Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 39

Tónlistin - 01.12.1945, Blaðsíða 39
TÓNLISTIN 69 eigi allsstaðar nógu samtækum höndum hjá Karli Rurwlfssyni, óskari Þorkcls- syni, Jóni Sigurðssyni og Birni Rósen- kranz. Gnðmunda Elmsdóttir hefir nú bætzt í hinn friða hóp nýrra söngvara, sem á þessu ári hafa byrjað listferil sinn frammi fyrir reykvískum áheyrendum. Hún hef- ir sópran rödd, sem búin er mjög góðri hljómfyllingu á neðra miðsviði, en í efstu raddlegu vantar enn hljómgrunn, er samræmdur sé heildarblæ raddarinnar. Má því ætla, að ennþá sé söngkonan bet- ur fallin til sóngljóða-flutnings vib' hæfi „mezzó"-raddar en aríutúlkunar með „koloratur"-sniði. Bezt af erlendu lög- unum tókust henni ariur Mozarts úr „Brúðkaupi Figaros", einkum hin á- striðuþrungna en léttgenga „canzonetta" „Voi che sapete". Hér náði hún liðugri hreyfingu og hröðu flugi þýzk-ítalska stílsins með framsetningu, sem bar vott um gagngera þjálfun. Sérhljóðamyndun var yfirleitt góð, þótt þess gætti á há- sviði, að einstaka hljóð öðlaðist ekki alls- kostar sitt rétta gervi. Islenzku lögin, sem á þakkarverðan hátt sátu í sjálfsögðu fyrirrúmi efnisskrárinnar, sönnuðu enn sem fyrr, að þau vekja sterkastan endur- óm í hugum áheyrenda, og er það eink- ar kærkomin bending um þjóðborna, vak- andi söngnautn. Guðmunda söng þessi lóg lika af lýrisku innsæi og nærfærni, sem íslendingi einum er lagið, þótt þráð- ur atvikanna hefði á stundum mátt stríð- ari vera. Með áframhaldandi alúð og raddrækt mun hún auðveldlega vinna sig- ur á því sviði, sem henni raddlega er eiginlegast, og því má hún örugg fagna sinni fyrstu framgöngu. Victor Urbant- schitsch aðstoðaði með kostgæfilega að- löguðum undirleik. Guðrún Á. Shnonar hélt kveðju- hljómleika með aðstoð Karlakórs Reykjavíkur áður hún færi utan til söngnáms. Kórinn söng einn tvo þætti skrárinnar, meðal annars lýðveldis- hátíðarlag eftir söngstjórann, Sigurð Þórðarson, sem vitnar um þjóðlega við- leitni höfundar síns með kvintborinni raddfærslu, þótt ekki sé hún enn full- mótuð. Guðrún sýndi enn sem fyrr, að i henni býr sterkur söngneisti, en annars virtist hún í þetta sinn ekki vera allskostar vel fyrirkölluð, og kenndi nokkurrar tregðu í myndun hátónanna. Kristján Kristjánsson efndi til afmæl- ishljómleika með aðstoð Fritz Weiss- liappcls,, Þóris Jónssonar og Þórhalls Árnasonar.. Kristján hefir nú stund- að opinberan söng um langt skeið og skapað sér vinsældir sem tilfinninga- rikur túlkandi ljóðalagsins. Er honum sýnna um blóðheita og innfjálga fram- setningu hinnar sterku sönglínu en hnit- miðað form djúps raunsæis. Hann er söngvari hjartans. Meðal annars flutti hann lag eftir föður sinn, ,,Til fánans", og var það vel til fundið, svo mætur söngmaður sem hann var á sinni tíð. Haraldur Sigurðsson er jafnan góður gestur, þá sjaldan hann kemur til ætt- Iands síns. Hann hefir verið knésettur sem bezti pianóleikari Islendinga fyrir traustleik sinn og klassiska formfestu. Samfara þessum eiginleikum á hann til söngræna ásláttarmýkt, sem laðar sál úr hverjum tón. Viðfangsefni hans eru helzt valin úr flokki hinna sígildu meistara, en þó gefur hann nýja tím- anum einnig gaum. Á verkefnaskrá hans hinni fyrstu vantaði þó tilfinnan- lega kveðju til föðurlandsins, því að ekk- ert íslenzkt verk var þar í hópi hinna þýzku, frönsku og finnsku meistara. Hefði mátt teljast eðlilegt. að Haraldur sýndi tónsmíðaviðleitni Islendinga nokkurn skilning og verðskuldaða viðurkenningu eftir langa og harða útivist í framandi landi. —: Meðferð hans á Brahms er sannkölluð fyrirmynd hvað snertir ljóð- ræna áferð, og þessvegna naut Schubert sin einna bezt. Dóra Sigurðsson aðstoð- aði mann sinn ágætlega með fáguðum ljóðasöng. Var þeím hjónum tekið opn-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.