Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 52

Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 52
52 syfjuð og furðaði móður hennar á því, þar sem komið væri langt fram yfir miðnætti. Alt þetta þyrlaðist upp í huga Sigrúnar, þar sem hún ham- aðist í töðuflekkjunum og beið eftir því að dagurinn þokaðist áfram. Pað var alt saman svo skýrt fyrir hugskotssjónum hennar. þó það væru ársgamlar minningar. Hún sá líka margt fleira, sem henni þótti hugnæmt og ljúft að minnast. Hinir mörgu og ógleym- anlegu fundir í lækjargilinu vóru eins skýrir og aðrar myndir, sem birtust hugskotssjónum hennar. En sérstaklega var það þó síð- asti fundurinn, sem tróð fram í huga hennar og hrollur fór um hana alla. Pað var síðastliðið haust nálægt réttunum. Pað var sunnu- dagskveld; veðrið var stilt og heiðskírt. Pegar allir vóru háttaðir og sofnaðir læddist hún á fætur og sveipaði nokkru af fötum að sér, greip yfirhöfn af föður sínum í bæjardyrunum og sló henni lauslega um herðar sér; hraðaði síðan göngunni fram í lækjargilið. Sveinn var ekki kominn og beið hún dálitla stund skjálfandi í kulda. Hún var hálfhrædd við myrkrið og fanst tíminn óum- ræðilega langur. Hún vissi að þetta mundi verða síðasti fundur- inn þeirra í langan, langan tíma; daginn eftir átti hann að fara með strandferðaskipinu suður til Reykjavíkur og vera þar 2 eða 3 ár að nema trésmíði. Pað fór hrollur um hana, þegar hún hugsaði til þess, að hann yrði svo lengi burtu og þau sæjust aldrei allan þann tíma. Pað hlutu að verða kaldir dagar, það vissi hún — en svo kom Sveinn og þá fanst henni birta ljóma í kringum hana og hiti færast um hana alla. »Pú hefir beðið eftir mér; er þér ekki orðið kalt, elskan mín?« Hann settist niður hjá henni, kysti hana á munninn og vafði hana í örmum sínum. »Ekki svo mjög, enda verður mér ekki lengi að hitna, þegar ég hvíli við barminn þinn.« Hún hafði hnýtt handleggina um háls hans og hjúfrað höfuðið að barmi hans. Svo varð þögn nokkura stund. Pau fundu hvað hjörtun slógu hart og títt og hvað andar- drátturinn var órólegur. Pau vissu bæði, að þau hugsuðu um það sama og vildu um það tala, en það var eins og hvorugt vildi
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.