Almanak Ólafs S. Thorgeirssonar - 01.01.1902, Blaðsíða 108

88
kvæSum og skilmálum bréfsins ekki hafa þótt fýsilegt.
LeiS svo og beið þar til árið 1863, aS fjórir þingeying-
ar bjuggust til vesturfarar, og var ferSinni heitið til
Brasilíu. Mennirnir voru : Jón Einarsson, er lengi
bjó í Svartárkoti, síðar aS Björgum í Ivinn, og var nú
orSinn ekkjuinaSur fyrir nokkrum árurn. Sonur hans,
er einnig hét Jón, fór meS honum. þriSji maSurinn
var Jónas Hallgrímsson.trésmiSur úr BárSardal. Kona
hans var SigríSur Jónsdóttir frá Lundarbrekku Sig-
urössonar, sem dó eigi alls fyrir löngu ; synir Jónasar
og hennar eru þeir Hermann, fyrverandi skólastjóri á
Hólum í Hjaltadal (1888—96), síSan bóndi á þingeyr-
um og alþingismaSur Húnvetninga, og Tryggvi, nú í
Vesturheimi. FjórSi maSurinn var Jónas FriSfinnsson,
trésmiður úr Báröardal, ungur og ókvæntur.
þessir fjórir félagar tóku sér far meS vöruskipinu
Jóhönnu, er lá á Akureyrarhöfn og átti aö fara til
Kaupmannahafnar. Feröin hófst þaðan laugardag-
inn 11. júlí 1863. Komu þeir til Hafnar 20. s. m.
Dvöldu þar til 6. ágúst, og fóru með gufuskipi til Kiel
í Holsetalandi, og þaöan með seglskipinu Caroline. A
27. degi mánaðarins hvarf þeim Norðurálfan. 14.
október lentu þeir við Rio Janeiro, höfuðborg Brasilíu,
og settust síðan að í nýlendunni ,,Dana Francisca“.
Eigi þótti þeim þar í fyrstu vænlega áhorfast, en hag-
ur þeirra fór smábatnandi.
Um ferð þeirra félaga og frumbýlingskjör skrifaði
Jónas Hallgrímsson til Einars Asmundssonar í Nesi.
þ.ið bréf kom út íNorðanfara, 3. árg., 1864, 24.—25.
og 28.—29. tölubl., og sama riti 4. árg. 1866, 6.—9.
tölublaði. Hvernig þeim hefir liðiS síSan hefi eg ekki
sagnir um.
Hvort þaS hefir verið sama ár eða ári síðar, 1864,
að ein hjón fóru vestur, læt eg ósagt. það voru þau
Jóel bóndi úr Sandvík Jónsson að Lundarbrekku í
Bárðardal Sigurðssonar, og Seselja, sammæðra við
Jónas fyrnefndan Hallgrímsson, með vaxin börn.
Eitt þeirra var Jónas,er kom kynnisför upp til íslands