Morgunblaðið - 01.02.2001, Blaðsíða 14

Borgarráð hefur samþykkt að ganga til samninga við ná-
grannasveitarfélögin um stofnun byggðasamlags um al-
menningssamgöngur.
Morgunblaðið/Kristinn
BORGARRÁÐ samþykkti á
fundi sínum á þriðjudag að
ganga til samstarfs við
Bessastaðahrepp, Garðabæ,
Hafnarfjörð, Kópavog, Mos-
fellsbæ og Seltjarnarnes um
stofnun byggðasamlags um
almenningssamgöngur á höf-
uðborgarsvæðinu í þeim til-
gangi að efla almennings-
samgöngur, bæta þjónustu
og auka hagkvæmni.
Hlutverk samlagsins verð-
ur að sinna almenningssam-
göngum á höfuðborgarsvæð-
inu í umboði eigenda sinna.
Samlagið starfræki almenn-
ingsvagnaþjónustu á svæðinu
með einu leiðakerfi og einni
gjaldskrá og leiti hverju
sinni hagkvæmustu leiða í
rekstri og starfrækslu. Sam-
lagið verði samstarfsvett-
vangur sveitarfélaganna
gagnvart ríkisvaldinu til þess
að knýja á um betri rekstr-
arskilyrði greinarinnar.
Samningi skal lokið eigi
síðar en 1. mars nk. og verð-
ur stofnsamningur lagður
fyrir borgarráð til staðfest-
ingar.
Rætt er um að stofna
byggðasamlag um
almenningssamgöngur
Reykjavíkurborg hyggst ganga til viðræðna við nágrannasveitarfélögin
Reykjavík og nágrannasveitarfélög
HÖFUÐBORGARSVÆÐIÐ
14 FIMMTUDAGUR 1. FEBRÚAR 2001 MORGUNBLAÐIÐ
HÁRSTÚDÍÓ Ness, sem
e.t.v. er betur þekkt sem
Rakarastofa Óskars, er með
kunnari hársnyrtistofum á
Seltjarnarnesi og þótt víðar
væri leitað. Óskar Haukur
Friðþjófsson hárskera-
meistari átti og rak stofuna
allt þar til 26. nóvember sl.,
er hann lést í Orlando í
Bandaríkjunum, aðeins 58
ára að aldri. Stofan er nú í
eigu barna hans, Maríu
Bjarkar og Hauks. Óskar
var af þekktri rakaraætt í
Reykjavík. Hann lauk hár-
skeraprófi 1963 og varð
með því fjórði rakarinn í
beinan karllegg. Árni
Nikulásson, langafi Óskars,
var fyrsti lærði rakarinn í
Reykjavík og opnaði rak-
arastofu sína við Kirkjutorg
hinn 18. maí 1901.
Vinsæl meðal kylfinga
Óskar nam iðnina hjá föð-
ur sínum, Friðþjófi Adolf
Óskarssyni hárskerameist-
ara og árið 1965 tók hann
við rekstri rakarastofu föð-
ur síns, þá í Efstasundi 33.
Óskar starfrækti hana til
ársins 1987 er hann flutti
sig vestur fyrir læk og opn-
aði Hárstúdíó Ness að
Austurströnd 12 á Seltjarn-
arnesi sem oftast var þó
kennd við nafn Óskars rak-
ara eða Rakarastofu Ósk-
ars. Óskar átti tryggan og
breiðan viðskiptavinahóp
alls staðar að af landinu og
fylgdu honum langflestir á
Nesið. Vesturbæingar og
Seltirningar tóku vel á móti
honum og hefur stofan alla
tíð verið vinsæl, ekki síst í
röðum kylfinga enda var
Óskar mikill golfari sjálfur.
Óskar hafði verið að leita
sér að aðstoðarstúlku,
skömmu áður en hann lést,
og hafði hársnyrtimeistar-
inn Iris Gústafsdóttir sýnt
því áhuga. En við skyndi-
legt fráfall hans skapaðist
mikið óvissuástand. Úr varð
þó að börn hans, María
Björk og Haukur, ákváðu
að reka stofuna áfram í
nafni hans og anda og réðu
Irisi þangað til starfa enda
hafði Óskari litist mjög vel
á hana, að sögn Maríu
Bjarkar. Er málum því
þannig háttað í dag að Iris
er á stofunni, auk rakara
sem kemur til aðstoðar á
álagstímum. Svo skemmti-
lega vill til, að stofa Irisar
sjálfrar, Hársnyrtistofa Ir-
isar, var einmitt sett á lagg-
irnar 1. febrúar fyrir 13 ár-
um. Í tilefni þessa hafði
Morgunblaðið tal af Irisi.
Í miðbænum í 16 ár
„Ég var búin að vera í
miðbænum í 16 ár áður en
ég kom hingað,“ sagðiIris,
aðspurð um hársnyrtiferil
sinn. „Ég lærði hjá Helgu
Jóakimsdóttur og lauk
sveinsprófi árið 1980 eða
fyrir 21 ári. Ég hóf störf í
miðbænum á stofu sem hét
Salon á Paris og var í Hafn-
arstræti 20; þar var ég í
þrjú og hálft ár, en opnaði
svo eigin stofu 1. febrúar
1988; hún bar heitið Hár-
snyrtistofa Irisar og var í
Hafnarstræti 16, í 200 ára
gömlu húsi sem þessa dag-
ana er verið að gera upp.
Ég fékk þar örlítið pláss, 14
fermetra vinnuaðstöðu, en
það var mjög gaman, enda
mikið um að vera í bænum
á þeim árum. En síðan lok-
uðuborgaryfirvöld götunni
og þá fóru þeir aðilar að
gleymast sem voru með
þjónustu og verslun þarna.
