Almanak Ólafs S. Thorgeirssonar - 01.01.1902, Síða 109

89
fyrir nokkrum árum. Næst má telja’Kristján Guö-
mundsson. Foreldrar hans voru þau Guömundur
Guömundsson og Halldóra Magnúsdóttir, bæöi kynjuö
frá Mývatni. pau bjuggu fyrst aö Stóru-Reykjum,
síöan að Vaöi, og síðast á Halldórsstööum í Reykjadal.
Kristján sigldi til Kaupmannahafnar til að nema tré-
smíöi, en mun heldur hafa lagt stund á sjómannafræði.
Réðst hann svo í sjóferöir og nefndi sig Ivristján ís-
feld. A sínum tíma tók hann sér far með skipi til
Brasilíu, sem fór frá Khöfn 14. febrúar 1863 ; kom
þangað eftir 44 daga og settist að í Rio Janeiro. Hann
stofnsetti þar veitingahús og kom sér vel áfram.
Fyrsta bréf hans þaðan til foreldra hans er dagsett 6.
júní 1865, sem víst er ritvilla í staðinn fyrir 64, því í
bréfinu stendur, að hann hafi frétt til þriggja íslend-
inga, er þar hafi komið áður. Bréf þetta er prentað í
Norðanfara 5. árg. 1865, 5., 6., 7. og 8. tölublaði.
Bréfið hljóöar um ferð hans vestur til Brasilíu og
fieira. Annað bréf hans til foreldra hans er dagsett
20. marz 1870, og er prentað í Norðanfara 11. árg.
1872. 33.—34. og 37.—38. tölubl. Síðar skrifaði
hann ættingjum sínum heim, og hvatti þá til að koma.
Guðmundur faðir hans fór með Magnús son sinn og
tvær dætur ; kona Guömundar fór ekki sökum elli og
lasleika. En þá er þau fjögurkomu vestur, var Kristján
dáinn. Hvaða ár þetta hafi verið eða um framtíð
þessa fólks, er oss ókunnugt.
Með því að taka fram fyrir sig í þessu ágripi, skal
geta þess, að hinn 13. jan 1865 var haldin samkoma
að Ljósavatni til að ræða um Brasilíu-farir; hafði Ein-
ar Asmundsson í Nesi heitið aö útvega farið, sem ekki
varð þó neitt af, og höfðu þó 150 manns skrifað sig til
fararinnar (Norðanfari IV., 1865, 1.-—2. tölubl.). Við
þetta hefir dofnað hugur manna til Brasilíu-ferða, en
þó ekki til annara hluta Vesturheims. Vesturfara-
hreyfing var með þessu vakin á Islandi. það notuðu
sér útflutnings-erindrekar annara stjórna þar, og
hvöttu menn vestur, og hafði þaö þann árangur, að