Vikan

Ataaseq assigiiaat ilaat

Vikan - 29.04.1965, Qupperneq 40

Vikan - 29.04.1965, Qupperneq 40
undu og efstu hæð. Hvorki hin girnilega ungfrú Moneypenny né yfirmaður starfsliðs voru maett. Bond kvaddi dyra h|á M og gekk inn. Framhald í næsta blaði. Ungir menn á uppleið Framhaid af b]s. 24. — Það má vel vera. Mér fannst það þvert á móti heldur uppörv- andi. — Svo hélztu fyrstu sýninguna. —¦ Já, það var 1962 og þar sýndi ég tveggja ára vinnu, aðallega teikningar. Það var í Bogasaln- um. — Varstu þá byrjaður að skreyta keramik í Gliti? — Nei, en byrjaði rétt á eftir. Áður hafði ég gert hvað sem til féllst, verið á Vellinum, í brúar- vinnu, fiski og hvaðeina. Líka verið við heyskap á sumrum. — Fyrir norðan. — Já, heima hjá mér í Haga í Aðaldal. — En þú fórst þaðan ungur? — Ég var sextán ára, þegar ég fór suður í HandíSaskólann. — Ætlarðu að halda áfram að skreyta keramik jafnframt list- inni? — Já, ætli það ekki. Þó langar mig alltaf út á sumrin og ef til vill fer ég í brúarvinnu í sumar eða einhverja aðra útivinnu. — Ég kom á sýninguna þína í Asmundarsalnum í haust. Þú not- aðir einhverja sérkennilega tækni, sem ég man ekki eftir að hafa séð á sýningum. — Það var olíukrít. Þá fer mað- ur hverja umferðina á fætur ann- arri og fær út alls konar litbrigði. Svo sprautaði ég lakki yfir svo ekki þarf að hafa gler. — Og þú notaðir landslag sem uppistöðu í flestallar myndirnar ef ég man rétt. — Já, ég hef notað það sem yrkisefni. Nú er ég að mála með olíulitum og held áfram með svipuð mótív. Mér lætur ekki að mála abstrakt; mér finnst alltaf eins og það vanti herzlumuninn, þegar ég reyni að útfæra mynd abstrakt. Svo ég held mig bara að því að nota hlutlæg mótív. Hitabeltisnótt_______ Framhald af bls. 7. Stundum hataði Jeff föður sinn. Á þeim stundum skildi hún vel, að móðir hennar hafði skil- ið við hann vegna andlegrar mis- þyrmingar. — Við erum ekki á hlutafé- lagsfundi. Þú þarft ekki að eyða þessari ræðusnilld á mig, sagði hún þurrlega. Reiði hennar rén- aði, og í staðinn fann hún til vorkunnar. Hann er veikur, og læknirinn sagði mér að æsa hann ekki, hugsaðj hún full af sjálfs- ásökunum. Hún tók undir hand- legg hans, og dró hann með sér frá borðstokknum. Pat Houston hékk ennþá um hálsinn á And- ers. Við dyrnar á samkomusal skipsins þyrptust farþegarnir af miklum ákafa í kringum Brook- huis skipstjóra. Undrunar og gleðihróp bárust frá hópnum, svo að dimm og sterk rödd hans heyrðist varla. — Hvað gengur eiginlega á þarna? spurði Jeff föður sinn, er hann beindi för þeirra í átt- ina að salnum. — O, sosum ekkert, sagði hann, og reyndi að látast annars hugar. — Brookhuis er aðeins að lesa upp svolitla tilkynningu, smávegis breytingu á ferðaáætl- ununni. Skipið verður í höfn í nótt, og við ætlum að hafa smá samkvæmi um borð. Þetta verð- ur merkilegur atburður í sögu eyjarinnar. Það eru að minnsta kosti átta ár, síðan nokkurt skip hefur verið hér í höfninni lengur en átta klukkutíma. Jeff þrýsti handlegg föður síns af þakklæti og gleði. — Pabbi, hrópaði hún. — Pabbi minn, heimski gamli, pabbi minn, þú hefur skipað svo fyrir, af því þú veist hvað nokkrar klukkustund- ir í viðbót hafa mikla þýðingu fyrir mig. Halden lét sem hann hlustaði ekki á hana, en hún sá á því hvernig yfirskegg hans bifaðist, að hann hló með sjálfum sér. Skeggið á honum var eins og skott á ketti, sem horfir á fugl. — ... meðan við erum að af- ferma skipið sting ég upp á, að þið skreppið öll upp í borgina. Þar er margt skemmtilegt að sjá. Klukkan ellefu væntum við, að farþegar okkar komi aftur um borð og sitji veizlu skipsins, og væntanlega í sínu allra bezta skapi. Gerið nú svo vel að snúa ykkur til brytans, sem úthlutar landgönguleyfunum. Þetta var endirinn á ræðu skipstjórans. — Langaði þig kannske að láta mig skammast mín? spurði Jeff og kippti óþolinmóð í hand- legg föður síns. — Nei, meisje. Þetta er aðeins samningstilraun gamals manns. Mér datt í hug, að ef ég gæfi þér langa hitabeltisnótt, gætirðu kannske hugsað þér að fórna mér einni klukkustund af henni. — Þú ert.. . byrjaði Jeff, en þagnaði þegar Anders kom til þeirra. Hann hafði losað sig úr faðmlagi Pat og því, sem var jafnvel enn erfiðara, hávaðasöm- um hóp planterkrustarfsmanna, háværum kveðjum þeirra, vafa- sömum bröndurum og boðum um að koma og drekka með þeim í klúbbnum. Þeir voru vinir hans, og honum þótti vænt um þá; hann var af þeirra sauðahúsi, og hann var bundinn þeim sterkum böndum sameiginlegrar vinnu og EiPiAPiGR GEGN HITA OG KULDA Þér fáiö einangrunarkostnaöinn endurgreiddan á fáum árum í spöruðu eldsneyti. Þa6 borgar sig bæði fyrir yður sjálfa og þjóðfélagiö í heild aö spara eldsneyti svo sem unnt er, og þar að auki er hlýtt hús (vel einangrað) mun notalegri vistarvera en hálfkalt (illa einangrað). STEINULL H.F. Lækjargötu — Hafnarfirfíi — Simi 50975.

x

Vikan

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.