Tíminn - 04.07.1976, Blaðsíða 29

Tíminn - 04.07.1976, Blaðsíða 29
Sunnudagur 4. júli 1976 TÍMINN 29 Lesendur segja: Svanbjörg Sigurðardcttir: „Lærið að virða eignarétt og violeitni annarra manna" Talsvert hefur verið rætt og ritað um þau spjöll sem vél- krn'iin farartæki valda er þau fara vegleysur um óbyggt landið, eða þá fjöll og firnindi. En, hvað þá þegar þau koma ó- beðin og keyra þvers og kruss um túnið hjá manni og þaö rétt fyrir slátt. Það var hér fyrir nokkrum dögum aö ég sá að hingað komu bill og traktor að hliðinu og siðan veit ég ekki fyrri til en bæði þessi tæki taka stefnuna þvert út i túnið og ekki einu sinni á sama stað. Kallaði ég þá i bónda minn og fór hann og talaði við mennina, sem voru frá rafmagsveitum rikisins og höfðu nú hvorki haft fyrir þvi að biðja um leyfi, eða spyrja eftir beztu leiðinni. Þeir urðu nú eitt- hvað smávegis iðrunarfullir og vildu nú gjarnan skemma sem minnst, en gátu þó ekki látið vera að aka tuniö endilangt meðfram linunni, svo langt sem hún náði. Þó aö rafmagniö sé okkur sveitafólkinu im ómissandi og við afskaplega þakklát fyrir það, finnst mér nú að við hljótum að hafa umráðarétt á túnunum okkar um þetta leyti árs og eigum ekki að þurfa að þola svona átroðning. En, það eru ekki bara rafmagnsmenn sem litla virðingu bera fyrir ræktun okkar bændanna og grænu stráunum. Mér finnst það nokkuð áberandi, að ef hlið eru skilin eftir opin af einhverjum ástæðum á sumrin, þá sé ferða- fólk komið inn á tún, áður en maður veit af og dæmi eru þess hér hjá mér að það hefur haldið áfram inn á mitt tún, án þess að stanza. Ætli kaupstaðarbúum þætti ekki skritið háttalag okkar, ef við færum að traðka um garð- ana þeirra? Jafnvel þegar gesti ber að garði hef ég tekið eftir þvi að þeir sækjast gjarnan heldur eftir að leggja bilunum sinum út á græna grasflöt, heldur en á malbornu hlaðinu. Hér þarf að verða breyting á til batnaðar. Fólk verður að læra að virða alla viðleitni til ræktunar og betri umgengni og umfram allt eignarrétt annarra. Hánefsstöðum 27. júni 1976. Svanbjörg Sigurðardóttir Guðlaug Narfadóttir: „Sá sem vill drekka í friði er eins og þjófur sem vill fá að stela án afskipta annarru monna" Guðlaug Narfadóttir skrifar: Ég kunni þvi illa að sjá hnýtt i templara á þann veg sem gert var i lesendadálkum Timans nú fyrir skömmu siðan. Stórstúkan átti niutiu ára af- mæli fyrir nokkru og svo er að sjá að einhverjum hafi þótt það tilefni til þess að ráöast á hana. 1 fyrsta lagi er þar séð of- sjonum yfir þeim rikisstyrkjum sem templarar fá til starfsemi sinnar. Um það vil ég aðeins segja að mitt mat er á þann veg áð þeir eigi það skilið, því ef þeirra starf hefði ekki komið til þá þyrfti rikið að inna af hendi mun meiri greiðslur en sem styrkjunum nemur vegna drykkjumanna þeirra sem nú geta veriö hjálparlausir. Þvi vil ég meina að templarar eigi skiliö að fá nokkrar krónur úr rikissjóöi. Þá er i umræddri grein tekin afstaða gegn þeirri tillögu að áfengiskaup verðí skráð á nafn kaupanda. Þar er gjörsamlega litið fram hjá þeim til gangi sem slik skráning myndi fyrst og fremst haf a, aö koma i veg fyrir að unglingar fari inn i afengis- verzlanir og fái þar afgreiðslu, svo og að reyna að hefta fullorðna i þvi að kaupa fyrir unglinga. Það er vitað mál að menn hafa keypt fyrir þá sem ekki hafa sjíilfir aldur til og það á að reyna að koma I veg fyrir. Maður sá sem skrifar um- rædda grein segist vilja fá að drekka sitt áfengi i friöi. Mér þykir þaö viðhorf hans svipað viöhorfi konu einnar, sem var hnuplgefin, en hún vildi fá að stela i friði. Að lokum vil ég svo segja það eitt að ef góðtemplarar hefðu ekki starfaö hér, væri öðruvisi útlit á íslandi i dag. I HRINGIÐ I SIMA 18300 MILLI KLUKKAN 11 — 12 r TIAAA- spurningin — Lest þú ljóðabækur — og ef svo er hvort heldur nýjar bækur eða ljóð eldri skálda? Njáll Sigurjónsson, prentari: — Ég les sárasjaldan ljóð, en ef það kemur fyrir, þá les ég helzt nútimaljóð. Hins vegar á ég engan uppáhaldshöfund. Auður St. Sæmundsdóttir, skrifstofustúlka: — Það eru Tómas Guðmundsson og Steinn Steinarr, sem ég les — ef ég les ljóö yfir- leitt. A nútimaljóðum hef ég Htinn áhuga, svei mér ef ég gæti ekki gert eins og mörg nutimaskáldanna. Viðar Eggertsson, leikari: Auðvitað les ég ljóð, og þá helzt nú- timaljóð. Þeir gömlu eru svo leiðinlegir, að ljóð þeirra eru óles- anleg. Sigurður Sigurjónsson, leikari: — Ég geri engan greinarmun á eldri og yngri skáldum. Hins vegar les ég jafnan Htið af ljóðum. Jóhannes Gunnarsson, nemi: — Hérna einu sinni las ég skóla- ljóðin, en mér fannst þau svo leiðinleg, að ég hafði engan áhuga á að halda áfram.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.