Dvöl - 01.01.1946, Blaðsíða 27

D VÖL
25
ann. Unnustinn, sem hana dreymdi um að kynna fyrir vinkonum sín-
um, var ekki þannig.
Hann hugsaði sem svo: Nú má ég áreiðanlega kyssa hana. En þó var
hann enn dálítið smeykur, því að hann hafði aldrei kysst raunveru-
lega heimasætu, og hann var ekki viss um nema það gæti verið dá-
lítið hættulegt. Faðir hennar lá sofandi í hengirúmi þar skammt frá,
og hann var borgarstjóri í borginni.
Hún hugsaði: Kannske það sé enn þá betra að ég gefi honum kinn-
hest þegar hann kyssir mig. — Því kyssir hann mig nú ekki? Er ég
þá svona ljót og fráhrindandi?
Svo hallaði hún sér fram yfir vatnið til þess að spegla sig, en mynd
Hún hélt áfram að hugsa: Hvern-
ig skyldi það vera að láta hann
kyssa sig. Reyndar hafði hún að-
eins einu sinni verið kysst áður.
Það var liðsforingi, sem gerði það
á dansleik á gistihúsinu. En hann
hafði verið svo daunillur af brenni-
víni og vindlum, en það hafði kitl-
að hégómagirni hennar ofurltið,
að hann skyldi kyssa hana, af því
að hann var liðsforingi, en ann-
ars hafði henni fundizt lítið í koss-
inn varið. Og í rauninni var hún
reið við hann, af því að hann
hafði ekki beðið hennar á eftir,
og ekki látið sér tíðara um hana.
Meðan þau sátu þarna, og hvort
hugsaði sitt, settist sólin og rökkr-
ið færðist yfir.
Hann hugsaði: Fyrst hún situr kyrr við hlið mína, þótt sólin sé setzt
og tekið að dimma, getur verið, að henni sé ekki þvert um geð að ég
kyssi hana.
Og svo lagði hann handlegginn ofur hægt um herðar hennar.
Þetta hafði henni alls ekki komið til hugar. Hún hafði haldið, að
hann mundi kyssa hana fyrirvaralaust, og þá ætlaði hún að slá hann
kinnhest og ganga hnarreist burt eins og kóngsdóttir. Nú vissi hún ekki
hennar brotnaði í bárunum.
HJALMAR EMIL FREDRIK SÖD-
ERBERG var fæddur í Stokkhólmi
2. júní 1869. Tók hann stúdentspróf
og gerðist blaðamaður og ritaði eink-
um um bókmenntir. Fyrsta bók hans
kom út árið 1895. Síðan ritaði hann
skáldsögur, leikrit og smásögur og
braut víða blað í lýsingum sínum á
mönnum og málefnum og var djarf-
ur og frjálslegur í fasi. Hann orti
einnig ljóð og ritaði mergð blaða-
greina, einkum gagnrýni um bók-
menntir og þjóðmál. Honum svipar
til Strindbergs um efnisval og sjón-
armið, en mestra áhrifa mun gæta
hjá honum frá franska skáldinu Ana-
tole France. — Hjalmar Söderberg
lézt ekki alls fyrir löngu.