Dvöl - 01.01.1946, Síða 63

Dvöl - 01.01.1946, Síða 63
DVÖL 61 hana, og hún var reiðubúin til þess að beita öllum vopnum, sem hún réð yfir til þess að varðveita heimilisrétt sinn. Hún óskaði sér þess, sem hún kallaði „sannkallað heimili." Hún vildi eiga nærgætinn og umhyggj usaman mann, sem kæmi á réttum tíma til þess að borða og á vissum tíma heim frá vinnunni. Hún vildi eiga notaleg, friðsæl kvöld. Hugsunin um félagsskap mannsins við aðra menn var henni viður- styggð, og sú hugsun, að Herbie leitaði kannske lags við aðrar konur sér til afþreyjngar, hleypti henni í bál og brand. Henni fannst næstum því allt, sem hún las ■— skáldsögur frá útlánabókasafninu, sögur í tíma- ritum, kvennasíðan í blöðunum — fjalla um konur, sem glötuðu ástum manna sinna. En það gat hún þó fremur þolað en frásagnir um ánægju- leg og hamingjusöm hjónabönd fólks, sem lifði í sátt og friði 'til æviloka. Hún varð hrædd, og nokkrum sinnum kom það fyrir, að Herbie fann hana reiðubúna til þess að fara út, þegar hann kom heim á kvöldin. Hún hafði dyft sig og málað. „Nú skulum við fara út og skemmta okkur saman í kvöld,“ sagði hún við hann. „Það er nógur tími til þess að vera dauður þegar búið er að grafa okkur.“ Svo fóru þau út. Þau fóru á lítil veitingahús og ódýra skemmtistaði, en það gekk ekki vel. Hún gat ekki skemmt sér lengur við að horfa á Herbie drekka, hún gat ekki hlegið að fyndni hans. Hún gat ekki stillt sig um að telja, hve mörg staup hann drakk. Og hún gat ekki heldur stillt sig um ásakanir: „Heyrðu nú, Herbie, nú ertu búin að drekka nóg, er það ekki? Þú verður ægilega timbraður á morgun.“ Þá rauk hann strax upp eins og naðra. Ágætt, rífast, rífast, rífast, það var það eina sem hún gat. Guð minn góður, hvað hún var lítill félagi. Svo urðu úr þessu þrætur og leiðindi, sem enduðu með því, að annað hvort þeirra stóð upp og fór í reiði. Hún gat ekki munað með neinni vissu, hvaða dag það var, sem hún byrjaði að drekka. Það skeði aldrei neitt sérstakt, sem hægt var að miða við í lífi hennar. Dagar henn- ar liðu hver af öðrum eins og vatnsdropar sem seytla niður rúðu
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92

x

Dvöl

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.