Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1959, Blaðsíða 2

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1959, Blaðsíða 2
NÁT T Ú RUFRÆÐIN G U RIN N Nú vitum við að í úrani og þóri er fólgin orka, sem hægt er að hagnýta í kjarnorkuverum, og að orkuforði þessi er margfalt meiri en allur sá orkuforði, sem fólginn er í kola- og olíubirgðum jarð- arinnar. Enda þótt úran og þór séu engan veginn meðal hinna al- gengari efna í jarðskorpunni, er líklegt að orkuforði þeirra geti fullnægt orkuþörf mannkynsins mjög lengi, jafnvel um ófyrirsjá- anlega framtíð. Þetta hindrar þó ekki að stöðugt er skyggnzt um eftir nýjum leiðum til orkuvinnslu, leiðum, sem e. t. v. kunna að reynast hentugri og hagkvæmari en þær gömlu, þegar fram í sækir. Það hefur lengi verið vitað, að til eru tvær hugsanlegar leiðir til þess að leysa úr læðingi orku þá, sem bundin er í atómkjörnunum. Önnur er að kljúfa sundur þunga atómkjarna, eins og t. d. úran- og þórkjarna, hin er að sameina létta atómkjarna, svo að þeir renni saman og myndi þyngri kjarna. Þannig geta t. d. tveir kjarnar þungs vetnis runnið saman og myndað helíumkjarna, en samfara sam- runanum er mikil orkumyndun. Enda þótt í einum lítra af venju- legu vatni séu aðeins 30 milligrömm af þungu vetni, þá er orkan, sem í því er bundin, svo mikil, að það jafnast á við heila tunnu af benzíni. Allt þungt vetni, sem finnst í öllum höfum heims, jafn- gildir þannig orkuforða, sem er þúsund milljón sinnum meiri en orkan, sem bundin er í öllum kola- og olíubirgðum jarðar. En það er ekki nóg að orkan fyrirfinnist, það þarf einnig að finna ráð til þess að losa hana. Hvað benzínið snertir er þetta til- tölulega auðvelt. Það þarf ekki annað en að blanda það lofti og hita upp í nokkur hundruð gráður, þá kviknar í því. Til þess að „kveikja í" þunga vetninu, þ. e. a. s. til þess að koma af stað samruna vetn- iskjarnanna, þarf aftur á móti að hita það upp í nokkur milljón eða jafnvel nokkur hundruð milljón gráður, sem er meira en hit- inn í miðju sólar. Svona hitastig fást þó við kjarnorkusprengingar, og sé þungu vetni komið fyrir í venjulegri kjarnorkusprengju, get- ur hitinn nægt til að „kveikja í" því, en sprengingin breiðist þá á svipstundu um allt vetnið, þar sem hitastigið hækkar enn mtíira við samruna vetniskjarnanna. Slíkar vetnissprengjur geta' H^e¥ið hundruðum eða þúsundum sinnum sterkari en venjulegár* kJMVri- orkusprengjur, allt eftir því, hve mikið er í þeim af þúhgut'4etrri. Vetnissprengjan hefur sýnt, svo ekki verður um villztj'Íð'f'vatrii er að finna óþrjótandi orkulind, en aðferðum þeirri'/'Ierrí ribtáðár
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.