Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 46

Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 46
46 margrengdu þessa sögusögn hans, en hann tók því öllu méð góðu. Svo fór hann að lýsa fjárhópnum. Par hafði verið flekkóttur haustgeldingur og tveir hrútar, annar grár, en hinn bíldóttur, tvær mórauðar dilkær o. s. frv., unz það fóru alvarlega að renna tvær grímur á leitarmennina. Peir fór'u nú enn á ný að bera saman ráð sín. Nú var komið niðamyrkur og ekki álitlegt til árangurs að leggja fram á heiðar á ný til fjárleita. Par að auki voru þeir enn þá efasamir um það, hvort þeir ættu að trúa Friðrik. Peir horfðu hvast á Búrfellið, sem nú stóð eins og geysimikið skuggatröll og bar við heiðan næturhimininn. Hvítir dílar sáust vestan í fjallinu hér og þar, en það var ómögulegt að sja, hvort það voru skepnur eða tannir. Og 50 fjár í einum hóp — nei, það var sannarlega of mikið til að láta verða eftir í Búrfellsheiðinni. Peir gátu ímyndað sér, hvað þeir mundu fá að heyra eftir á fyrir annað eins tiltæki. Og 50 fjár — það var nálega eins mikið eins og þeir höfðu fundið ailir til samans um daginn. Og morguns máttu þeir ekki bíða vegna réttanna. Peir urðu því að fara strax um nóttina. Friðrik stóð enn sem fyr giottandi yfir hreindýrinu, meðan þeir réðu ráðum sínum, og lagði ekkert til málanna. Pað var stungið upp á því, að þeir tækju hann með sér, en svo hurfu þeir frá því aftur. Peim kom saman um, að hann mundi ekki verða sér til annars en tafar. Peir létu hann því skýra sér nákvæmlega frá, hvar hann hefði skilið við fjárhópinn og hótuðu honum öllu illu, ef þetta reyndist ósatt. Svo þrömmuðu þeir af stað allir fjórir. En áður en þeir fóru, gaf einn þeirra Friðrik það heillaráð, að hann skyldi spretta upp kviðnum á dýrinu og taka úr því inn- ýflin, svo það yrði léttara. Og Friðrik félst á það. — — Peir komu ekki ofan að kofanum fyr en um morguninn um um fótaferðatíma. Hefði Friðrik verið þar þá, þá hefðu þeir að líkindum lúbarið hann; svo voru þeir reiðir. Peir höfðu gengið alla nóttina, gengið upp og ofan Búrfellið og leitað alstaðar, þar sem þeim datt í hug, en enga einustu kind fundið. Aftur á móti höfðu þeir gengið fram á hóp af ljónstyggum hreindýrum. En Friðrik hafði ekki komið að kofanum um nóttina. Pegar hann var búinn að létta dýrsskrokkinn, hafði hann lagt hann á bakið og labbað með hann — heim til sín. Hann kom heim til sín snemma daginn eftir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.