Vera


Vera - 01.06.2002, Blaðsíða 64

Vera - 01.06.2002, Blaðsíða 64
Vinnuveitendur okkar eru hér úti í samfélaginu að lifa sínu lífi eins og ekkert sé. 64 vængir og pakkinn verðmerktur sem söluvara. Boð- skapurinn er sá að kaup og sala á konum er að verða álíka hversdagslegur hlutur og að kippa með sér kjúklingavængjum á leið heim úr vinnunni. Þessi herferð vakti gífurlega athygli og hitti í mark að sögn Rúnu. Annar hluti vændisverkefnisins felst í því að tvær starfskonur Stígamóta fóru til Danmerk- ur þar sem þær kynntu sér Hreiðrið, sem er athvarf með víðtækri þjónustu við vændiskonur auk þess sem þær unnu með vændiskonum á götum Kaup- mannahafnar. Annað vopn Stígamóta í þessari bar- áttu er fjögurra kvenna leitarhópur sem mun vera á þessum stöðum þar sem vændi þrífst „og reyna að ná til kvenna og tryggja að þær viti af okkur og þeim möguleikum sem þær hafa á að komast út úr þessu." Rúna segir að þessi leitarhópur fari þó ekki inn á svokallaða nektarstaði og nái þar með ekki til erlendra kvenna sem þar vinni þar sem leitarhópur- inn komist ekki fram hjá þeim „varðhundum" sem þar eru. „Við getum almennt beitt okkur gegn vændisstöðunum með vitundar- vakningu en ég á ekki von á því að það verði auðvelt fyrir okkur að komast að þessum erlendu konum því þær stoppa hér stutt við og þær eru mjög vaktaðar. Þær konur sem við náum helst til eru þær íslensku og þær eru í vændi utan við þessa staði." Rúna segir að hvort sem ís- lensku stúlkurnar sem stunda vændi noti eiturlyf eða ekki eigi þær allar brotinn bakgrunn sameig- inlegan. Flestar koma því í Stígamót með þennan hefðbundna aðgöngumiða sem er kynferðisofbeldi. „Þær eru mjög varar um sig og skömm þeirra og nið- urlæging er sú mesta sem ég hef komist í tæri við, miklu meiri en annarra kvenna sem hingað koma. Þess vegna er mun erfiðara að ná trausti þeirra. Enda er haldið á lofti goðsögninni um hinu ham- ingjusömu hóru og sjálfsfyrirlitning þeirra er mikil. Þeim finnst stundum eins og þetta sé borguð nauðg- un." Með virðingu í röddu snýr Rúna umræðunni að stúlku sem starfskonur Stígamóta finna styrk í þeg- ar þeim fallast hendur í glímunni við vændi. Eftir henni var nefndur svokallaður Kristínarsjóður sem er ætlaður til þess að fjármagna baráttuna gegn vændisiðnaðinum á íslandi. Kristín þessi stundaði vændi í Reykjavík. „Það var í raun sjálfsvíg Kristín- ar sem var kveikjan að þessu vændisverkefni því okkur féllust gjörsamlega hendur eftir að hún dó og okkur fannst við hafa brugðist. Þegar við svo skoð- uðum stöðuna sáum við að hún hafði víða leitað sér aðstoðar en ekkert var nóg til að hjálpa henni. Þá ákváðum við að við skyldum draga af þessu þann lærdóm sem við ættum að gera; að hún væri enn að kenna okkur með dauða sínum. Hún væri í raun að segja okkur það að afleiðingar vændis væru svo al- varlegar að þær gætu verið banvænar. Minning hennar hefur í raun verið drifkraftur okkar í þessari baráttu." Þó segir Rúna að það sé ekki svo að allir sem hafi verið beittir kynferðisofbeldi séu meira og minna að selja sig, séu inni á geðdeild, sokknir í eiturlyf, drykkju eða þaðan af verra. Þetta eru öfgafull dæmi og svona ofbeldi sést ekki nærri alltaf utan á fólki eða í hegðun þess. Fjöldi fólks sem hefur verið beitt kynferðisofbeldi lifir eðlilegu lífi út á við meðan af- leiðingar ofbeldisins eru mest í upplifuninni á sjálf- um sér og lífi sínu. Þetta getur þá lýst sér í þvílíkri fullkomnunaráráttu að ekkert sem einstaklingurinn gerir er nógu gott og hann er sífellt að skamma sjálf- an sig fyrir allt og ekkert. Þetta er ein leið sem fólk sem er beitt kynferðisofbeldi fer, að standa sig nógu vel svo enginn sjái hvað líðanin er slæm. Rúna telur að það hvernig konum tekst að vinna úr því ofbeldi sem þær hafa verið beittar fari að miklu leyti eftir þeim sjálfum þó að margir þættir spili þar inn í, til að mynda sá stuðningur sem þær fá og hversu duglegar þær em að sækja sér hjálp. „Það að vera beitt kynferðislegu ofbeldi er að hafa verið freklega svipt stjórninni yfir eigin líkama. Það er að hafa upplifað persónulega árás inn í það allra helgasta. Öll lífsreynsla mark- ar okkur ævilangt, hver svo sem hún er en það er hægt að gera heilmikið til að ná aftur stjórn á lífi sínu." s tarfskonurnar hjá Stígamót- ium sjá oft gífurlegar breyt- ingar á lífi þeirra kvenna sem koma þangað til að sækja sér hjálp, eftir að þser ákveða að leyfa sér ekki að líða svona illa. Hvað svo sem hefur komið fyrir þessar konur í fortíðinni þá bera þær alltaf ábyrgð á framtíð sinni og að gera hana sem hamingjuríkasta. Það er nefnilega hægt að gera heilmikið til að láta sér líða betur þannig að lífið þarf ekki að vera helvíti eftir svona lífsreynslu. En það er mikilvægt að fá faglega aðstoð og að vera tilbúin að byggja sig upp á nýtt. Samkvæmt Rúnu finnst mörgum konum sem þær hafi lést um mörg kíló eftir nokkur viðtöl, slíkur er léttirinn. Þeim finnst sem þær fái tækifæri til að skoða það sem gerst hefur í nýju ljósi, sjá nýja fleti og möguleika. „Sprengikrafturinn í því að láta sór líða betur liggur í sjálfshjálparhópunum. Það er þar sem konur fara virkilega að rétta úr hryggnum og pilla ofbeldis- manninn, sem enn þá situr á öxlunum, í burtu. Það er þá sem þær ná betri tökum á lífi sínu, verða sterkar og ná jafnvel að losna við sektarkenndina, skömmina og lélega sjálfsmynd. Við sem vinnum hérna höfum horft á ótal kraftaverk í lífi kvenna og það heldur okkur gangandi. Við sitjum ekki hér a
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.