Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1986, Qupperneq 65

Stofnmæling
sýnir Ijóslega þann mun sem
er á vaxtarhraða eftir þvi
hvort er á norður- eða suður-
svæði. Annars vegar er hæg-
ur vöxtur í tiltölulega köldum
sjó á norðurmiöum og hins
vegar hraður vöxtur i hlýsævi
á suðvestur- og suðurmiðum.
Dægursveiflur í afla
Eins og fram kom í inn-
gangi var marsmánuður val-
inn til gagnasöfnunar meðal
annars vegna þess að dæg-
urgöngur að og frá botni eru
taldar með minnsta móti á
þessum árstima. Þessum
göngum lýsir 5. mynd hjá
áðurnefndum 5 tegundum
þar sem settur er fram með-
alafli i togum eftir tímum sól-
arhrings sem skipt er upp i
fjögurra klukkustunda tíma-
bil.
Fjöldi þorsks af öllum
stæröum var i hámarki i afla
fyrir hádegi en i lágmarki
tímabilin á undan og eftir.
Ekki er þó hægt að tala um
mikinn mun á afla eftir tímum
sólarhrings.
Mestur var ýsuafli að jafn-
aði á miöjum degi frá kl.
12—16, en minnstur á kvöld-
in frá kl. 20 til miðnættis.
Næstbestur var aflinn fyrri
hluta nætur. Sveiflur í afla
ýsu eru meiri á siðari hluta
sólarhrings, þ.e. á deginum
og kvöldin, en á nóttinni og
morgnana.
Mjög reglulegt mynstur var
i karfaafla eftir tímum sólar-
hrings. Mest fékkst um miðj-
an daginn, en minnst fyrri-
hluta nætur.
Steinbitsafli er mun meiri
frá kl. 8 á kvöldin til kl. 4 að
morgni heldur en á öðrum
timum sólarhrings.
Hjá skrápflúru eru vart
merkjanlegar sveiflur i afla
eftirtima sólarhrings.
Séu þessar niðurstöður
bornar saman viö hliðstæðar
niðurstöður úr leiðangrinum
1985 er mikið um hliðstæöur.
Hjá þorski er mynstrið ekki
óáþekkt frá því sem var í
marsleiðangrinum 1985. Hjá
ýsu eru dægursveiflur mjög
áþekkar i báðum leiðöngrum
svo og hjá skrápflúru þar sem
mynstriö er það sama enda
fiskurinn sjálfsagt alltaf þétt
við botn og engar dægur-
sveiflur að sjá i afla. Mynstur I
aflasveiflum eftir timum sól-
arhrings hjá karfa og steinbít
er mjög svipað 1985 og
1986.
Stofnvísitölur
Stofnvísitölur eru reiknað-
ar út frá meðalfjölda fiska i
staðaltogi (4 sjm.) og flatar-
máli ákveðins svæðis sem
afmarkast af reitum með
sömu magneinkunn (mynd 1
mið). Þannig eru t.d. allir reitir
með magneinkunn 6 á norð-
ursvæði teknir sem eitt svæði
Meðalþyngd (kg)
Meóalþyngd (kg)
Meðalþyngd eftir aldri
hjá þorski og ýsu eftir
svæöum í stofnmæl-
ingu botnfiska árin
1985og 1986.
VÍKINGUR 65