Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 53

Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 53
um lífinu vonum lengur. En svo fór þó að lokum sem fara hlaut. --------— — Kvöldið áður en jarðarförin átti að fara fram, komum við saman nokkrir landar í íslenzka sendiráðinu til að rif ja upp „Allt eins og blómstrið eina". Flestir voru farnir að ryðga í þessum fagra útfararsálmi, ef þeir þá nokkurntíma höfðu kunnað nokkuð í honum, og fátt var um sálmabækur í ný- lendunni. Við mæltum okkur svo mót á Skanstullsbrúnni daginn eftir og ætluðum að verða samferða þaðan suður í kirkjugarðinn við Enskede, þar sem jarðarförin átti að fara fram. Ég varð eitthvað seinn fyrir og kom suður á Skanstull tíu mínútum síðar en til- tekið var. Þar var enginn landi fyrir nema Þorleifur vinur minn húsgagnasmiður. Hann fræddi mig á því, að þrír af bræðrunum hefðu kvöldið áður tekið freklega út forskot á erfidrykkjuna, og myndi þeirra ekki vera að vænta við jarðarförina. Ég nöldraði eitthvað um að aumur myndi okkar söngur verða, þegar eini almennilegi bassinn brygðist, en Þorleifur svaraði því til, að Björn Jónasson myndi manna fyrstur hafa tekið þau frá- föll gild, sem hér væri um að ræða. Svo hjól- uðum við suður í kirkjugarð. Kistan stóð á lágum bekkjum framan við mitt gólf í hinni hvítkölkuðu kapellu. Hún var hulin íslenzkum f ána. Á langbekk. við vinstri vegg sátu landarnir. Plestir Islending- ar í Stokkhólmi voru þarna mættir. Mér hafði aldrei fyr virzt nýlendan okkar svo lítil. Á bekk til hægri við kistuna sátu nokkrir Svíar, sem ég bar ekki kennsl á. Þar á meðal var eldri kona, sem ég gizkaði á, að væri sú, er Björn hefði leigt hjá. Þar sat og ung stúlka jarphærð, föl á vanga, með stór mó- brún augu. Hún hélt á þremur bleikrauðum rósum í vinstri hendi. Athöfnin í kapellunni fór að mestu fyrir ofan garð og neðan hjá mér. Miðaldra prest- ur hélt einhverja ræðu með þeim messandi f.iálgleik í röddinni, sem sænskirprestartemja sér. Á undan og eftir voru sungnir sálmar, sem enginn landanna kunni lag eða texta við. Síðast var spilað lag eftir Bach. Við stúdentarnir bárum kistuna út úr kapellunni. Enginn okkar hafði áður verið líkmaður og okkur fórst þetta hálf bögsulega. Kirkjugarðsþjónarnir urðu að koma okkur til hjálpar við að hagræða hinum svörtu burðartaugum á öxlunum. „Því gangið þið ekki í takt, strákar?" hvíslaði einhver í áminningartóni, þegar við gengum fram með kapellunni. Kistan var undarlega létt. Austarlega í kirkjugarðinum, sem er svo stór, að mér fannst, að hann myndi geta hýst alla íslendinga, hafði gröfin verið grafin. Á meðan kistan var látin síga niður í hana sungum við „Allt eins og blómstrið eina". Það var eins og enginn kæmi sér að því að syngja fullum hálsi. Söngurinn var veikur og hjáróma, og sumir rugluðust í textanum. Presturinn las stutta bæn og kastaði moldar- rekunum á kistuna. Athöfninni var lokið. Ég leit niður í hina opnu gröf. Á kistunni lágu nokkrir blómsveigir. Mig greip sú hugs- un, sem oft hafði hvarflað að mér, þegar ég var að lesa grasafræði, að útlend blóm eru eitthvað svo stór og grófgerð. Ég óskaði að ég hefði haft nokkrar sóleyjar úr íslenzkum hlaðvarpa til að leggja í gröfina. Framarlega á kistulokinu lágu þrjár bleikrauðar rósir. „Jæja, þá er þessu lokið," sagði einhver að baki mér. I 100 ár hafa stúdentar frá Menntaskólan- um í Reykjavík siglt yfir Atlants ála til náms- dvalar í framandi löndum. Flestir þeirra hurfu heim til ættjarðarinnar að loknu námi. Aðrir ílentust erlendis af fúsum vilja, og sumir þeirra ruddu sér þar braut til frægðar og frama. En til voru og þeir, sem fóru utan fullir æskuvona og hugðust hverfa aftur heim að loknu námi, en týndust þar ytra á einn eða annan máta, án þess að umtalað yrði. Þeir liggja þar orpnir erlendri moldu, og enginn hirðir um þeirra leiði. Undir sígrænum furukrónum í Svíþjóð hinni köldu hvílir einn af þeim. Sigurður Þórarinsson. SKÓLABLAÐIÐ 51
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Skólablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skólablaðið
https://timarit.is/publication/782

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.