Vikan

Tölublað

Vikan - 12.07.1973, Blaðsíða 6

Vikan - 12.07.1973, Blaðsíða 6
Það var þröngt á flekanum og krampinn þjáði þau. Þau sváfu illa og voru aldrei þurr. Aðeins tvíbur- arnir gátu rétt ur sér. En þau áttu enn verra fyrir höndum, þegar flekinn sökk. Síðari hluti einstæðrar hétjusögu 38 DAGA MARTRÖÐ Lyn Robertson varfi afi taka á öllu, sem hún átti til, til þess aö vinna bug á óttanum, þegar hún stökk frá sökkvandi flekanum yfir i Htinn ró&rarbát úti & ólgandi Kyrrahafinu. í sextán daga og sextán nætur hafoi hún og fjölskylda hennar hafst vifi á litlum fleka. Þau urou aft liggja i hnipri og ofan á svfö- andi saltsár, hungur og þorsta, bættist krampi I útlimum til þess aft kvelja þau. Þau yfirgáfu flek- ann laugardaginn 1. júli, sautján . dögum eftir aö skip þeirra, Luc- ette, haföi sokkið á Suöur-Kyrra- hafi. „Nú voru allar vonir okkar ; bundna. viö Ednamair, litla trefjaplastbátinn okkar. Hún rúmaöi I rauninni ekki nema þrjá, en vio vorum sex. . .!" Einhvern veginn tókst Robin Williams, 22ja ára aö aldri, Lyn og manni hennar Dougal, átján ára syni þeirra og tólf ára tvíbur- um að koma sér fyrir I bátnum. Auk fólksins voru þar þau fá- brótnu tæki, sem þeim haffii tek- izt afi bjarga, þegar skipio sökk. Ekkert þeirra mátti hreyfa sig hifi minnsta án þess a& vara hin vio, þvl aö þá heföi bátnum hvolft. Einu sjáanlegu lífverurnar voru hákarlarnir, tíu feta langir, sveimandi I kringum bátinn, sem var svo þunghla&inn a& engu mátti muna svo a& hann sykki ekki. Dougal haf&i komi& fyrir segli á ár, sem hann nota&i I sta& mast- urs. „Viö geröum okkur þaö ljóst, aö Vi& yröum öll aö sitja og krjúpa þa& sem eftir væri". Þessar stellingar uku enn á krampann, sem þjá&i þau og þau ur&u stp&ugt aö hvetja og uppörva hvert annaft til þess aft missa ekki mó&inn. Þau vissu ekki, aö þeirra beiö 21 slikur dagur á þessari vonlausu og endalausu ferö. Aö sitja i 21 dag i tro&fullrí lest virö'ist allt aö þvi munaður i samanbur&i viö slikt. Samt lýsir Lyn þessum örsmáa trefjaplast- bát eins og hún væri aö lýsa kæru heimili slnu. „Ednamair var eina heimili okkar". Fimm sólarhringum seinna uröu þau að berjast við ógurlegt afl úthafsins, fyrir þessu heimili sinu og llf'i. Sí&la dags hrönn.u&ust dökk ský upp undan köldum stormi og stö&- ugt varö verra I sjóinn. „Dougal var i skutnum og reyndi aö stýra bátnum meö þvi a& toga i reipin, sem héldu segl- inu. Hann reyndi aö verja bátinn ólagi og öldunum, sem hvenær sem var gátu skollið yfir hann. Ég og Robin krupum i miöjum bátnum og jósum af öllum mætti. Ég baö ákaft til guös, aö þessu mætti linna. Viö gátum varla at- hafnaB okkur vi& austurinn, vegna þrengsla. Þaö var erfitt aö koma austurstrogunum milli allra fótanna, jafnvel á me&an enn var ljóst af degi og viö gátum sé& þá. Þegar myrkriö skylli á, hlyti þa& að verða hræðilegt. Þaö varð verra en hræðilegt. Um leið og dimmdi, herti storm- inn og hann hrákti okkur og lamdi bátnum við himinháar öldurnar. Sjógangurinn varð ógurlegri með hverri mlnútunni sem leið. Óveöriö stóö I sex klukkustund- ir. AUan tlmann börðumst viö við að halda bátnum á floti og við sjálf okkur svo viö gæfumst ekki upp fyrir ofurveldi vatns og vinda. Lyn/ Douggie, Robin. Neil, Sandy, Dougal. vT ^ *<&» ól~dur Douggie 175 sm. Lyn 160 sm. Robin 188 sm. Reipi, tengt i bátinn. Neil 160 Sandy 6 VIKAN 28. TBL,. Loftlokar. Vöröur.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.