Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 43

Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 43
43 kvöld, og Búrfell var óvanalepa »æruverðugt«, þar sem það gnæfði upp yfir heiðina sína eldrautt af aftanskininu. En ekki kom Friðrik. Pað var nú alveg gengið fram af fé- lögum hans. Peir voru nú hættir öllum getum. en héldu niðri 1 sér andanum og hlustuðu og hlustuðu, hvort þeir heyrðu ekkert til hans. En það heyrðist ekkert. ekkert, ekki svo mikið sem kindarjarmur, sem benti á. að Friðrik hinn áttundi væri að nálgast. Loksins brast þá þolinmæðina. Fjórir þeirra lögðu af stað til að leita að Friðrik. En hinir þrír urðu eftir til að gæta fjárins. Myrkrið skall nú yfir jafnt og þétt. Hæðirnar urðu dimm- bláar og allur roði horfinn af tindunum á Búrfelli. Sýnið var orðið óljóst, svo vel gat verið að þeir íæru á mis við Friðrik án þess að mæta honum. Svo fóru þeir að kalla við og við. Köllin ómuðu ömurlega út yfir heiðina og bergmáluðu frá hæð- unum. En það kom ekkert svar. Loksins mættu þeir Friðrik. Peir sáu fyrst hilla undir hann á leiti, sem bar við loftið. Peir vóru lengi að glöggva sig á, hvort það væri ekki varða, sem þeir sæju, því það færðist ekki úr stað. En svo sáu þeir hann beygja sig niður og rétta sig upp, og það gerir engin varða. En svo þegar þeir komu nær, sáu þeir, að hann hafði ein- hvern þremilinn í eftirdragi, sem hann ýmist bar eða dró. Pað var grátt á litinn og þeim datt strax í hug kind, sem hefði gefist upp. En það var þó eitthvað svo ólíkt Friðrik, að gera sér svo mikið ómak fyrir eina kind. Pegar þeir komu til hans, urðu þeir þó fyrst hissa, því þetta, sem Friðrik bar og dró, var stráheilt — hreindýr. Dýrið var skorið á háls og steindautt, en það bar það með sér, að það hafði nýlega lent í slæma keldu, því það var alt leir- ugt alveg upp á bak. Og Friðrik var líka ailur leirugur. Dýrið var stórt karldýr með fullvöxnum hornum, spikfeitt og í ágætu standi. Nú rigndi spurningunum yfir Friðrik, hvar hann hefði fengið þennan happadrátt. Friðrik var ekki fljótur til svars. Aldrei höfðu þeir séð hann jafn-kindarlegan. Hann skáblíndi ofurgóðlega upp á þá á víxl og hjó á orðunum og hixtaði, eins og honum væri svo mikið niðri fyrir, að hann vissi ekki hvar hann ætti að byrja. Andlitið var hið sama gamalkunna, loðið upp undir augu og með kragaskeggið
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.