Lifandi vísindi - 04.04.2016, Blaðsíða 57

Lifandi vísindi - 04.04.2016, Blaðsíða 57
Hvernig vigta menn Vetrarbrautina? Hvernig er hægt að áætla t.d. þyngd Vetrarbrautarinnar. Er það gert með því að leggja saman þyngd allra stjarna og plánetna? Samkvæmt lögmálum Newtons er unnt að finna heildarmassa stjörnuþoku, ef hraði ystu stjarn- anna er þekktur og sömuleiðis vitað hversu langt frá miðjunni þær eru. Á þessum grundvelli má reikna út heildarmassa alls efnis innan við braut ystu stjörnunnar. Það er engu að síður vand- kvæðum bundið að finna hraða þeirra stjarna sem eru alveg í útjaðri Vetrarbrautarinnar og ákvarða fjarlægð þeirra frá miðju stjörnu- þokunnar. Árið 2010 tókst bandarískum eðlisfræðing- um þó að finna heildarþyngd Vetrarbrautarinnar með þessari aðferð. Niðurstaðan varð sú að sá hluti Vetrarbrautarinnar, sem er í minna en 261.000 ljósára fjarlægð frá miðjunni, sem er langstærsti hlutinn, sé 690 milljarðar sólmassa að þyngd, sem sagt þyngd sólarinnar marg- földuð með 690 milljörðum. Til að tákna þessa þyngd í tonnum þarf töluna 1 og síðan 39 núll á eftir. Skekkjumörkin eru þó svo mikil að réttara væri að segja að Vetrarbrautin sé einhvers stað- ar á bilinu 570-990 milljarðar sólmassa. Árið 2014 áætlaði fjölþjóðlegur hópur stjörnufræðinga þyngd Vetrarbrautarinnar á grundvelli þess hvernig hún og nágrannaþokan Andromeda hafa áhrif hvor á aðra. Niðurstaða þeirrar athugunar varð að þyngdin væri á bilinu 500-1.200 sólmassar. AF HVERJU ERU RÚBÍNAR RAUÐIR? Lit sinn fá eðalsteinar af ákveðnum frumefnum, t.d. krómi eða títani. Þetta efni er þó aðeins örlítið brot af öllu efni steinsins, iðu- lega ekki nema 1 af hverjum þúsund frumeindum en breytir kristalla- byggingunni þannig að hún drekkur í sig ljós á ákveðnum bylgjulengdum. Liturinn ræðst af því ljósi sem steinn- inn drekkur ekki í sig.SHU TT ER ST OC K Næst miðju Vetrarbrautarinnar er gríðarlega mikið af stjörnum. Í spíralörmunum utan við skífu stjörnu- þokunnar er mikið af myrku efni en miklu færri stjörnur. Léttasta þekkta stjörnuþoka: Segue 221.000 sólmassar Þyngsta þekkta stjörnuþoka: IC 1101100.000.000.000.000 sólmassar Sp ur ni ng ar o g sv ör SV ÖR V ÍS IN DA NN A VI Ð SP UR NI NG UM LE SE ND A
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Lifandi vísindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lifandi vísindi
https://timarit.is/publication/1174

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.