Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1994, Síða 4

Náttúrufræðingurinn - 1994, Síða 4
DAGUR I' SENN Eftir heimsstyrjöldina síðari fóru að heyrast raddir um að mann- kynið væri á hættulegri braut í umgengni sinni við náttúruna og upp úr 1970 tóku þær að gerast háværar. Umræðan um umhverfís- mál dofnaði síðan nokkuð en komst aftur á skrið árið 1987. Þá skilaði alþjóðleg nefnd á vegum Sameinuðu þjóðanna af sér skýrslu um stefnumörkun í umhverfismálum. 1 skýrslunni, Sameiginleg framtið vor (oftar nefnd Brundtland-skýrslan), eru lagðar fram langtímaáætlanir um það hvernig sameina megi annars þjóðfélagslegar framfarir og hins vegar skynsamlega umgengni um náttúruna. í skýrslunni er hugtakið sjálfbœr þróun mikið notað. Með þvi er einkum átt við að þróun og neyslu sé haldið innan þeirra marka sem vistkerfi jarðar leyfa og að auðlindir séu skynsamlega nýttar þannig að afkomendurnir þurfi ekki að taka við lakara búi en foreldrarnir fengu. Að þessu þurfa allar þjóðir að stefna. í fljótu bragði verður ekki séð að þessi umræða hafi náð til íslands, a.m.k. hefur hún ekki skilað sér út í þjóðfélagið. Norrænir landnemar fiuttu með sér búskaparhætti sem ekki reyndust sjálfbærir í viðkvæmu gróðurfari landsins. Afleiðingamar þekkjum við, gróður- eyðingu og uppblástur sem enn sér ekki fyrir endann á. Þá hefur hefðbundin nýting fiski- stofna við landið að einhverju leyti farið úr böndunum þannig að íslandsmið virðast ekki lengur nægja okkur Islendingum. Nýlegt dæmi um rányrkju er útflutningur á gjalli. Allt slíkt efni er fyrir löngu upp urið í næsta nágrenni Reykjavíkur ef undan em skildir ræflamir sem eftir eru af Rauðhólum. Til að bæta gráu ofan á svart er Eldborg við Trölladyngju á Reykjanesskaga nú að miklu leyti horfin til Svíþjóðar og óvíst hvar næst verður borið niður. Gjallgígar þeir sem mokað hefur verið burt á síðustu áratugum eru flestir á bilinu 100(MK)00 ára gamlir og óvíst er hvenær nýir koma í staðinn. Auk þess em eldgos nærri byggð ekki á óskalista þjóðarinnar. Landið er oftast skilið eftir í sámm og jafnvel þótt þau séu grædd verða örin jafnan augljós. Verðmæti gjallgíganna verður ekki eingöngu metið út frá söluverðmæti gjallsins. Þeir eru hluti af landslaginu, hluti af sögu landsins, hluti af þeirri náttúru sem gerir ísland eftir- sóknarvert sem ferðamannaland. Það bendir allt til þess að það ísland sem afkomendur okkar taka við verði annað og lakara en það sem við fengum. Sigmundur Einarsson Frá Seyðishólum í Grímsnesi, 4. júní, 1993. Ljósm. Ragnar Frank Kristjánsson. 82
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88

x

Náttúrufræðingurinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.