Fráhvarfseinkenni nikótíns eru einnig mjög léttvæg, miðað við hvað hugurinn getur gert. Fráhvarfseinkenni nikótíns minna á væga svengd. Góður huglægur undirbúningur virðist vera allt sem þarf til að hætta að reykja frá- hvarfseinkennalaust. Einkenni eins og svitaköst, pirringur og át minna nefnilega meira á aukaverkanir streitu en fráhvarfseinkenni nikót- ínsins. Þeir sem taka nikótínlyf vita sjaldnast af aukaverkunum lyfsins, sem eru skráðar með smáu letri og geta verið allt frá höfuðverkjum til ertingar í meltingarfærum. Miðað við þann tíma sem það tekur nikótín- ið að fara úr líkamanum, mælir í raun ekkert með notkun nikótínlyfja. Þeir sem nota nikótínlyf og hætta að reykja með góðum árangri gera svo vegna huglægs og andlegs undirbún- ings og þeirrar einföldu ástæðu að þeir eru tilbúnir að hætta, ekki vegna lyfjanotkunarinnar. Astæða þess að ég skrifa þetta bréf er að mér finnst það ekki ýta undir löngun reykingamanna í reykleysisátt að fá sífellt framan í sig staðhæfingu um að það sé erfitt að hætta. Því hvet ég auglýsendur nikótínlyfja til að hugsa ástæðu aug- lýsinga sinna upp á nýtt. Eru þær til að hjálpa fólki að hætta eða til að selja meira af nikótínlyfjum? Þeir sem hafa hætt að reykja með góðum árangri segja samhljóða að það hafi ekki verið neitt mál, það eru þeir sem hafa hætt og fallið sem kvarta. Ég er ekki að segja að þetta sé átakalaust, en með góðum undir- búningi og upplýsingum er með sanni hægt að segja: „Það er ekkert mál að hætta að reykja!" GUÐJÓN BERGMANN, námskeiðahaldari. Hvað eru draumar - og hvað ekki? Ég fer ekki í skólann í dag ... ég ætla að fela mig hérna undir rúminu mínu fram að kvöldmat... Hvað á ég að segja kennaranum þínum? Segðu henni að ég hafi séð kærastann hennar í gær, og að ég sé viss um að hún geti gert betur en þetta ... Frá Þorsteini Guðjónssyni: RÓMVERJAR og fleiri fornþjóðir iðkuðu innyflaspádóma af mikilli list, nutu innyflaspámenn (haruspices) mikillar virðingar, enda má vel vera að stundum hafi þeir hitt á hið rétta; fuglaspámenn (avispices) spáðu í flug fugla og til voru fleiri greinar spádóma. Ekki hef ég lagt í vana minn að hæðast að spámönnum, en þó kemur fyrir að mér þykir full- langt gengið. Þættina „Draumstafi" eftir dulfræðing les ég sjaldan, og aldrei án leiðinda, því að þar er engu líkara en unnið sé að því að útbreiða fáfræði í þekkingar stað. Draumar eru náttúrufyrirbæri, eins og ýmsar rannsóknir síðustu áratuga hafa staðfest. Á árunum 1920-40 hafði íslenskur vísindamað- ur, dr. Helgi Pjeturss, gert grein fyrir draumum þannig, að fullkom- lega hefur síðan komið heim við það sem Chicago-„skóIinn" (Kleitmann, Dement, Aserinsky o.fl.) fann með sínum rannsókn- um 1950-60 - um samband lífeðlisfræðilegra ferla og draumaatburða. Einnig var þar, í þessari islensku draumafræði, gerð grein fyrir tveimur aðaltegundum drauma mjög á hinn sama hátt og St. LaBerge í Kaliforníu hefur verið að gera á undanfórnum árum. Allt ber að sama brunni um það, að draumar eru skipuleg, rannsakanleg fyrir- bæri, og er þessi skoðun miklu öfl- ugri nú en t.d. um miðja öldina. Ég greip niður í einum af drauma- dálkum Kristjáns Frímanns 31. jan., og las þar aðsendan draum konu nokkurrar, sem segir skýrt og líf- lega frá. í draumnum þótti henni sem hún og maður hennar væru ný- flutt í einhverja íbúð, sem hún kann- aðist ekkert við, enda var þar allt svo ókunnuglegt, að slíkt mun naumast geta komið fyrir í borginni Reykjavík. - En svo fór ég að lesa skýringarnar, þar sem allt var upp á táknin og merkingarnar - og þá var mér óllum lokið. Eg hef lesið eitt og annað í „tákndraumafræðum", en í stórkostlegra lagi var þetta: Hin dreymda íbúð „táknar konuna", seg- ir draumráðandi, „mauksoðnar kart- óflurnar benda til að orkuforði þinn sé þrotinn", segir hann við hana, og: „eru þetta tákn um vanhirðu þína á þér, bæði andlega og ekki síst líkam- lega". En svo segir hinn vísi, og fær- ist allur í aukana: „sængurfötin benda til að þú sért löt, en samt virðist maður þinn eiga stærstan þátt í því, hvernig komið er, eins og hann vilji hafa þig líkt og konfekt- mola í öskju". Hvað sem kann að vera meint með slíkum orðum, þá gætu þau - ef tekið væri mark á þeim - líkst tilraun draumráðanda til að spilla á milli hjóna. Eg ætla bara að vona, að honum hafi ekki tekist það! ÞORSTEINN GUÐJÓNSSON, Rauðalæk 14, Reykjavík. Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga- safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt til að ráðstafa efninu þaðan, hvort sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni til birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.