Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 18

Eimreiðin - 01.01.1906, Blaðsíða 18
i8 Pjófnaður er sjaldgæfur hér í sýslu — svo að uppvíst verði, enda er enginn reki ger að þeim mönnum, sem grunaðir eru. Sýslumenn þeir, sem hér hafa verið, hafa verið friðsemdarmenn og óáleitnir og hafa víst ekki haft njósnir úti, þó fjárheimtur séu illar á haustum. Pað sætir og engri furðu, þó að fé vanti af fjalli, þar sem öll jörð er sprungin og sundurtætt af jarðeldum, svo að tálgrafir eru gervar fyrir féð um allar afréttir og refir og skollar 1 hverjum leyningi. Peir eru alveg ósigrandi og er þó eitrað fyrir þá með þeim lyijum, sem sterkust eru og helzt bráðdrep- andi hjá læknum, og legið er á hverju greni til þrautar, og oftast með einhverjum árangri og stundum fullum sigrí. Og víst hefir tóunni fækkað í seinni tíð. — En ég var að tala um þjófana aðallega. en síður um skolla. — Til eru gamlir menn, einn og einn, sem grunaðir hafa verið um fingralengd, en aldrei komist undir hinar stuttu hendur sýslu- mannanna. Einn þeirra var kallaður N. N. »með hendurnar«, Hann var vinsæll maður og greiðvikinn, allra manna góðlynd- astur og beztur í tillögum sínum um náungann, en svo slyngur (smámuna) þjófur, að yndi var og mun að hverju hans handtaki í þeirri grein. Einu sinni 1 é k hann sér að því, að stela ullar- kömbum, bundnum á bak manns, þrem sinnum á lítilli stund, og vissi kambamaðurinn aldrei hvernig það gat orðið. Og nú er þessi mannvinur til moldar hnigínn og mun aldrei maki hans fæðast hér um slóðir, svo ólíkur var hann öllum hinum. En einn sýslumaður kemur að öðrum og eru þeir hver öðrum líkir — allir leiguliðar. Og leiguliðinn flýr, þegar hann sér úlfinn koma. Móses bannar ljúgvitni að bera og er það vel gert; því þegar sannsöglinni er ekki að treysta, þá er vandi að vita sannleikann. Mér koma nú í huga friðunarlögin. Pað er opinber leyndardómur, að þau eru brotin. Andir eru skotnar á vorin eftir þann tíma, sem þær eru friðlýstar, en enginn klagar þessa skotvarga. Eg get sagt hreint og beint hvað mér hefir hamlað: Ég hefi vitað með vissu, að ómögulegt er að færa sönnur á sakirnar, af því að »enginn veit neitt«, þegar vitna er leitað. Par kemur ekki til þess eða hefir komið, að ljúgvitni séu borin. En þess eru dæmin, að þau hafa verið á ferðinni. Fyrir nokkrum árum var hér í sýslu svo kallað »æðarfugla- mál«. Varpeigandi kærði skaða sinn, sem var í því fólginn, að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.