Morgunblaðið - 03.04.1998, Blaðsíða 59

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
FÖSTUDAGUR 3. APRÍL 1998 59
i
{
(
(
\
I
<
i
<
(
(
(
<
i
i
i
+ Guðrún Magnús-
dóttir Tulinius
var fædd í Vest-
mannaeyjum 16.
september 1902. Hún
lést á Hjúkrunar-
heimilinu Eir 26.
mars síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voru Magnús Jóns-
son, sýslumaður og
bæjarfógeti í Vest-
mannaeyjum, og
kona hans Jóhanna
Oddgeirsdóttir. Guð-
rún átti einn albróð-
ur, Jón Magnússon
skipstjóra. Hálfsystkini hennar
voru Baldur, Oddgeir og Anna.
Guðrún missti móður sína korn-
ung, en faðir hennar kvæntist
Guðrúnu Oddgeirsdóttur og ólst
Guðrún upp hjá þeim í Hafnar-
firði, en þar var faðir hennar
bæjarfógeti og sýslumaður í Gull-
bringu- og Kjósarsýslu. Guðrún
stundaði nám í Flensborgarskól-
anum.
Guðrún giftist 12. apríl 1929
Carli Daníel Tulinius, f. 13.7.
„Enginn stöðvar tímans þunga
nið.“ Forsjónin mælir hverjum og
einum tíma, og þegar að mörkum
er komið lýkur lífmu. Jarðnesku lífi
Guðrúnar Magnúsdóttur Tulinius
lauk fimmtudaginn 26. marz sl. Eft-
ir að hún missti eiginmanninn, sem
féll frá í blóma lífsins, 43 ára að
aldri, bjó hún með bömum þeirra
þremur og hélt þeim heimili á Skot-
húsvegi 15, Reykjavík. Þar bjó fjöl-
skyldan öll, unz dæturnar giftu sig
og fluttust að heiman, en eftir sat
sonurinn, Magnús Jóhann (Salli),
og hélt hús með móður sinni þar til
hún, fyrir tæpum þremur ámm,
fékk vist á hjúkrunardeild Borgar-
sjúkrahússins, Hvitabandinu, en
síðustu tvö árin dvaldist hún á
Hjúkrunarheimilinu Eir. Á báðum
þessum stöðum naut hún beztu um-
önnunar og atlætis.
Guðrún var hæglát og hógvær í
fasi. Hún hafði sig ekki mikið í
frammi, en bjó yfir innri styrk,
sem gaf henni reisn og virðuleika.
1902, á Eskifirði,
sonur Axels V. Tul-
inius, sýslumanns á
Eskifirði. Þau stofn-
uðu heimili á Blóm-
vallagötu 10, en
lengst bjuggu þau á
Skothúsvegi 15, en
Carl byggði það hús.
Carl D. Tulinius rak
sitt eigið fyrirtæki
og fékkst við vá-
tryggingar. Hann
lést 8. sept. 1945.
Börn þeirra hjóna
Guðrúnar og Carls
eru Magnús Jóhann,
tryggingafulltrúi, f. 18.8. 1932,
Agla, f. 27.1. 1937, var gift Sig-
urði Rúnari Guðmundssyni efna-
verkfræðingi og eignuðust þau
tvö börn, Guðmund Karl, lækni,
og Þóru, hjúkrunarfræðing; og
Ása, f. 28.4. 1941, gift Jóni Elís
Björnssyni. Lifa þau öll foreldra
sína. Guðrún var seinustu árin á
Hjúkrunarheimilinu Eir.
Utför Guðrúnar fer fram frá
Dómkirkjunni í dag og hefst at-
höfnin klukkan 15.
Samband þeirra mæðgina var ást-
úðlegt og innilegt, og eins og hún
elskaði soninn virti hann móður
sína og elskaði, enda sýndi hann
henni umhyggju og sonarlega
hlýju alla tíð.
Guðrún bar sín 95 ár með rósemi
hugans og auðmýkt í hjarta. Af
ljósmyndum að dæma hefur hún
verið glæsileg og falleg ung kona,
og fríðleikanum hélt hún alla tíð.
Elli afmáir ekki fegurð, heldur
dregur hana betur fram, og gefur
það geislandi yfirbragð, sem ber
vott um gott hjarta og hreina sál.
Engum verður lengra lífs auðið, en
forsjónin ákvarðar honum, og lífið
fullkomnast á aldurtilastund.
Frú Guðrún var ljúflynd og ynd-
isleg persóna og mun lifa í minn-
ingu þeirra, sem þekktu hana og
höfðu af henni kynni. Megi hún
hvíla í guðs friði.
Aðstandendum öllum votta ég
innilega samúð.
Jón Magnússon.
í miðbæ Reykjavíkur, hjarta höf-
uðborgarinnar, steinsnar frá Tjörn-
inni. Virðulegt steinhús, há greni-
tré. Utsýni yfir tjörnina. Þar bjó
Guðrún M. Tulinius.
