Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Síða 84

Vésteinn Lúðvíksson
Sakleysið á brúninni
Þar sem hafið leitar réttar síns hjá bjarginu,
aftur og aftur, þar situr fugl á brún
og undrast sakleysið
Þar sem mýs létu glepjast af osti, nótt
eftir nótt, þar kom ég að því dauðu í gildrum
kjallarans, undrandi polli
Þar sem fátækir læra ekki af fátæktinni
og hinir ríku halda áfram að eygja hamingjuna
í auðæfunum, þar er það svo nakið og viðkvæmt
að við klæðum það ósjálfrátt flygsum sjóndeprunnar
Þar sem flugdreki trúir því að hann sé öllu
óbundinn og fuglunum æðri og himninum gefinn,
þar tekur það að renna saman við hið kunnuglega
og kalla fram bros hjá þeim sem þekkja til á láði
Þar sem fiskur kann ekki við annað en synda í net
af því hann sér alla hina gera það með árangri
sem virðist óskiljanlegur, þar er það nú innbyggt
í samanlagða reynslu allra stofna
Þar sem framtíðinni var skotið uppá ský
sem talið var það traustasta í sýslunni, þar vorum við
mætt, unglingar með augun full af bjarma vonarinnar
Þar sem bjargið leitar ráða hjá öskrandi visku
hafsins, síendurtekið, þar situr fugl á brún
og býr sig til flugs
82
TMM 2005 • 4