Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 30.03.2001, Blaðsíða 49

Tímarit Máls og menningar - 30.03.2001, Blaðsíða 49
Margrét Tryggvadóttir: Hvítar hetjur og svartur skratti bls. 49 þessi hluti bæjarlífsins fremur til stráka en stelpna. Í LEGO-bænum eru líka aðeins fimm konur sem verður þó að teljast framför því að árið 1998 voru þær bara þrjár. Ein þeirra vinnur á bílaverkstæði, önnur er bátakona og sú þriðja er lögga. Hún er að vísu ekki að gera neitt merkilegt, en hún er reglulega flott í búningnum. Þar að auki er hægt að kaupa öskju með sex almennum vegfarendum. Þar eru tvær konur til viðbótar; önnur bakar pítsur ofan í svanga LEGO-karla, en hin er á reiðhjóli. Þar sem bílar og önnur farartæki eru meginuppistaða í þessum skrítna bæ, skýtur það skökku við að ekki einni einustu kvenfígúru er treyst til að stýra öðru en reiðhjóli. Bátakonan er farþegi, pítsukonan fótgang- andi og löggukonan hættir sér ekki út fyrir lögreglu- stöðina. Auðveldara LEGO handa stelpum Á árunum 1994–1997 var á markaðnum bleikur heimur sem nefndist Paradisa og var greinilega hugsaður fyrir stelpur. Hann endurspeglaði yfir- stéttarsamfélag þar sem konur voru í meirihluta og karlarnir voru flestir þjónar. Konurnar lágu löngum í sólbaði eða stunduðu hestamennsku. Flestar voru þær fremur ósjálfbjarga og stæði þjónninn sig ekki sem skyldi var illt í efni. Þessi stelpuheimur er ansi ólíkur strákaheiminum, þótt kvenfígúrurnar séu enn aðgerðalitlar og jafnvel útafliggjandi og ósjálfbjarga. Það er einnig athyglisvert að samsetning þessara LEGO-leikfanga er mun auðveldari en sambærilegra leikfanga fyrir drengi. Eitt skilur LEGO-heimana frá raunveruleikanum svo um munar. Þeir eru með öllu barnlausir. Allar LEGO-fígúrurnar tákna fullorðna einstaklinga, nánar tiltekið fullorðna karlmenn sem eru störfum hlaðnir og örfáar, nánast aðgerðalausar konur. Börn í þessum heimi væru væntanlega svo lítil að þau týndust jafnóðum. Sú spurning vaknar hvort tilvera kvenna án barna sé einskis verð og með öllu óspennandi og hvort virkilega sé ekki hægt að finna neitt áhugavert fyrir þær að gera. Benda má á, LEGO-fyrirtækinu til afsökunar, að það þjónar strákum að vissu leyti ágætlega. Tæknilega séð eru þetta vel hönnuð leikföng og flestir strákar ættu að geta fundið vörulínur sem þeim finnast spennandi. Þar að auki eru sum leikföngin, t.d. björgunarsveitin frækna, vel til þess fallin, að auka ábyrgðartilfinningu og samkennd með náunganum. (Svo vita þau okkar sem hafa stigið á LEGO-kubba að þeir eru verulega sterkir). Hins vegar er drengjum ekki hollt að sjá aldrei konu í hlutverki gerandans. Það er auðvelt að álykta að fyrst leikurinn gangi upp án kvenna, þá hljóti lífið að gera það líka. Hér er stelpum, af einhverjum óskiljanlegum ástæðum, ekki boðið til leiks. Tveir heimar stúlknaleikfanga frá LEGO eru á markaði núna. Þeir byggjast á dúkkum sem eru stærri en litlu karlarnir og tákna bæði börn og fullorðna. Önnur vörulínan heitir Belville og byggir á LEGO-kubbum, þótt stelpunum sé ekki treyst til flókinna byggingaframkvæmda frekar en fyrri daginn. Til að byrja með var Belville yfirstéttar- heimur og aðalpersónurnar stálpaðar stelpur sem eyddu tíma sínum í reiðskóla, við ballettæfingar eða í huggulegum fríum þar sem þær sigldu um sundin blá á fallegum skútum og léku sér við höfrunga. Nú hefur framleiðslu þessarar línu verið hætt, en í staðinn er kominn ævintýraheimur þar sem aðalpersónan er hin móðurlausa prinsessa Rosaline sem býr með föður sínum í höll og dreymir um prins og konunglegt brúðkaup. Hinn stelpuheimurinn nefnist Scala og sýnir hefðbundið fjölskyldulíf efri millistéttar. Þessar dúkkur eru ósköp svipaðar Barbie-dúkkum, en heldur lægri í loftinu. Þar að auki eru þær í sniðugum skóm sem hægt er að smella við gólffletina svo að þær geta staðið uppréttar. Barbie hefur hins vegar aldrei getað staðið á eigin fótum. Í Scala er fjölskyldan í fyrirrúmi og dúkkurnar eru látnar taka sér ýmislegt fyrir hendur. Á póstkortum sem dreift var í auglýsingaskyni sjást Scala brúðurnar meðal pítsukonan fótgangandi G8126 tmm mars 22x27 Q.4.1 3/30/01 11:54 PM Page 49
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.