Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 21

Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 21
 TÓNLISTTN 51 mér hærra en ég fyllilega gat gert kröfur til á sviði listarinnar. Hvernig lítur þú á framtíð ís- lenzkrar tónlistar? Bjartsýni min i þeim efnum er mjög mikil. Ég hefí ávallt litið svo á samkvæmt óyggjandi reynslu og íhugun, að við eigum eftir að vaxa langt fram úr þeirri von, sem svo fámenn þjóð sem Islendingar geta alið í hrjósti. Fyrir og um aldamót var eiginlega um algjöra stöðnun að ræða í iðkun tónlistar, vegna þess hve einhæft mat manna var Hljóðfæri voru af skornum skammti, og ríkið lét mál þessi nær afskipta- laus. Á síðari árum hefir þessu fleygt fram fyrir tilhlutun hins op- inbera, sem styrkt hefir marga tón- listarmenn til náms og starfs. Á fjárlögum nú eru veilingar, sem al- gjörlega hefðu þótt óhugsandi fyrir aldamót. Þá voru líka skoðanir manna mjög ófullkomnar um flest það, er list varðaði, einkum tónlist. Átti ég þar við ramman reip að draga í starfi mínu sem blaðagagn- rýnandi í tónlist og fékk oft ofaní- gjöf fyrir aðfinnslur, sem mér auð- vitað kom ekki til hugar að leyna þar sem. ég þekkti hið rétta og góða mætavel. Fyrir þetta var ég álitinn einskonar uppskafningur, sem dval- izt hefði erlendis til þess að apa eft- ir framandi siði. Svo átakanleg var fávizka manna, að skilgreiningin á „orkestri" hljóðaði t. d. eitthvað á þessa leið frá hendi manns, sem að öðru leyti var mjög vel dómbær á sönglistarefni: „Orkestur er vitan- lega margir menn, þar sem hver leik- ur á sitt hljóðfæri, og svo hvín í diskantinum og bassinn púar undir." Nú eru skoðanir manna sem betur fer gjörbreyttar, og alltaf færumst við nær því marki að verða sjálf- bjarga á sviði tónlistar. Sú er von mín og vissa, að Island eigi á þess- ari öld eftir að eignast stórverk tón- ræn, er standast munu fulla gagn- rýni á alþjóða mælikvarða." „Tónlistin" þakkar tónskáldinu þessi hógværu og yfirlætislausu orð, sem mælt eru aí' munni þess manns, er ber hag íslenzkrar tónmenntar fyrir brjósti öðrum fremur, og ósk- ar honum giftu og gengis um kom- andi ár. Varð söngfall ÞaÖ var eitt sinn í brúðkaupsveizlu, sem haldin- var á bæ nokkrum í Svartár- dal í Húnavatnssýslu, að séra Stefán prófastur að Auðkúlu, sem var mikill söngmaður, sagðist geta tekið lagið við öll söngljóð. Þá gegnir í gleðskap Bjarni bóndi á Kúastöðum: „Ég held þér raup- ið nú of mikið af sjálfum yður, prest- ur góður. Látið sjá og takið lagið við: „Ólafur fór til andskotans í annarri viku góu." Presti varð söngfall og vildi ógjarna taka lag við þessar hendingar. Þá sagði Björn: „Já, það grunaði mig, að þér mynduð raupa of mikið af yður," og þóttist Bjarni góður fyrir sinn hatt. Gramur listamaður L i s z t var a'ð spila á hirðhljómleik- um í Petersburg. Þar sem keisarinn var í hrókasamræðum við sessunaut sinn, hætti Liszt skyndilega leik s'mum. Keis- arinn kallaði til hans: „Spilið þér bara áfram, það truflar mig ekki." Liszt svar- a'ði: „En mig, yðar hátign?" — Tóif klukkustundum síðar var Liszt farinn frá Petersburg.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.