Guðrún fæddist rétt eftir alda-
mótin og lifði því þær miklu breyt-
ingar sem urðu á þjóðfélaginu á
þessari öld. Tuttugu og sjö ára gekk
hún að eiga Carl D. Tulinius for-
stjóra, sem stofnaði sitt eigið ti-ygg-
ingafélag í Reykjavík. Eignuðust
þau þrjú börn, son og tvær dætur.
Mikil breyting varð á högum fjöl-
skyldunnar þegar Guðrún missti
mann sinn 1945, þá aðeins 43 ára.
Öll börnin voru innan við ferming-
araldur. Þá komu í ljós góðir eigin-
leikar hennar við að halda saman
fjölskyldu sinni og ala upp börnin.
Guðrún hafði gaman af fallegum
blómum og garðyrkju og vildi hafa
smekklegt í kringum sig. Hún hafði
mikla ánægju af listum og fór á
marga tónleika og ballettsýningar
auk þess sem hún spilaði sjálf á pí-
anó. Fyrir rúmum tuttugu árum
kom ég fyrst inn á heimili fjölskyld-
unnar með Magnúsi syni hennar,
sem var þá vinnufélagi minn í
Brunabótafélagi íslands. Hitti ég
þá fyrst frú Guðrúnu, sem var orðin
fullorðin kona. Tók hún vel á móti
gestum með hlýlegu viðmóti og
höfðingsskap. Að koma inn á heim-
ili hennar var eins og að koma inn í
sérstakan heim. Þar var allt í röð
og reglu, virðulegir gamlir munir
með sál og fallegar myndir gömlu
meistaranna.
Guðrún var ræðin og skemmtileg.
Hún fylgdist vel með fólki og hög-
um þess. Aldrei heyrði ég í henni án
þess að hún spyrði frétta af fjöl-
skyldu minni og þá sérstaklega
hvað á daga barnanna hefði drifið.
Magnús sonur hennar bjó síðustu
árin á Skothúsveginum einn með
móður sinni. Var aðdáunarvert hve
vel hann hugsaði um hana. Flest há-
degi fór hann heim til að athuga
hvort allt væri ekki í lagi hjá henni.
Samband þeirra bar vott um mikla
virðingu, var traust og fallegt. Guð-
rún hafði gaman af því að ferðast
um landið. Dvaldi hún í sumarbú-
stað með syni sínum og sigldi með
Gullfossi nokkrar ferðir. Fyrir
tveimur árum flutti Guðrún á
Hjúknmarheimilið Eir. Kraftar
hennar voru á þrotum. Þar naut
hún góðrar umönnunar og hlýju.
Hún andaðist að morgni 26. mars sl.
Gengin er góð kona. Guð geymi
hana.
Matthías G. Pétursson.
GUÐRUN
MAGNÚSDÓTTIR
TULINIUS
ÞÓRHALLUR
HALLDÓRSSON
+ Þórhallur Halldórsson fædd-
ist á Ásmundarstöðum í
Holtum í Rangárvallasýslu 25.
júní 1922. Hann lést á Sjúkra-
húsi Reykjavíkur 21. mars síð-
astliðinn og fór útför hans fram
frá Hafnarfjarðarkirkju 27.
mars.
Elsku afi okkar!
Vort líf er svo ríkt af Ijóssins þrá,
að lokkar oss himins sólarbrá,
og húmið hlýtur að dvína,
er hrynjandi geislar skína.
Vor sál er svo rík af trausti og trú,
að trauðla mun bregðast huggun sú.
Þó ævin sem elding þjóti,
guðs eilífð blasir oss móti.
Vort hjarta er svo ríkt af hreinni ást,
að hugir í gegnum dauðann sjást.
- Vér hverfum og höldum víðar,
en hittumst þó aftur - síðar.
Við eigum eftir að sakna þín
mikið, það var svo gaman hjá okk-
ur á mánudögum, þegar þú sóttir
okkur í skólann og þið amma
pössuðuð okkur.
Takk fyrir allt. Þínir
Þórhallur og Arnór.
t
Ástkær móðir okkar,
KRISTRÚN SIGRÍÐUR
SIGURÐARDÓTTIR,
Vigdísarstöðum,
sem lést laugardaginn 21. mars sl, verður
jarðsungin frá Melstaðarkirkju, laugardaginn
4. apríl kl. 14.00
Helga Magnúsdóttir,
Sigurgeir Magnússon,
Sigurður Magnússon,
t
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir og afi,
INGVAR AGNARSSON
bóndi,
Kolgröfum,
Eyrarsveit,
verður jarðsunginn frá Grundafjarðarkirkju
laugardaginn 4. apríl kl. 14.00.
Þeir sem vilja minnast hans, er bent á Krabbameinsfélagið.
María Magnúsdóttir,
Magnús Ingvarsson, Kristín Pálsdóttir,
Jóhanna Ingvarsdóttir, Sigurður Baldursson,
Gunnar Halldór Ingvarsson,
Elís Ingvarsson,
Gróa Herdís Ingvarsdóttir, Ragnar Eyþórsson,
Guðríður Arndís Ingvarsdóttir, Lúðvík Hermannsson
og barnabörn.
Fylgstu með ný
á Fréttavef