Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.03.1989, Side 81

Frjáls verslun - 01.03.1989, Side 81
„Það er von þú spyijir. En svo virðist sem kjúk- lingaframleiðendur séu á góðri leið með að koma söl- umálum sínum á steinaldar- stig. Allt í einu er orðið eríitt að fá kjúklinga. Nú er þessu miðstýrt í gegnum Alifugla- stöðina sf., gagngert til að skapa vöntun og hækka verðið. Það er verið að koma á skaðlegri einokun á þessu og ég vil sjá hvort mönnum mun líðast sú framkoma. Ríkið er farið að niðurgreiða kjúklinga um kr. 43.000 á tonn og það er búið að koma á kvótakerfi. Kjúk- lingar voru ódýrir en eru nú orðnir dýrir. Eg get ekki farið í gang með nýjan stað sem notar e.t.v. 100 tonn af kjúklingum á ári nema vera með hráefnisöflunina á hreinu. Ég vil fá botn í málið áður. Og ég mun grípa til viðeigandi ráðstafana. Ann- ars skil ég ekki viðskipti þar sem menn vilja ekki selja framleiðsluna. Hjá okkur í Góu gengur þetta út á að selja sem allra mest af fram- leiðsluvörum okkar. Þannig teljum við að okkur takist helst að ná árangri." En við hverfum að lokum frá umræðum um hið furðu- lega kjúklingasölukeríi og spyrjum Helga um það hvort hann geri miklar áætlanir í rekstri sínum eða láti tilfinningamar ráða. TILFINNING BYGGÐ Á JARÐSAMBANDI Hann svarar því til að hann vinni ekki eftir fastmótuðum áætlunum. „Það er miklu fremur tilfinning sem ræður mínum gerðum. Sú tilfinning byggist á því að hafa sem best jarð- samband. Því næ ég með þvf að vinna með mínu fólki en loka mig ekki af fyrir utan og ofan. Þannig vinnur mað- ur traust samstarfsfólksins og skynj- ar betur það sem er að gerast í kring- um mann. Með löngum vinnudegi tekst mér að fylgjast með því sem er að gerast hverju sinni. Þannig eflist tilfinningin fyrir umhverfinu. En ég er ekki að kvarta undan löngum vinnu- degi því mér þykir gaman að vinna. í gær vann ég frá kl. 7 um morguninn og til miðnættis. Það á við mig. Ég nefndi hér áðan jarðsamband en mér virðist að talsvert skorti á það hjá yngri mönnum sem stjóma fyrirtækj- um. Þeir vinna ekki með fólkinu, kunna ekki hin daglegu störf og tala niður til fólksins. Eru það ekki Kínverjar sem láta alla byrja úti á ökrunum og svo vinna menn sig upp? LÍFEYRISSJÓÐIR ERU ÓFRESKJUR Það sem veldur áhyggjum er að þjóðin skuldar alltaf meira og meira þrátt fyrir þessar háu þjóðartekjur. Við höfum auðvitað verið eyðslusöm en fleira kemur til sem veldur kjara- rýmun núna. í því sambandi þyrfti að skoða betur þá fjölmörgu sjóði sem fólk er að borga í alla ævina og fær svo ekkert út úr. Lífeyrissjóðimir em orðnir að ófreskju og nú á að fara að greiða 10% af öllum tekjum fólks í þá. Væri ekki nær að hætta þessu og láta þessi 10% renna til launþega beint. Það gæti leyst vanda vinnumarkaðar- ins um sinn.“ IEru það ekki Kínverjar sem láta alla byrja úti á ökrunum og svo vinna menn sig upp? 81

x

Frjáls verslun

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.