Vera


Vera - 01.06.2002, Side 29

Vera - 01.06.2002, Side 29
Meistarinnlflarpa Harpa Melsteð fyrirliði Hauka í handbolta ■ Kvennalið Hauka hampar nú íslandsmeist- aratitlinum í handbolta en keppnin var óvenju spennandi í ár. Eftir að hafa tapað tveimur leikjum gegn Stjörnunni unnu Haukar þrjá leiki í röð og unnu þar með verðskuldaðan sigur. Harpa Melsteð, fyrirliði Hauka sem einnig eru deild- armeistarar, hefur áður lent í þeim aðstæðum að þurfa að leika fimm leiki um Islandsmeistaratitil og segir að vissulega taki það á. Hins vegar sé ólýsanleg tilfinning að hampa titlinum eftir að hafa lagt svo mikið á sig. En hvernig fór liðið að því að láta mótlætið ekki buga sig? „Við horfðum svolítið á það að við höfum gert þetta áður, en við lentum í sömu aðstöðu árið 1996 og vorum því reynslunni ríkari. Um leið og við vor- um búnar að vinna íýrsta leikinn okkar núna höfð- um við fengið trúna á að þetta væri hægt. Svo var bara að taka einn leik fyrir í einu og ná upp góðri stemningu fyrir hvern leik.“ Oft er talað um að stuðningur við kvennaboltann sé mun rninni en hjá körlunum. Það hlýtur þó að hafa áhrif að keppnin er svona spennandi. „Jú, stuðningurinn var ekki alveg nógu góður til að byrja með. En svo tók fólk virkilega við sér og í síðasta leiknum var sérstaklega gaman að sjá hversu margir mættu. Stemningin var ólýsanleg. Eg held að aldrei hafi jafn margir mætt á kvennaleik í meistara- flokki áður. Það er ótrúlega gaman þegar fólk tekur þátt í þessu með manni.“ Harpa segir að áhorfendum á kvennaleikjunum hafi fjölgað mjög mikið síðustu ár og áhuginn stór- aukist. Þá hafa fjölmiðlar tekið við sér. „I vetur voru til dæmis íleiri beinar útsendingar. Astandið var skelfilegt fyrir nokkrum árum en umfjöllunin hefur farið stigvaxandi. I dag eru margir fjölmiðlar til fyr- irmyndar, til dæmis DV sem undanfarið hefur fjall- að álíka mikið um kvenna- og karlaboltann og send- ir menn á alla leiki. Það er nauðsynlegt fyrir okkur að fá umfjöllun. Ekki síst þar sem við eigum að vera fyrirmyndir fyrir ungt fólk, bæði karlarnir og kon- urnar. Það er líka svolítið gaman að heyra karla segja að kvennaboltinn sé jafnvel orðinn skemmtilegri en karlaboltinn, þótt það séu nú ekki margir sem þora að viðurkenna það. Sumum finnst aðeins of mikil harka í karlaboltanum." Góð líkamsrækt og félagsskapur Harpa hefur leikið handbolta með Haukum síðan hún var átta ára. „Eg prófaði flestar íþróttagreinar, svona eins og gengur og gerist, og þurfti svo að gera upp á milli þeirra þegar ég var komin í mennta- skóla.“ Harpa prófaði m.a. fótbolta, sund, fimleika og frjálsar en fann að handboltinn hentaði henni best. „Þetta er skemmtileg íþrótt og félagsskapurinn góð- ur. Það hefur alltaf verið mikill metnaður fyrir því Auður Aðalsteinsdóttir hjá félaginu að ná árangri. Mikið er lagt upp úr því að stilla upp góðu liði og góðri blöndu af ungum og reyndari stelpum. Þá hefur verið lögð áhersla á að hafa góða þjálfara. En þetta er gríðarleg vinna, ekki síst ef maður er í fullri vinnu eða er í skóla og æfir á hverjum degi. Þá getur það verið mjög bindandi að vera í svona hópíþrótt, að vera alltaf háð öðrum og geta ekki skroppið frá fyrirvaralaust. Allt þarf að gerast í sam- ráði við aðra. En ég væri ekki að stunda hópíþrótt ef mér fyndust kostirnir ekki vega þyngra en gallarnir. Þar vegur félagsskapurinn þyngst, við erum allar góðir félagar enda verðum við að geta unnið vel saman. I handboltanum fæ ég líka líkamsrækt, auk þess sem ég fæ útrás fyrir keppnisskapið. Það er ólýsanleg tilfinning að hafa mikið fyrir hlutunum og ná svo árangri. Oll þessi vinna er þess virði þegar maður nær að hampa titli.“ Erum að nálgast hin landsliðin Harpa er nýkomin frá Kanaríeyjum þar sem hún keppti með A-landsliðinu á fjögurra liða móti. Landsliðið fer svo á mót í Svíþjóð í ágúst. „Stundum hefur verið verkefnaskortur hjá landsliðinu en lið þurfa að hafa nóg af verkefnum og koma oft saman til að byggja sig upp. Nú hefur landsliðsþjálfarinn sett það markmið að liðið spili vissan fjölda landsleikja á ári til að bæta sig og ég held að það sé mjög gott markmið. Handboltinn er í raun orðinn heilsárs- íþrótt, við fáum kannski „frí“ einn mánuð á ári en verðum þá reyndar að hreyfa okkur sjálfar og halda okkur í formi. Við æfum til dæmis af fullum krafti núna, þannig að undirbúningurinn fyrir mótin næsta vetur er þegar hafinn. Svona var þetta ekki áður en metnaðurinn er meiri í dag.“ Harpa segir að enn sé nokkur munur á íslenska landsliðinu og öðrum þjóðum en munurinn sé að minnka. „Við erum að nálgast hinar og það er ekkert ofboðslega stórt stökk að ná þeim. Þótt við töpum leikjum er munurinn ekki svo mikill. Það verður líka að líta til þess að úti eru leikmennirnir oftast at- vinnumenn en það sama gildir ekki hér. En hand- boltinn hér heima er á uppleið og hefur breyst til hins betra síðustu ár. Mjög mörg félög leggja mikinn metnað í að byggja upp góð lið í meistaraflokki, styrkja liðin með erlendum leikmönnum og taka inn ungar og efnilegar stelpur og leyfa þeirn að spreyta sig. Mörg liðin eru því skemmtilega blönduð. Þá er yngri flokka starf hjá mörgum félögum alveg til fyrir- myndar og þar er mikill munur frá því áður. Meira er lagt upp úr því að vera með góða þjálfara og fylgja vel eftir en brottfall unglingsstúlkna hefur verið vandamál. I dag eru mjög margar efnilegar unglings- stelpur að koma upp og ég held að framtíð A-lands- liðsins sé björt hvað það varðar, ef rétt er haldið á spilunum." 29

x

Vera

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vera
https://timarit.is/publication/858

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.