Jón á Bægisá - 01.02.2007, Síða 29

Jón á Bægisá - 01.02.2007, Síða 29
Islandsfór ogfleiri kvœði kvenfólkið. Þeim mun sorglegra er það því, hve lélegur klæðasmekkur lands- manna er upp til hópa. Veit eg vel, að enskar konur eru þær verst klæddu í gjörvöllum heiminum, en ekki ætti það að vera Islendingum nokkur afsök- un. Hef eg sjaldan séð hræmulegri föt, á bæði kyn, en eg sá í verslununum í Reykjavík, hvergi jafnskræpótt og glingursleg. Þetta er, veit eg vel, að hluta til undir fjárráðum komið, en þó ekki einvörðungu. Islenska kvenfólkið gæti klætt sig tvisvar sinnum smekklegar fyrir sama fé. Lyiidisgerð Þetta er kjánalegt efni að skrifa um. Eg trúi því enda ekki að lyndisgerð einnar þjóðar geti verið mjög frábrugðin lyndisgerð annarrar, eða verið minna fjölbreytileg. Að minnsta kosti getur ferðamaðurinn ekki gert nein- ar merkar athuganir á því. Eins og aðrir hafa gert á undan mér, dáðist eg mjög að nærfellt öllum þeim bændum sem eg hitti; hvergi sá eg þess konar búraskap og heimalningshátt sem víða er að finna í sveitum á Englandi. Hins vegar þótti mér margt fólkið í bæjunum orðið siðspillt af því að lifa á mölinni. Það er ekki nema eðlilegt. Langan tíma tekur að venja sig við bæjarlífið, og menn verða að vera mun fjáðari í bæjunum, ætli þeir sér að geta lifað sómasamlegu lífi þar, en menn þurfa til sveita. Þeir tveir augljósu lestir sem eg kom auga á voru óstundvísi, sem er ekkert til að gera sér rellu útaf, og ofurölvun, sem er kjánaleg en hreint ekki svo skrítin þegar þess er gætt, að nærfellt ómögulegt er að koma höndum yfir skikkanlegt áfengi úti á landi. Bjórinn er andstyggilegur, borðvín er nærfellt ókaupandi, og þá er ekki öðru til að dreifa en whiskýi, sem er afleitur drykkur. Norskur fisksali sagði mér eitt sinn að hann forðaðist að eiga viðskipti við Islendinga, en sjálfum þótti mér þeir heiðarlegri en flest það fólk sem eg hef kynnst. Þó er mér sagt að stjórnmálin séu mjög spillt — sem kannski er ekki nema von í landi þar sem allir þekkja alla — en mér er enginn vegur að staðfesta þetta eða hrekja. Hvað tilfinningalífið áhrærir, þótti mér Islendingar í samanburði við Englendinga einkar beinskeyttir, eðlilegir í framkomu og lausir við alla tilfinningasemi, en hvort það er til hins betra eða verra, þori eg ekki að dæma. Mannasiðir Islendingar þykja mér gæddir afar fögrum náttúrulegum kurteisisháttum, en fremur frumlegum siðvenjum. Með siðvenjum á eg við þá mannasiði sem ekki byggjast á eðlislægri tilfinningu fyrir öðru fólki heldur eru til- lærðir í flóknu félagslegu samlífi. Mackenzie, árið 1810, segir á einum stað: „Oþvinguð losun munnvatns virðist vera tíska hvarvetna á Islandi.“ Þannig virðist mér það vera enn. á . 'Ææyrióá - Hann gat ekki hætt að ríma 27
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Jón á Bægisá

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Jón á Bægisá
https://timarit.is/publication/1166

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.