Dvöl - 01.01.1946, Blaðsíða 63

Dvöl - 01.01.1946, Blaðsíða 63
DVÖL 61 hana, og hún var reiðubúin til þess að beita öllum vopnum, sem hún réð yfir til þess að varðveita heimilisrétt sinn. Hún óskaði sér þess, sem hún kallaði „sannkallað heimili." Hún vildi eiga nærgætinn og umhyggj usaman mann, sem kæmi á réttum tíma til þess að borða og á vissum tíma heim frá vinnunni. Hún vildi eiga notaleg, friðsæl kvöld. Hugsunin um félagsskap mannsins við aðra menn var henni viður- styggð, og sú hugsun, að Herbie leitaði kannske lags við aðrar konur sér til afþreyjngar, hleypti henni í bál og brand. Henni fannst næstum því allt, sem hún las ■— skáldsögur frá útlánabókasafninu, sögur í tíma- ritum, kvennasíðan í blöðunum — fjalla um konur, sem glötuðu ástum manna sinna. En það gat hún þó fremur þolað en frásagnir um ánægju- leg og hamingjusöm hjónabönd fólks, sem lifði í sátt og friði 'til æviloka. Hún varð hrædd, og nokkrum sinnum kom það fyrir, að Herbie fann hana reiðubúna til þess að fara út, þegar hann kom heim á kvöldin. Hún hafði dyft sig og málað. „Nú skulum við fara út og skemmta okkur saman í kvöld,“ sagði hún við hann. „Það er nógur tími til þess að vera dauður þegar búið er að grafa okkur.“ Svo fóru þau út. Þau fóru á lítil veitingahús og ódýra skemmtistaði, en það gekk ekki vel. Hún gat ekki skemmt sér lengur við að horfa á Herbie drekka, hún gat ekki hlegið að fyndni hans. Hún gat ekki stillt sig um að telja, hve mörg staup hann drakk. Og hún gat ekki heldur stillt sig um ásakanir: „Heyrðu nú, Herbie, nú ertu búin að drekka nóg, er það ekki? Þú verður ægilega timbraður á morgun.“ Þá rauk hann strax upp eins og naðra. Ágætt, rífast, rífast, rífast, það var það eina sem hún gat. Guð minn góður, hvað hún var lítill félagi. Svo urðu úr þessu þrætur og leiðindi, sem enduðu með því, að annað hvort þeirra stóð upp og fór í reiði. Hún gat ekki munað með neinni vissu, hvaða dag það var, sem hún byrjaði að drekka. Það skeði aldrei neitt sérstakt, sem hægt var að miða við í lífi hennar. Dagar henn- ar liðu hver af öðrum eins og vatnsdropar sem seytla niður rúðu
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.