Ægir - 01.04.2009, Blaðsíða 30

30
V I Ð T A L
úr efnahagsumhverfi sjávarút-
vegsins. Sumir stjórnmála-
menn leyfa sér að kalla þetta
hagsmunavæl kvótagreifa og
háskólamenn í álitsgjafahlut-
verki láta sér fátt um finnast
og afgreiða mótrakalaust
beint út af borðinu það sem
ég hef fært fram. Ég bið ekki
um annað að mér sé svarað
með efnislegum röksemdum
sem hrekja staðreyndir árs-
reikninganna en þetta fólk
talar bara áfram á ruglkennd-
um nótum og viðheldur
þannig umræðu sem er þoku-
kennd en ætti að vera vitræn.
Sömuleiðis má ætlast til þess
að fjölmiðlafólk líti á hlutverk
sitt sem leit að sannleikanum
en ekki að fara jafnvel með
hreint fleipur. Egill Helgason
leyfði sér til dæmis að full-
yrða að sjávarútvegurinn
skuldaði 500-800 milljarða
króna án þess að færa fyrir
því nokkra einustu heimild,
sem auðvitað er ekki hægt af
því að fullyrðingin er bull!
Hann sýndi því engan áhuga
að leiðrétta vitleysuna og
heldur ekki að fjalla um
ástæður þess að Seðlabank-
inn telur skuldirnar vera ná-
lægt 500 milljörðum króna í
árslok 2008. Seðlabankatalan
er vissulega ekki heilagur
sannleikur og um hana má
vissulega ræða frekar. Þannig
telur Deloitte skuldirnar vera
um 430 milljarða en ég held
að talan sé enn lægri eða um
400 milljarðar króna. Þarna
skeikar sem sagt allt að
hundrað milljörðum króna en
slíkt er sjálfsagt talinn hreinn
tittlingaskítur í öllum kjafta-
vaðlinum sem einkennir Silf-
urs Egils sem Ríkisútvarpið
heldur úti.“
Á miðunum. Binni telur glannalega hafa verið farið með tölur um skuldastöðu sjávarútvegsins í þjóðfélagsumræðunni.