Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Side 70

Þórunn Hrefna Sigurjónsdóttir
Skyldi það vera tilviljun að einmitt þegar átti að samþykkja Megas (og
allar kerlingar bæjarins sjálfsagt byrjaðar að tala fallega um hann) sást
hann spóka sig með tælenskum klæðskiptingi á Laugaveginum og fór í
ofanálag að syngja um litla sæta stráka? Tilviljun eða ekki, en við það
færðist hann svo langt út á jaðarinn aftur að honum var beinlínis hrint
fram af brúninni og niður í djúpið, þar sem hann mátti svamla útskúf-
aður um árabil.
Aftur færðist Megas þó smátt og smátt inn á miðjuna og stóð eins
og teiknaður inn á hana með sirkli þegar Björn Bjarnason mennta-
málaráðherra afhenti honum verðlaun Jónasar Hallgrímssonar á Degi
íslenskrar tungu. Megas þáði verðlaunin, en þegar hann var spurður
eftir athöfnina hvaða þýðingu þau hefðu, svaraði hann eins og frægt er
orðið: „Bönns af monní“ - sletti þar ægilega á sjálfum hátíðisdeginum
og gekk einnig freklega gegn þeirri hugmynd að „heiðurinn“ væri það
sem mestu máli skipti við slíkar kringumstæður.
Þetta hneykslaði einhverja, en ekki nógu marga. Megas hefur nefni-
lega verið króaður af inni á miðju heiðurslandslagsins. Hann þykir
óumdeilanlega frábær textahöfundur. Sérstaða hans er viðurkennd.
Trúarskoðanir hans samþykktar af prestum. Forsætisráðherrann vitnar
í hann í ræðum. Hann er kominn á heiðurslaun Alþingis. Hann er virt-
ur og vinsæll.
Þegar Megas varð sextugur, í apríl á þessu ári, kom þetta vel í ljós
í fjölmiðlum þar sem upphófst mikill hamagangur í afmælisvikunni.
Ótal útvarps- og sjónvarpsþættir voru tileinkaðir hinu sextuga skáldi;
kvaddir til gamlir skólabræður sem lýstu gömlum dögum, vinir og
vinkonur, alþingismenn, prestar, ritstjórar og vísindamenn - og allir
mærðu Megas, hömpuðu honum og hossuðu. Stórtónleikar voru líka
haldnir honum til heiðurs, þar sem fjölmargir tónlistarmenn fluttu
hans þekktustu lög.
í stuttu máli sagt var svo mikill afmælistitringur í Reykjavík að meira
að segja heitum aðdáendum, sem auðvitað vilja veg Megasar sem mest-
an, þótti næstum nóg um.
En hvernig tók Megas þessum hamagangi?
Hann tók honum bara vel, enda hafði hann lítið af honum að segja.
Auðvitað var hann hvergi sjáanlegur í megavikunni. Hann var á slóðum
Jónasar í Kaupmannahöfn. Enda fjarskalega erfitt að sjá Megas fyrir sér
í miðju skjallsins bugtandi sig og beygjandi. Á jaðrinum unir hann sér
best og þangað mun hann leita á ný til þess að vega upp á móti skjalli
afmælisársins mikla.
Um þessar mundir kemur út plata sem sennilega inniheldur grófari
68
TMM 2005 • 4