Vikan

Tölublað

Vikan - 23.09.1965, Blaðsíða 31

Vikan - 23.09.1965, Blaðsíða 31
leikhúsi sem ó beinna erindi við þessar hugleiðingar mínar í gangi um borg nútímans: Það hékk aug- lýsing frá stærsta bíóhúsi bæjarins í forsalnum: ,,My fair lady, — et eventyr, en dagdröm, en henrivende flukt frá virkeligheten"! Auglýsend- ur, þeir sem eru verulegir bissnis- menn og um, það þarf ekki að efast með forráðamenn Colosseum- bíósins, hafa gott auga fyrir því ó hvaða strengi er árangursríkt að slá. Bjóði þeir vöru sína til flótta frá veruleikanum, þá getur maður treyst því að almenningur hefur á- huga á slíkum flótta. Mér hafði fundizt norskur veruleiki svo glæsi- legur að ég átti erfitt að skilja frá hverju er þörf að flýia. Frá Grieg? Eða höggmyndum Ströms við róð- húsið? Eða frá unglingahljómsveit- inni? Eða eru þessir hlutir ekki norskur veruleiki heldur útstilling- arbrúður? Þá mundi ég eftir tölu sem ég hafði heyrt óminn af á lúðrasveitarhljómleikunum við róð- húsið. Það var formaður félagsskap- arins sem sagði, að það væri erfitt að halda svona uppi. Getur það verið í svona stórum og fegurðar- elskandi bæ? Og var hann ekki eitthvað að minnast á peninga? Mikið rétt. Yngstu börnin höfðu ver- ið á ferð innan um mannfjöldann með sparibauka og fólkið hafði dreifzt eins og örskot. Þetta var þá ekki að tilverkan lýðræðislega kosinna fulltrúa samfélagsins skipu- lagður yndisauki fyrir bæjarbúa og gesti, heldur sníkjuferð barna sem vilja fá að læra mússík! Hafa þessi börn orðið að leggja á sig þreng- ingar til þess að geta sungið: „Det er solvejr og vár i mitt sinn"? Þetta er sem sagt verk nokkurra ein- stæðra sjálfsafneitunarmanna en ekki stórhuga samfélags. Var það rétt að fyrir brygði ein- manaleik ( augum Torbjörns Egn- ers? Á hann kannski ekki of marga sálarbræður? Á herrann ó hæðinni í Mellbydalen kannski fleiri? Það er kannski létt að kaupa hljóðfæriS en erfiSara aS spila ó það, og hvergi hægt að nema þann slátt sem Myllarguttinn kunni þótt sjónvarps- og kóklaus væri. Er btlanna jarmur og neonljós- anna hrópanir orðnar það háværar að fólk heyri ekki raddir vindsins? Flug 714 Framhald af bls. 17. inn. Dauf tunglskinsglæta smaug niður á milli skýjanna. — Ef við verðum heppnir, verð- ur þetta góð ferð, sagSi hann. — VeSurspáin var mjög hagstæS. Flugvélin flaug inn f ókyrrt loft og tók aS hoppa KtiS eitt. Nokkurn tlma einbeitti flugstjórinn sér að stjórninni. Svo spurSi hann: — Hvernig gengur þér meS Bar- böru? _ Ja, svona og svona. ViS sjáum nú till Flugstjórinn leit snöggt á aSstoS- arflugmanninn. Silver Gillette-þægilegur rakstur með rakblaði, sem endist og endist — HvaS áttu við? Sjáum nú til? Ef þú ert eitthvað aS gera hosur þínar grænar fyrir Janet, er eins gott fyrir þig aS hætta undir eins. Helmingurinn af starfsliSi flugfél- agsins er aS sverma fyrir henni. GerSu þér ekki IffiS erfiSara en nauðsynlegt er, ffflið þittt Fjórum metrum fyrir aftan þá var umræSuefni þeirra aS taka viS pöntunum fyrir kvöldverSinn. — Má bjóða ySur eitthvaS að borSa, sir? spurSi hún Spencer. — VS erum meS lambakótilettur og steiktan laxl — Ég held aS fái lambakótilett- ur, takk. — Einnig ég, sagði Fellman. Næsta hálftímann var Janet önn- um kafin aS bera fram matinn. A3 lokum höfðu allir fengið sinn skammt, og hún gat tekiS símann og þrýst á hnappinn. — Já. ÞaS var rödd Petes. — Ég hef boriS fram matinn, sagSi Janet. — Loksinsl — Hvort viljiS þér lambakóte- lettur eSa steiktan lax? — Andartak ... hún heyrði Pete spyrja flugstjórann, svo kom hann aftur: — Er fiskurinn góSur? — Hann lítur ágætlega út, sagði Janet. — Það hefur enginn kvartað undan honum ennþál — ViS tökum laxinn, sagði Pete. — En stóru skammtana, Ijúfanl Minnstu þess, aS viS erum ennþá aS vaxa. VIKAN 38. tbl. 31

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.