Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1959, Blaðsíða 25

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1959, Blaðsíða 25
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 25 skilið í skilvindu. Botnfallið innihélt eggjahvítuefni kólíætanna, auk veggjabrotanna, en flotið hafði að geyma kjarnasýru þeirra. Skýringin er sú, að veirurnar setjast á ytra borð veggjabrotanna og „sprauta" kjarnasýrunni í gegnum þau og út í vökvann hinum meginn. Einnig má taka „vofur" af kólíætum og blanda þeim sam- ah við kólíbakteríur. Þær festast þá á bakteríuveggnum, en valda engri sýkingu né myndun nýrra kólíæta. Ef margar „vofur" setjast á hverja bakteríu, valda þær því, að bakteríuveggurinn springur og frymið vellur út, líkt og þegar bakteríur leysast í sundur af völdum sýkingar. Halinn étur gat á vegginn, og ef bakteríuæt- urnar eru nógu margar, ézt veggurinn svo mjög í sundur, að hann springur. í halaendum sumra kólíæta hefur fundizt enzym, sem leysir í sundur þau efni, sem bakteríuveggurinn er gerður úr. Hlutverk þessa enzyms er sennilega að éta gat á vegginn, sem kjarnasýran fer síðan inn í gegnum. Hvernig verða nú nýjar bakteríuætur til fyrir tilverknað kjarna- sýrunnar, sem komin er inn í bakteríuna? Enginn getur svarað þeirri spurningu með vissu, en menn hafa aflað sér margs konar upplýsinga um, hvaða hlutar bakteríuætanna verða til fyrst og hvert þeir eiga rót sína að rekja. Það hefur auðveldað þessar rann- sóknir, að kjarnasýrur kólíætanna og kólíbakteríanna eru nokkuð mismunandi að efnasamsetningu, þannig að með efnagreiningu er hægt að fylgjast með, hvernig hvorar tveggju breytast inni í bak- teríunni eftir sýkingu. Það hefur komið í ljós, að veirukjarnasýr- an byrjar að aukast skömmu eftir sýkingu, en kjarnasýra bakterí- unnar tekur að minnka. Tilraunir með kjarnasýrur, sem voru merktar með geislavirkum fosfór, hafa sýnt, að hinar nýju veirur, sem verða til inni í bakteríunni, innihalda allmikið af hinni upp- runalegu kjarnasýru bakteríunnar. Hún brotnar niður á óþekktan hátt fyrir tilverknað veirukjarnasýrunnar, og því næst er brotun- um raðað saman á nýjan leik, þannig að veirukjarnasýra myndast. Mest af efniviðnum í kjarnasýru hinna nýju bakteríuæta kemur þó utan úr næringarvökvanum, eftir að sýkingin fer fram. Eggjahvítuefni hinna nýju bakteríuæta eiga að mestu leyti rót sína að rekja til efna í næringarvökvanum. Myndun þeirra hefst seinna en myndun kjarnasýrunnar. Enn nokkru seinna koma í ljós veiruhlutar og ófullgerðar veirur, svo sem halalausir bolir og síðan
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.