Dvöl - 01.01.1946, Blaðsíða 37

DVÖL
35
Var Guðmundur ráðinn sem leið-
sögumaður okkar, ásamt dr. Finni,
en það var hið mesta happ, því að
Guðmundur er einkar skemmtileg-
ur maður og snjall jarðfræðingur.
Þarna við hraunjaðarinn stönzuð-
um við lítið eitt og hlýddum' á
stutta ræðu, er Guðm. hélt um
myndun og gerð hraunsins. Síðan
stigum við inn í bílinn og héldum
af stað.
Hafnarfjörður er einkennilegur
bær. Ætíð þykir mér gaman að
virða fyrir mér krókóttar göturnar
og litlu fornfálegu húsin, sem mér
virðist tyllt af stöku handahófi
innan um kletta og klungur í
hraunjaðrinum.
En þarna er ekki byggt á sandi.
Undirstaðan er traust og sterk og
til eru líka myndarlegar og svip-
miklar byggingar, svo sem Gagn-
fræðaskólinn, sem gnæfir hátt yfir
bæinn.
í Hafnarfirði bættist fleira fólk
í hópinn, og þar varð að fá lítinn
fólksbíl til aöstoðar, annars hefðu
þrengslin orðið óbærileg í stóra
bílnum.
II.
Ég er hásveitamaður og fjalla-
fari, enda er ég borinn og barn-
fæddur skammt frá útjaðri Ódáða-
hrauns. Eigi að síður varð ég fyrir
nýjum óþekktum áhrifum meðan
bílarnir brunuðu yfir hina víð-
áttumiklu hraunfláka Reykjanes-
skagans. Þarna hefur náttúran of-
ið hraunkörlunum marglit flos-
klæði, sem glitra fagurlega í vor-
blíðunni. Hraunin eru furðu hlýleg
og ólík hinum nöktu og hrikalegu
klettatröllum Ódáðahrauns. En ó-
neitanlega er hér allt svipminna
og smágerðara.
Lengi héldum við suður yfir
flatneskjuna, þar til landið tók að
smá hækka og breyta um svip.
Hraunið hvarf en við tóku hæðír
og fjallaskörð. f einu slíku skarði
mættum við hóp af ríðandi fólki.
Það var fögur sjón. Hestarnir
reistu sig glæsilega, föxin léku í
vorgolunni og það freyddi um
mélin. Ung stúlka, djarfleg og fag-
ureyg, veifaði til okkar, en síðan
hvarf allt í þykkum mekki. —
Áður en varði höfðum við náð
hálendisbrúninni, og nú fór að
halla undan fæti. Komum við
brátt í dalverpi mikið og við okk-
ur blasti hið dularfulla Kleifar-
vatn.
Þarna staðnæmdust bílarnir og
ferðafólkið þyrptist út til að at-
huga vatnið. Ólafur Friðriksson,
hinn síungi síðskeggur, tók nú for-
ustuna og skýrði fyrir okkur, með
mikilli andagift, allar hræringar
og hæðarbreytingar vatnsins, —
en þær hafa löngum verið honum
rannsóknarefni.
Að lokum sýndi hann okkur,
þann hinn mikla svelg er hann
telur gleypa vatnið, og valda þann-