Dvöl - 01.01.1946, Side 37

Dvöl - 01.01.1946, Side 37
DVÖL 35 Var Guðmundur ráðinn sem leið- sögumaður okkar, ásamt dr. Finni, en það var hið mesta happ, því að Guðmundur er einkar skemmtileg- ur maður og snjall jarðfræðingur. Þarna við hraunjaðarinn stönzuð- um við lítið eitt og hlýddum' á stutta ræðu, er Guðm. hélt um myndun og gerð hraunsins. Síðan stigum við inn í bílinn og héldum af stað. Hafnarfjörður er einkennilegur bær. Ætíð þykir mér gaman að virða fyrir mér krókóttar göturnar og litlu fornfálegu húsin, sem mér virðist tyllt af stöku handahófi innan um kletta og klungur í hraunjaðrinum. En þarna er ekki byggt á sandi. Undirstaðan er traust og sterk og til eru líka myndarlegar og svip- miklar byggingar, svo sem Gagn- fræðaskólinn, sem gnæfir hátt yfir bæinn. í Hafnarfirði bættist fleira fólk í hópinn, og þar varð að fá lítinn fólksbíl til aöstoðar, annars hefðu þrengslin orðið óbærileg í stóra bílnum. II. Ég er hásveitamaður og fjalla- fari, enda er ég borinn og barn- fæddur skammt frá útjaðri Ódáða- hrauns. Eigi að síður varð ég fyrir nýjum óþekktum áhrifum meðan bílarnir brunuðu yfir hina víð- áttumiklu hraunfláka Reykjanes- skagans. Þarna hefur náttúran of- ið hraunkörlunum marglit flos- klæði, sem glitra fagurlega í vor- blíðunni. Hraunin eru furðu hlýleg og ólík hinum nöktu og hrikalegu klettatröllum Ódáðahrauns. En ó- neitanlega er hér allt svipminna og smágerðara. Lengi héldum við suður yfir flatneskjuna, þar til landið tók að smá hækka og breyta um svip. Hraunið hvarf en við tóku hæðír og fjallaskörð. f einu slíku skarði mættum við hóp af ríðandi fólki. Það var fögur sjón. Hestarnir reistu sig glæsilega, föxin léku í vorgolunni og það freyddi um mélin. Ung stúlka, djarfleg og fag- ureyg, veifaði til okkar, en síðan hvarf allt í þykkum mekki. — Áður en varði höfðum við náð hálendisbrúninni, og nú fór að halla undan fæti. Komum við brátt í dalverpi mikið og við okk- ur blasti hið dularfulla Kleifar- vatn. Þarna staðnæmdust bílarnir og ferðafólkið þyrptist út til að at- huga vatnið. Ólafur Friðriksson, hinn síungi síðskeggur, tók nú for- ustuna og skýrði fyrir okkur, með mikilli andagift, allar hræringar og hæðarbreytingar vatnsins, — en þær hafa löngum verið honum rannsóknarefni. Að lokum sýndi hann okkur, þann hinn mikla svelg er hann telur gleypa vatnið, og valda þann-

x

Dvöl

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.