Morgunblaðið - 30.09.2005, Síða 20

20 FÖSTUDAGUR 30. SEPTEMBER 2005 MORGUNBLAÐIÐ
MINNSTAÐUR
LANDIÐ
AUSTURLAND
Raufarhöfn | Bændurnir Gunnar
Guðmundsson í Sveinungsvík, Helgi
Árnason, Hjarðarási, Kristinn Stein-
arsson, Reistarnesi, Sigurður Árna-
son, Presthólum, og Jón Þór Guð-
mundsson, Leirhöfn, ákváðu að koma
til móts við kaupendur kynbótahrúta
með því að halda sýningu á afurðum
sínum í Reiðhöllinni á Raufarhöfn, sl.
laugardag.
Þessi frumraun þeirra hefur vakið
mikla athygli og áhugi kaupenda lét
ekki á sér standa. Yfir fimmtíu kaup-
endur boðuðu komu sína, en veðrið
setti heldur betur strik í reikninginn,
svo einhver afföll urðu, eins og geng-
ur.
Kaupendur báru almennt lof á
„Hrútadaginn mikla“, eins og einn
nefndi það. Kostina töldu þeir vera þá
að hafa alla bestu hrútana á einum
stað. Það væri einnig aðhald á selj-
endur að vanda sig. Seljendur voru
almennt sama sinnis og töluðu um að
mikill tími hefði farið í það í gegnum
árin að smala sömu hrútunum dag
eftir dag og sýna væntanlegum kaup-
endum. Margar sölur hefðu farið
fram fyrir kurteisissakir, svona til að
bóndinn fengi eitthvað upp í fyr-
irhöfnina. Með þessu væri brotið blað
í þessum viðskiptum.
Til sýnis og sölu voru 130 kynbóta-
hrútar, sem flestir seldust. Einnig
var boðinn upp einn kynbótahrútur
úr Sveinungsvík. Sá var sleginn
Gunnari Sigurðssyni. Krossi, Beru-
firði á 35.000 kr.
Hrútar með ættartölu
Að sögn Gunnars í Sveinungsvík er
yfir 60 ára reynsla á kynbótum í sauð-
fjárrækt á svæðinu. Hann kvað mega
rekja ættir allra hrútanna á sýning-
unni aftur til ársins 1940 með meiri
nákvæmni en hægt er hjá mannfólk-
inu. Markvisst hefur verið unnið að
ræktun fjár, sem gefur af sér betri af-
urðir. Hann tók sem dæmi að hrút-
urinn, sem var boðinn upp, hefði tvö-
falt meiri kjötfyllingu í hrygg og í
læri. Á manna máli þýðir það að kóte-
lettan er helmingi þykkari en gerist
og gengur.
Jóni Jónssyni frá Hvanná á Jök-
uldal líkaði vel það sem hann sá.
Hann hefur um 400 fjár á fóðrum.
Hann keypti sér hrút í fyrra og var
kominn aftur til að kaupa. Hann hafði
á orði að auk þess að skoða hrúta
væri alltaf gaman þar sem bændur
koma saman. Hjónin Íris Georgsdótt-
ir og Steinar Halldórsson, Auðsholti,
Hrunamannahreppi, þurftu að skera
niður fé sitt, vegna riðu, fyrir tveimur
árum. Þau voru komin norður til að
sækja sér nýjan bústofn, 400 gimbrar
og 25 hrúta. Þau lýstu ánægju sinni
með sýninguna og töldu hana spara
sér mikla fyrirhöfn.
Hrútadagurinn mikli á Raufarhöfn
Morgunblaðið/Erlingur Thoroddsen
Til sýnis og sölu Gunnar Guðmundsson, Jón Þór Guðmundsson og Hildur
Jóhannsdóttir taka hrútana af bílnum á hrútasýningunni á Raufarhöfn.
Stund milli stríða Sigurður Árnason, Helgi Árnason, Kristinn Steinarsson
og Þóra Jósepsdóttir gæða sér á nestinu, en í nógu var að snúast.
Egilsstaðir | „Ég hef unnið mikið
með menningarlegan bakgrunn
fólks og reynt að finna sjálfa mig,
því ég hef búið svo lengi erlendis“
segir Kristín Scheving, sem nú sýn-
ir verk sín á Egilsstöðum. „Ég hef
tekið bresk áhrif og frönsk í minn
karakter og er að leita að Íslend-
ingnum í mér. Ég fer til baka og
reyni að muna hvernig var að vera
Íslendingur, íslenskt barn, og ég
vinn mjög mikið með ömmur mínar.
Hef tekið mikið af viðtölum og
myndað þær. Á sýningunni er t.d.
verk sem heitir Minningar og er
tekið upp á gamla Super 8-vél. Ég
vinn með endurminningar og ber
mig saman við þeirra kynslóð.“
Kristín, sem fæddist í Reykjavík
árið 1973 og hefur verið í Frakk-
landi og á Bretlandseyjum frá 1995
við nám og störf, segir endurminn-
ingar sínar um bernsku á Íslandi
brjótast fram í litum og hreyfingu.
