Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.03.1989, Blaðsíða 76

Frjáls verslun - 01.03.1989, Blaðsíða 76
mmmmmmmmm ATHAFNAMENN tf einingahus Traust og hlýlegt eininga- hús frá Trésmiðjunni hafa vakið verðskuldaða athygli fyrír gæði. Enda sitja efnis- gæði, vöruvöndun og fram- leiðslutækni í fyrirrúmí hjá Trésmiðjunni. Á fjórða hundraö fjölskyldur búa nú í TF.-einingahúsum víða um land. Trésmiðja Hjótsdalshéraðs hf. 97-11700 ™-* , ., 97-11450 701 Egilsstaðir Það þarf stórefnað fólk til að eiga einbýlishús og búa í því. Ég efast um að nokkur íslendingur sé nógu efnaður til að geta búið í einbýlishúsi. hann með foreldrum sínum og mörg- um systkinum þar til hann flutti að heiman 16 ára að aldri og fór að vinna fyrir sér. Það var þröngt heima fyrir og ekki pláss fyrir hann. Faðir Helga var lengst af sjómaður. Lífsbaráttan var hörð hjá fátæku fólki á þessum árum. Helgi segir að fólkið í braggahverf- inu hafí verið duglegt: „Menn vildu vinna og sóttu vinnuna stíft. En vinna fékkst ekki alltaf og heimilisfeðurnir urðu að una því að bíða dögum saman í verka- manna- skýlinu en gripu þá stopulu vinnu sem fékkst. Yfirleitt voru fjölskyldurnar stórar og krakkaskarinn var mikill í kampinum enda voru um 200 íbúðir þarna. Félagsskapurinn var mikill og krakkarnir lærðu að bjarga sér. Þarna vaknaði áhugi minn á húsbyggingum. Við smíðuðum dúfnakofa og svo stærri kofa til að strákarnir gætu verið inni að spjalla. Ég fann strax á þessum árum að allt handverk lá vel fyrir mér og ég hafði gaman af að byggja - en það bóklega í Melaskólan- um átti ekki við mig." Ekki er hægt að merkja biturleika hjá Helga Vilhjálmssyni þegar hann rifjar upp þessi ár. Hann viðurkennir að eitthvað hafí verið litið niður á það fólk sem bjó í kampinum, en það hafi byggst á vanþekkingu þeirra sem stóðu fyrir utan. Hann segir að þetta hafi ekki að öllu leyti verið slæm húsa- kynni því fólk reyndi að dytta að og gera notalegt í kringum sig: KOLAELDAVELAR OG KAMRAR „En eldhúsið var bara ein kolaelda- vél og það voru notaðir kamrar á þessum árum. Breytingin er mikil á þessum eina aldarþriðjungi. Það er lærdómsríkt að bera þessa aðstöðu saman við það sem fólk býr við í dag. Eldhúsin eru nú eins og fullkomnar verksmiðjur. Og samt er fólk að væla! Enda spyr ég stundum þegar mér leiðist nöldrið í fólki: Viljið þið fá aftur það sem fólk bjó við fyrir 30-35 árum, kolaeldavélar og kamra? Þegar Helgi flutti að heiman 16 ára fór hann að vinna í Feldinum og í tengslum við það tók hann 1. bekk í Iðnskólanum og ætlaði að verða dömuklæðskeri. En Feldurinn lagði upp laupana svo ekkert varð úr þeim áformum. Hann starfaði 3 - 4 ár í Nóa og var kokkur á báti sem gerður var út frá Grindavík. Þeir fóru í róðra kl. 06 á morgnana og komu að landi kl. 19 á kvöldin og þá þótti Helga vinnudag- urinn ekki vera orðinn nógu langur. Hann tók á leigu sjoppu og rak hana undir nafninu Mánaborg. Hún var op- in til 02 á nóttunni og það var oft mikið líf og fjör enda eini staðurinn í bænum sem vertíðarfólk gat hist. Þarna var „djúkbox" og fólkið fékk sér stundum snúning. Eftir svona vinnudag var yfirleitt ekki mikill tími aflögu til að sofa: „Ég hef alltaf verið svefnléttur og þurfti sérstaklega lítið að sofa á þess- um árum. Það kom sér vel þegar við vorum að byrja að koma Góu á lagg- irnar því ég vann fulla vinnu og hafði svo rekstur fyrirtækisins til viðbótar. Eg varð að vinna fyrir mér á meðan reksturinn gaf ekkert af sér en mikil vinna hefur alltaf átt vel við mig." HÓF REKSTUR GÓU 22 ÁRA Helgi hóf rekstur Sælgætisgerðar- innar Góu 22 ára ásamt vini sínum. Þetta fór hægt af stað og menn börð- ust í því að koma fótum undir fyrir- tækið. Svo fór að félagi Helga ákvað að draga sig út úr fyrirtækinu, vildi heldur nota sitt í að koma sér upp einbýlishúsi. Síðan hefur Helgi átt fyrirtækið einn. Hann segir að fyrstu 10 árin hafi ekki verið spennandi en hann hafi þraukað og svo hafi þetta farið að ganga. Starfsemi fyrirtækis- ins var fyrst í Súðarvogi 18. Þaðan var flutt út á Granda og starfað í leiguhús- næði. Þegar honum var sagt upp því húsnæði í kringum 1970 einsetti Helgi sér að koma verksmiðjunni í eigið húsnæði. En eftirspurnin var þá mikil 76
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.