Almanak Ólafs S. Thorgeirssonar - 01.01.1902, Blaðsíða 54

34
{ hverjum staS. Gjörði þá síra Páll boð eftir föður
sínum og Gísla Egilssyni að koma suður þangað með
tvenna samoksuxa. Tíndu þeir svo saman hveitigjafir
þessar hjá bændum og óku hveitinu suður til Fargo,
sem var 50 til 60 m<lur suður af þessari Norðmanna-
bygð. 5eldu þeir hveitið þar, því oflangt var að aka
því noröur. Tók síra Páll við andvirðinu og varði því
til að kaupa hveiti til útsæðis handa bændurn voriö eftir.
13. veturinn 1879-80.
Um þessar mundir taldist síra Páli svo til, að um
50 landnámsmenn mundu komnir og búnir að taka sér
bólfestu austan undir Pembina heiðunum. Voru það
alt bláfátækir menn eins og nærri má geta. þeir höfðu
rifið sig upp allslausir frá Nýja-Islandi og alt verið af
þeim reytt upp í svonefnda stjórnarskuld. Burtflutn-
ingurinn var gjörður þeim eins torveldur og frekast var
unt og voru töluveröar viðsjár meðal manna útaf hon-
um. því þeir, sem fyrir nýlendumálum stóSu þar,
álitu, að með þessum burtflutningi ætti að eyða þá fjöl-
mennu bygð, er þar var hafin fyrir tveim-þremur árum.
þeir, sem tóku sig nú upp og fluttu frá Nýja-íslandi
suðúr til Dakota, urðu því nær allir að fara fótgang-
andi og voru það 160 mílur eftir þeirri leiö, sem farin
var. þegar ]?etta fólk setti sig niður á jaröir sínar,
var það því eins uppgefið og hrakið og mest mátti
verSa. Flest neyddist það til að búa í tjöldum fram
undir veturnætur. þá var hrofað upp húskofum, er
mjög voru af vanefnum gjörðir á allar lundir. AS eins
fáeinir höfðu getað leitað sér atvinnu um sumarið svo
að nokkuru munaði. Aldrei hafa nokkurir nýlendu-
menn staðið verr að vígi. _ þeir voru mikið verr farn-
ir en þegar þeir komu frá Islandi. þau litlu efni, sem
márgir höfðu þá afgangs ferðakostnaSi, höfSu tálgast
af þeim. þá var fólkiö hraust og fjörugt og vonglatt
og'gekk að því með kappi og áhuga að koma sér upp
nýjum heimkynnum í skógunum við vatnið. En aldrei
hafa nokkurir menn orðiö fyrir meiri þrautum né von-