„Það var oft sagt við mig þegar ég
var að sýna úti, að greinilega sæist
á vídeólistaverkunum að ég væri
málari; ég er alltaf að mála með
upptökuvélinni.“
Kristín er lærður málari, hún fór
svo í ljósmyndun og lærði eftir það
vídeó- og hljóðlist. Á sýningunni,
sem fram fer í salnum Kompunni
við Lyngás, er úrval vídeó-
listaverka hennar auk málverka.
Eitt vídeóverkanna fjallar t.d. um
þrjár konur, íslenska, breska og
franska, sem allar fara í gegnum
daginn á sama hátt og Kristín ber
saman það sem er líkt og ólíkt með
dagsferli þeirra.
Hún hefur frá 2003 tekið þátt í á
fjórða tug samsýninga, auk þess
sem hún hefur haldið einkasýn-
ingar, m.a. í Bretlandi, Bandaríkj-
unum, Kanada, Ástralíu, Póllandi,
Serbíu, Þýskalandi, Hollandi og
hérlendis. Hún nam við Manchester
Metropolitan University, Ecole Su-
perieure des Arts Decoratifs de
Strasbourg og Universite des
Sciences Humaines í Frakklandi.
Stjórnar Húsinu
Kristín var nýlega ráðin sem for-
stöðukona Hússins á Egilsstöðum.
„Mig var farið að langa til að koma
heim og ég ætlaði aldrei að búa úti
alla ævi,“ segir hún um lendingu
sína á Egilsstöðum. „Ég veit ekki
hvað ég verð lengi á Íslandi,
kannski í nokkur ár. Mig langaði í
eitthvað allt annað. Ég hafði verið
að kenna í Manchester, sem er frek-
ar röff borg, skemmtileg en það er
mikið af glæpum þar og mikill
hraði. Ég er með lítið barn og lang-
aði að fara eitthvað út í náttúruna
og finna aftur sköpunarþörfina.
Hún hefur alltaf snúist um Ísland
og ég var búin að vera of lengi í
burtu. Ég bý núna 10 km fyrir utan
Egilsstaði og get ekki hætt að horfa
í kringum mig og dást að umhverf-
inu, litum, ilmi og formum. Það
mun skila sér út í verkin mín. Ég fæ
rosagóð viðbrögð frá unga fólkinu
sem ég er að vinna með og sam-
starfið verður áreiðanlega gott. Við
í Húsinu ætlum að vinna stutt-
myndir og skoða tölvulist, hljóðlist,
tónlist og leiklist svo eitthvað sé
nefnt.“
Morgunblaðið/Steinunn Ásmundsdóttir
Heitt og kalt Eðlisþættir Íslands brjótast fram í málverkum Kristínar.
Ömmur á Super 8
Vinnur með heimþrá Kristín Scheving opnar sýningu á Egilsstöðum.
Jökuldalur | Ung snót frá Eg-
ilsstöðum, Elísabet Erlends-
dóttir, var á dögunum gestkom-
andi á bænum Brú á
Efri-Jökuldal. Þar var margt
við að vera, m.a. hægt að
grúska í gömlu skemmudóti,
skopast við máríuerlur í tómum
fjárhúsum og klifra upp á regn-
vota rúllubagga til að hreykja
sér hátt. Upp kom í hugann
þegar þessi mynd af Elísabetu
á Brúarböggunum var skoðuð
að yfirskriftin gæti verið
„Bændur og búalið, nú er
ástæðulaust að heyja framar því
rúllubaggarnir fást í BT.“ Eða
hvað?
Morgunblaðið/Steinunn Ásmundsdóttir
Rúllubaggar í BT
Hringvegur | Samband sveitarfé-
laga á Austurlandi (SSA) hefur
ítrekað fyrri samþykktir sam-
göngunefndar SSA um að hraða
eins og frekast er kostur fram-
kvæmdum við hringveginn á Aust-
urlandi og krefst þess að lokið
verði við að leggja hann bundnu
slitlagi sem allra fyrst.
Fyrir liggi að einu kaflarnir á
honum sem ekki eru bundnir var-
anlegu slitlagi eru á Austurlandi
(65 km). SSA lýsir yfir miklum
vonbrigðum með það að ekki hafi
verið litið til þessa sem forgangs-
verkefnis við útdeilingu fjár-
munum sem fengust við sölu Sím-
ans.
Ekki verði lengur við það unað
að þessir kaflar þjóðvegarins verði
áfram látnir sitja á hakanum.
Leggja beri höfuð áherslu á að
ljúka varanlegri vegagerð á að-
alflutningaleiðum sem fyrst.