Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 46

Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 46
76 TÓNLISTIN hvað miklu lítilmótlegra að tilheyra blönduðum en karlakór, og er því aug- ljóst, að hér er orðið um sjúklegt ástand að ræða, einskonar sálræna kynvillu, sem fyrir eiigan mun má halda áfram að eiga sér stað. Sennilega hugsa nú ýmsir, að frá minni hendi sé hér um amasama og óviðeigandi íhlutun að ræða, það sé varhugavert og rangt aí5 amast við karlakórunum, þar eð starf þeirra sé þó listrænt og spor i rétta átt, en hvorugt er rétt ályktað. Það er ekki amasemi, þó að gagnrýnd sé starf- semi, enda þótt listræn kynni að vera, sem er komin í það horf að hindra eða jafnvel útiloka aðra listræna starfsemi, því að slíkt atferli er einmitt EKKI spor í rétta átt. En svo er hitt, og þar liggur einmitt hundurinn graf inn, sem sé það: að karlakórarnir yfirleitt reka ekki list- ræna starfsemi fyrst og fremst. Þeir eru flestir, og kannske ekki hvað sízt þeir, sem fremstir eru, klúbbar fyrst og kór- ar svo, ]>. e. a. s. þeir eru íþróttafélög, sem leggja fyrir sig samsöng en láta sig annars tónmenningu þjóðarinnar litlu eða engu skipta. Það er i sjálfu sér mann- le'gt og eðlilegt, að félagsandi og um- hyggja sé ríkjandi innan karlakóranna, en listarinnar vegna væri miklu æskilegra, að obbinn af þeim hefði heldur lagt fyrir sig snjóþrúgnakafald eða handahlaup en samsöng. Þess verður að krefjast, að félög og félagasambönd séu virkur aðili í fram- vindu þeirrar hugsjónar, sem þau kenna sig við, en karlakórastarfsemin, svo há- vær og fyrirferðarmikil sem hún er, hefir aldrei komizt á það stig, svo að orð sé á gerandi. „Samband íslenzkra karlakóra" hefir nú verið starfandi síðan 1930 og lengst af eða alltaf notið styrks úr ríkis- sjóði. Látum oss nú athuga afrek þess í þágu íslenzkrar tónmenningar. Jú, það hefir gefið út eitt karlakórs- lagahefti eftir Sveinbjörn Sveinbjörns- son, og ber að þakka það að verðugu, þar eð tónbóka-útgáfa hlýtur að skoðast sem fyrsti og traustasti hornsteinn verðandi tónmenningar. En til samanburðar vildi eg mega geta þess, að þau íáu ár, sem „Landssamband blandaðra kóra" hefir verið starfandi, hefir það gefið út þrjú kórlagahefti, sem innihalda samtals 31 lag, og auk þess hefir Kantötukór Akureyrar gefið út kórlagaheftið „Söngvaborga", sem telur 12 lög. Það, sem vakir fyrir L. B. K. með þessari útgáfustarfsemi, er einkum þetta þrennt: að kynna og koma á framfæri íslenzkum kórlögum, svo sem föng standa til; að endurheimta úr djúpi þagnar og fyrirlitningar úrval þeirra er- lendu laga, sem á sinum tíma áttu virkan þátt í að vekja tónvitund þjóðarinnar, og loks að innleiða fögur erlend lög, sem ekki hafa fest hér rætur að svo komnu. En svo ég haldi mér við efnið, þá er þess næst að geta, að á tímabili kom út á vegum S. 1. K. tónmálaritið „Heimir", hálfgert handahófs- og hundavaðals-rit, einkum hvað ytri frágang snerti. Bar rit þetta ótviræðan vott um gegndarlitið á- hugaleysi og hroðvirkni, sérstaklega upp á síðkastið. Var prófarkalestur stundum svo bágborinn, að það var ekki manna meðfæri að lesa prentvillurnar í málið, og eftirlitið svo trassafengið, að stundum komu sömu fréttadálkarnir í tveimur heftum, hverju eftir annað, enda lognaðist rit þetta útaf þegar á f jórða ári við lítinn orðstir, og skal ég ekki fjölyrða um það frekar. Það eina, sem S. 1. K. hefir !agt verulega áherzlu á, er að halda uppi raddþjálfun innan sambandskóranna, og ber það sízt að lasta. Hitt gæti aftur orkað tvímælis, hvort sú raddþjálfun, sem þar er kostur á, verði ekki að skoðasl og meinast fremur til fordildar cn árang- urs. Það er tæplega hægt að vænta mik- ils árangurs af þvi, þótt slíkt bákn, sem S.Í.K. er orðið, haldi einn raddþjálf- ara 8—9 mánuði á ári. En sú höfuð- áherzla, sem S.l.K. leggur á þetta radd- þjálfunarstarf, áréttar hinsvegar fram- anskráð ummæli um iþróttamennsku karlakóranna. Vitanlega getur varla hjá því farið, að stöðug iðkun undir leið- sögn sæmilegra söngstjóra leiði af sér meiri og minni þjálfun í raddbeitingu, enda verður það að ' segjast, að sumir
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.