Morgunblaðið - 01.08.2000, Qupperneq 49

MbkGUN'BLAÐH)
_______________________________________________________LMÐ',njbAGÚR 1. Ábtjs',í1'2;(k)'ö 49
VÍKINGAHÁTÍÐ Á NÝFUNDNALANDI
Morgunblaðið/Einar Falur
Víkingaskáli sem var reistur eftir útliti skála norrænna manna sem lielge og Anna Stine Ingstad fundu á sléttlend-
inu við L’Anse aux Meadows, skammt þaðan, á sjöunda áratugnum og eru á heimsminjalista Sameinuðu þjóðanna.
Leifur kom fyrstur, stendur á peysum kanadfskra hjóna sem voru við-
stödd hátfðarhöldin í víkingabænum Norstead við L’Anse aux Meadows
á föstudaginn var, þegar tekið var á móti íslendingi. {
Skólakór Kársnesskóia, skipaður rúmlega fimmtfu ungmennum, flutti
íslensk sönglög fyrir gesti á víkingahátíðinni meðan beðið var komu ís-
lendings. Þórunn Bjömsdóttir sljórnar.
Breskur víkingur bendir áhugasömum kanadfskum ungmennum á fé-
laga sína og útskýrir siði víkinga fyrir þeim á víkingahátfðinni við
L’Anse aux Meadows.
á Nýfundnalandi en ekki sunnai- á
meginlandinu. Hins vegai' leiddi upp-
gröfturinn í ljós að sæfararnir hafi
líklega siglt mun sunnar á bóginn,
því eitt af því markverða sem fannst
var smjörhneta en þær hafa ekki
gróið norðar en í New Brunswick-
ríki við landamæri Kanada.
Tignarlegur floti
Þegar aftur var komið á hátíðar-
svæðið mátti sjá tignarlegan flota
eftirlíkinga víkingaskipa nálgast.
Fremstur í flokki, og stærstur, var
íslendingur og áhöfninni var fagnað
vel þegar siglt var með hana í land.
Skipasmiðurinn og skipasmiðurinn
Gunnar Mai-el Eggertsson var hyllt-
ur sérstaklega; afkomandi Leifs Eir-
íkssonar eins og hann er alls staðar
kynntur hér vestan hafs. Rétt eins og
fyrir þúsund árum mættu frum-
byggjar hinir norrænu sæförum. Að
þessu sinni voru það þrír höfðingjar
og einn þeirra, með mikið fjaðra-
ski-aut á höfðinu, hafði orð fyrir
þeim. Það er Misel Joe, höfðingi
Mi’kmaq ættbálksins.
Hann fagnaði Gunnari Mareli og
áhöfn hans og sagði síðan: „Kannski
vorum við ekki eins vinalegir fyrir
þúsund árum, en kannski voruð þið
það ekki heldur.“
Frumbyggja minnst
Misel Joe bað viðstadda síðan um
tveggja mínútna þögn til að minnast
Beothuk ættbálksins sem dó út eftir
að hvítir menn byggðu svæðið. „Það
voru átök á milli okkar fólks og ykkar
en ég held að kynni þeirra hér á þess-
um stað hafi verið söguleg, hvort sem
þau urðu til góðs eða ills,“ sagði Joe.
„Mig langar til að halda að frá og
með deginum í dag höfum við tæki-
færi til að gera hlutina á réttan hátt.“
Herb Gray, varaforsætisráðherra
Kanada, hrósaði skilaboðum ind-
jánaforingjanna til samkomunnar
um sættir og sagði þau nýjan upp-
hafsreit að betri sögu fyrir alla við-
komandi.
Brian Tobin, forsætisráðherra
Nýfundnalands, þakkaði höfðingjun-
um einnig fytár þátt þeirra í hátíðinni
og fyrii- sáttaboð þeirra.
Einn höfðingjanna, Peter Pena-
shua, foringi Innu fólksins á Labra-
rjokli manna var viðstaddur víkmgahatiðma.
dor, var þó ekkert yfír sig spenntur
yfir því að taka þátt í víkingahátíð-
inni. En eftir á sagði hann það hafa
verið mikilvægt fyrir sig að taka þátt
til að vera viss um að Beothukanna
yrði minnst. „Persónulega finnst
mér óþægilegt að vera kominn til að
heiðra komu Víkinganna," sagði
hann. „En ef ég hefði ekki komið, þá
held ég að okkar sjónarhorn hefði
ekki komið fram. Þetta er kynning-
arhátíð, þetta er allt áróðui' og mikil-
vægt fyrir okkur að útskýra sjónar-
mið okkar vel.“
Halldór Ásgrímsson utanríkisráð-
heira sagði í ræðu sinni að sigling ís-
lendings væri hylling mannsandans
og ævintýranna. Hann sagði að vík-
ingaskip nútímans væru flugvélai’n-
ar og að hann vonaðist til að flugsam-
göngur á milli landanna myndu
styi’kjast enn frekar og þar með
samskipti þjóðanna.
Gestir á víkingahátíðinni fylgdust
af athygli með dagskránni og mörg-
um þótti sem annað hámark hennar,
á eftir komu víkingaskipanna, hefði
verið flutningur kói-verksins Full
Circle af kói’um óg ásláttarleikurum
frá Nýfundnalandi, Finnlandi, Dan-
mörku og íslandi. Þar var kominn
Skólakór Kársnesskóla, skipaður 53
söngvurum, sem fyrr um daginn
flutti íslensk sönglög fyiir gesti í
sólskininu fyrir framan víkingakirkj-
una.
Fólk hafði á orði að þarna um dag-1 ’
inn hefði það upplifað sögulegan at-
burð og fyrir það var það þakklátt.
Og gestimir þurftu ekki annað en að
ganga nokkra kílómetra, út á grænt
og ræktarlegt engi, til að finna fyrir
annarri sögu, og henni þúsund ára
gamalli, í nokkrum hógværum
veggjabrotum.