Kirkjuritið - 01.12.1950, Qupperneq 54

Kirkjuritið - 01.12.1950, Qupperneq 54
LEO TOLSTOY: Hve mikils landrýmis þarfnast maðurinn? Eldri systir var komin úr kaupstaðnum í heimsókn til yngri systur. Hún var gift heildsala, en eiginmaður yngri systur- innar var sveitabóndi. Meðan þær voru að sötra teið og spjalla saman, tók eldri systirin að grobba og láta móðan mása, hví- líkur draumur og dásamd það væri, að eiga heima í stórborg- inni. Hvað hún nyti þar lífsins hvem einasta dag í sællífi og þægindum. Hversu vel hún gæti búið sjálfa sig og börnin, þyrfti ekki að leggja sér annað til munns en ljúffengustu fæðu og kostulegustu vín, gæti leikið sér á skautum, farið í skemmti- ferðir og fengið forgangsmiða í þjóðleikhúsið. Yngri systirin varð stórmóðguð, svaraði þeirri eldri fullum hálsi og reif og tætti lífemi heildsalakvenna niður fyrir allar hellur, en hóf sína eigin sveitasælu til skýjanna. „Ekki vildi ég fyrir mitt leyti hafa skipti á lífskjömm mín- um og þínum, systir sæl,“ mælti hún. „Ég viðurkenni reyndar, að okkar afkoma er vanmetafull á ýmsa grein og að við förum á mis við æsandi skröll og leikaraskap. En aftur á móti verður þú, með öllu þínu óhófslífemi, annað hvort að hamstra svaka- legan milliliðagróða, eða fara á hausinn og verða gjaldþrota. Þú kannt málsháttinn: „Illur fengur illa forgengur.“ Segjum það, þú þykist vera vellauðug í dag, en í fyrramálið vaknar þú á auðri og kaldri götunni. Við höfum betra lag á þessu héma í blessaðri sveitinni. Hún er oft létt vömbin á búand- körlunum, en hún er seig og sterk. M. ö. o. þeir verða sjálfsagt aldrei ríkir, en þeir hafa nægta nóg.“ Eldri systirin lét þá og ekki heldur standa á svarinu: „Heyr á endemi. Ja, nú er mér nóg boðið,“ hvæsti hún. „Nægta nóg — og allslaus. Ekkert nema þessar merglausu grísabjálfa og kálfaræfla beinagrindur. Nægta nóg, og getið trauðla hulið
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96

x

Kirkjuritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.