Þegar svo húsið var selt
flutti ég með aðstöðuna í
Pósthússtræti 13; þetta var
1. október 1999. Þar fékk
ég leigt hjá góðu fólki, sem
rak stofu þar og gerir enn,
Hárþing. Mér fannst ég
þurfa að vera áfram niðri í
bæ, því ég var búin að vera
þar svo lengi. En ég sá
fljótt að það var ekki jafn
fýsilegt og ég hélt að vera á
þessum slóðum, því bærinn
hefur breyst svo mikið á
síðustu árum. Verslanir
sem voru í Austurstræti og
Hafnarstræti eru horfnar
og komnir súludansstaðir
og kaffihús í þeirra stað.“
Stöðumælahækkanir og
eilíf bílastæðavandræði
„Og ekki voru stöðu-
mælahækkanirnar og hin
eilífu bílastæðavandamál og
sektir í miðbænum til að
fegra þetta,“ hélt Iris
áfram. „Ég var iðulega far-
in að heyra, að fastakúnnar
mínir veigruðu sér við að
koma á stofuna til mín, af
því að þeir fengu einfald-
lega ekki bílastæði. Sér-
staklega fann ég þetta hjá
fólki með börn; það kom jú
á stofuna til mín sjálft, en
fór með börnin annað, því
yfirleitt var eini tími þess
til að koma þeim í klippingu
eftir leikskóla eða vinnu, og
þá var tíminn oft naumur.
Og það var ósköp skiljan-
legt, því svona þjónustu er
hægt að fá víða annars
staðar, þar sem ekki þarf
að vera að leita að bílastæð-
um eða glíma við annað af
þeim toga. Allt leiddi þetta
til þess, að þar kom að ég
varð dálítið eirðarlaus og
langaði að komast nær
heimilinu, sem hefur verið á
Seltjarnarnesi um árabil.
Svo að ég sló til, þegar mér
bauðst vinna hjá þeim
systkinum, Maríu Björk og
Hauki.“
Allt annað líf
„Og það get ég sagt, að
hérna er aðstaðan öll önnur
en ég hef átt að venjast, og
ég finn að ég er miklu af-
slappaðri sem og viðskipta-
vinirnir. Fólk kemur og
leggur hér beint fyrir utan
stofuna og þarf hvorki að
eyða tíma í að leita að bíla-
stæði né að hafa áhyggjur
af stöðumælinum. Að því
leyti er þetta tvennt ólíkt.
Við ákváðum að halda uppi
sama stíl og Óskar hafði á
stofunni og reynum að
skapa hér þægilegt and-
rúmsloft. Eins og var hjá
honum er því bæði hægt að
panta tíma sem og að ganga
beint inn af götunni. Hvort
tveggja er sem sagt við lýði
og fólki líkar það vel. Mér
líður mjög vel hér á stof-
unni en þykir þó verst að
hafa ekki fengið að kynnast
Óskari betur og vinna með
honum. Einnig þykir mér
vænt um hvað fastir við-
skiptavinir hans hafa haldið
áfram að koma þrátt fyrir
sviplegt fráfall hans,“ sagði
Iris að lokum, alsæl á Sel-
tjarnarnesi.
Iris Gústafsdóttir er komin til starfa á hársnyrtistofu á Seltjarnarnesi eftir 16 ár í Reykjavík
Er búin að fá nóg
af miðborginni
Seltjarnarnes
Morgunblaðið/Þorkell
Börn Óskars Hauks Friðþjófssonar eru tekin við rekstri
Rakarastofu Óskars, Hárstúdíói Ness á Seltjarnarnesi,
og hafa fengið til liðs við sig hársnyrti og rakara. Á
myndinni eru Iris Gústafsdóttir (til hægri), María Björk
Óskarsdóttir og dóttir hennar, Sara Bryndís Þórsdóttir.
UMHVERFIS- og heil-
brigðisnefnd Reykjavíkur
samþykkti á fundi sínum 25.
janúar síðastliðinn að skipa
nefnd til að endurskoða gild-
andi samþykkt um hunda-
hald í Reykjavík og vinna að
tillögum um aðrar aðgerðir
sem stuðlað gætu að aukinni
sátt um hundahald í borg-
inni.
Gert er ráð fyrir að nefnd-
ina skipi tveir fulltrúar R-
lista og einn frá D-lista en
ekki er búið að ákveða end-
anlega hverjir koma til með
að sitja í henni. Auk þess
verður Húseigendafélaginu
og Hundaræktunarfélagi Ís-
lands gefinn kostur á að til-
nefna hvort sinn aðilann í
nefndina. Á nefndin að skila
niðurstöðum til umhverfis-
og heilbrigðisnefndar fyrir
1. september næstkomandi.
Sólveig Jónasdóttir, vara-
formaður umhverfis- og heil-
brigðisnefndar, segir að það
hafi ekki verið neitt sérstakt
atvik sem hafi komið upp og
ýtt mönnum af stað í slíka
endurskoðun. Húseigendafé-
lagið og Hundaræktunar-
félagið hafi ekki heldur ver-
ið að þrýsta neitt
sérstaklega á borgaryfirvöld
og biðja um þetta. „Það var
ákveðið þegar núverandi
samþykkt um hundahald var
búin til árið 1998, að hún
yrði endurskoðuð innan
ákveðins tíma, í skjóli
reynslunnar, og þannig er
þetta nú til komið núna. Það
er einfaldlega verið að reyna
að stuðla að vönduðum
vinnubrögðum, kanna hvort
ekki megi eitthvað betur
fara í þessum efnum,“ sagði
Sólveig.
Tillögur sem stuðlað geta að aukinni sátt um hundahald í borginni
Gildandi
samþykkt
endurskoðuð
Reykjavík