Vera


Vera - 01.06.2002, Blaðsíða 55

Vera - 01.06.2002, Blaðsíða 55
batnandi fór ég að geta kynnst þeim Rússum og ekki- enskumælandi útlendingum sem bjuggu á stúdenta- garðinum. Veislur voru haldnar (og eru enn í fullum gangi), nýbökuðum landnemum kennt að drekka vodka á hinn eina sanna hátt (með djús „on the side" og með rúgbrauði og súrum gúrkum), endalaust hangs á stigaganginum við spjall og sprell sem oft leiddi til partýs í næsta herbergi. Það var spennandi að hitta fólk allsstaðar að, heyra ný viðhorf og frá- sagnir og skiptast á skoðunum. Sem femínista var því (og er enn) oft sláandi fyr- ir mig að heyra fólk segja hluti sem ég bjóst ekki við að heyra í dag, og ég átti eftir að kynnast rússneskum kynjahlutverkum enn betur. Mín reynsla héðan er sú að fólk veit almennt mjög lítið um femínisma, hvað hann þýðir og að hverju femínistar stefna. Flestir telja hann ónauðsynlegan og úreltan og finnst skrýtið að ungar stúlkur geti verið að vesenast í þessu í dag þar sem jafnrétti só löngu komið á. Heima á íslandi fann ég ekki sérstaklega fyrir þessu misrétti né pældi ég mikið í því hvað óðrum þótti hæfa að ég sem kona gerði eða hvernig ég hagaði mér. Hórna er hins vegar óhjákvæmilegt annað en að velta fyrir sér stöðu sinni sem kona í rússneska sam- fálaginu. Það skal tekið fram að það sem ég skrifa í þessari grein er ekki byggt á rannsóknarvinnu eða heimildum heldur einungis á minni eigin reynslu, því sem ég hef séð, heyrt og upplifað og komist að í samskiptum mínum við Rússana. Einfaldasta leið ungra stúlkna er að gifta sig Oft hefur mér brugðið allsvakalega, eins og t.d. í einni kennslustundinni þegar afleysingakennarinn fór allt í einu úr æfingasamræðum um Internetið út í það að segja frá harmsögu lífs síns í miklum smáat- riðum, hvernig hún hefði í tugi ára þjónað bónda sín- um og börnum eins og hin auðmjúkasta ambátt og ekkert fengið á móti nema í besta falli skammir. Mað- urinn hennar hunsaði hana og vanvirti, börnin litu á hana sem þjónustustúlku og hún ætti sér í raun eng- an samastað á heimilinu. Þó að tvö sjónvörp væru á heimilinu gat hún á hvorugt horft því eiginmaðurinn réði yfir báðum, ekki mátti hún nokkurn tíma prófa tölvuna þó að hún hefði mikinn áhuga á að kynna sér tæknina, ekki mátti hún fara á kvöldnámskeið eða gera nokkuð af neinu tagi fyrir sjálfa sig. Ég held að þetta sé eitt það undarlegasta og jafnframt dapurleg- asta sem ég hef lent í. Að sitja og stappa stálinu í mér mun eldri (og í raun bláókunnuga!) konu. Til að teljast femínisti hér þarf mest lítið að gera. Bara að vilja og geta opnað flösku með kveikjara eða taka sjálf upp eitt- hvað sem maður missir í gólf ið (ef karlmaður er viðstaddur) telst róttækt. Eða það sem ég upplifði í Novgorod (litlum bæ 200 kílómetra frá St.Pétursborg), að kynnast 19 ára stelpu sem hafði þá þegar verið gift í eitt og hálft ár. í Novgorod mun kynjahlutfallið vera u.þ.b. 4 konur á móti 1 karli, svo samkeppnin milli kvennanna er gríðarleg, allt snýst um að vera sætust og mjóust og flottust og ná sér í kærasta. Atvinnumöguleikar eru ekki miklir, svo einfaldasta leiðin er að gifta sig og þá er kona búin að finna sér nokkuð öruggt hlutverk í lífinu. Þessu varð ég svo vitni að í næturklúbbnum í Novgorod sem var troðfullur af ungum og fallegum konum og með veggjunum sátu svo örfáir karlmenn sem gátu valið úr hópnum. Það má svo reikna með því að ástandið sé svipað í öðrum smábæjum og þorpum í Rússlandi. Karlaskorturinn stafar af því að í Rússlandi eru færri karlar en konur en einnig af því að ungum rússneskum karlmönnum þykir oft áhuga- verðara að drekka sig fulla en að fara á næturklúbba. Sem karlmenn eru þeir þá líka í þeirri stöðu að þurfa að borga allt fyrir stelpurnar og sú venja fælir þá enn- fremur frá skemmtistöðum. Gamaldags hugmyndir um kynjahlutverk Misréttið hér er reyndar af aðeins öðru tagi en á Is- landi þar sem þetta hlægilega launamisrétti er enn til staðar. Fólki er yfirleitt brugðið þegar ég skýri frá því og skilur ekki um hvað ég er að tala. Eftir því sem ég hef komist næst er slíkt launamisrétti ekki við lýði hér en konur skipa þó flestar verst launuðu verka- stéttir samfélagsins, umönnunarstörf, afgreiðslustörf, ræstingar og kennslustörf. Til dæmis eru allir kenn- ararnir mínir kvenkyns, ég minnist þess ekki að hafa séð aðra karlmenn í skólabyggingunni en verka- menn, öryggisverði og svo yfirkennarann. Eitt hef ég reyndar séð hér sem ég hef ekki séð annars staðar en það eru konur í utandyra erfiðisvinnu, málningar- vinnu, skurðgreftri og þvíumlíku. 55
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.