Morgunblaðið - 09.01.2020, Blaðsíða 47

MINNINGAR 47
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 9. JANÚAR 2020
✝ Tómas Borg-fjörð Guð-
mundsson fæddist
17. ágúst 1923 í Ak-
urgerði, Garði.
Hann lést 28. des.
2019.
Foreldrar hans
voru Guðmundur
Einarsson, f. 1883
d.1952 og Sigríður
Guðmundsdóttir, f.
1894, d.1992.
Hann bjó víða með foreldrum
sínum og flutti ungur að heim-
an.
Systkini hans: Elsa, f. 1914, d.
1999. Guðbjartur, f. 1915, d.
1931. Guðdís, f. 1917, d. 2008.
Ingibergur, f. 1918, d. 1918.
Inga, f. 1919. Drengur, f. 1920,
d. 1920. Lillý, f. 1921, d. 2001.
Fanný, f. 1924, d. 2013. Daníel, f.
1925, d. 1996. Kristrún, f. 1927,
d. 2012. Smári, f. 1928, d. 1995.
Sextán ára gamall kynntist
hann Hlíf Guðjónsdóttur, eig-
inkonu sinni til 74 ára. Hún var
fædd 3. apríl 1923. Þau giftu sig
28. október 1944. Hún lést 21.
nóv. 2018.
Börn þeirra eru: 1) Pálína
Ingibjörg, f. 1943, maki Sig-
urjón Bergsson. Synir þeirra
stöð Steindórs. Hann eignaðist
sinn fyrsta vörubíl aðeins 16 ára
og þá ekki kominn með bílpróf.
Var hann alla tíð mikill bíla-
áhugamaður og hugsaði vel um
bílana sína.
Hlíf og Tómas hófu búskap í
Kópavogi 1941, byggðu þar sitt
fyrsta hús, Lindarbrekku. Festu
þau kaup á Otradal í Arnarfirði
árið 1951 og hófu hefðbundinn
sveitabúskap. Fluttu síðan 1961
að Breiðabólsstað í Ölfusi og
stýrðu búi fyrir Hlíðardalsskóla
í 29 ár. 1990 brugðu þau búi og
fluttu í Lýsuberg 13, Þorláks-
höfn og bjuggu þar síðan. Einn-
ig höfðu þau Smára, son sinn, og
Sirrý tengdadóttur í sömu götu.
Í starfi sínu var hann mjög
samviskusamur og vandvirkur,
hugsaði vel um skepnurnar, hélt
öllum búvélum og húsakosti sér-
lega vel við. Hans starfsvett-
vangur var úti en ekki inni á
heimilinu, þannig var verka-
skipting þess tíma. Heimilið var
stórt. Oftast bjuggu einhverjir
vandalausir, gjarnan einstæð-
ingar, á heimilinu og var ávallt
mikill gestagangur, góðir
tryggir vinir. Hann hafði mikla
ánægju af söng og ferðalögum,
ferðuðust hjónin með börnum
sínum og gjarnan öðrum ætt-
ingjum mikið um landið, bæði
hálendi og láglendi.
Tómas verður jarðsunginn
frá Kotstrandarkirkju í Ölfusi í
dag, 9. janúar 2020, og hefst at-
höfnin kl. 14.
eru Bergur Tómas,
Gylfi Birgir og
Guðjón Ægir,
d.2009. Þau eiga 8
barnabörn og 2
barnabarnabörn. 2)
Sigríður, f. 1944,
maki Árni I. Sig-
valdason. Börn
þeirra eru Ívar og
Hlíf Ingibjörg. Þau
eiga 2 barnabörn.
3) Víðir, f. 1946,
maki Elísabet Guðmundsdóttir.
Synir þeirra eru Emil Örn og
Andri Örn. Þau eiga 9 barna-
börn. 4) Guðmundur Smári, f.
1954, maki Sigríður Ósk Zoega
Sigurðardóttir. Börn þeirra eru
Brynjar, Otri og Hólmfríður
Fjóla. Þau eiga 3 barnabörn. 5)
Ragnheiður, f. 1957, maki
Brynjólfur Magnússon. Dætur
hennar eru Kristín og Bryndís.
Hún á 8 barnabörn. Brynjólfur á
4 börn og 11 barnabörn. 6) Jóna
Brynja, f. 1958, maki Helgi
Helgason. Dætur hennar eru
Þóra Hlíf, Eydís Eir og Eygló.
Hún á 6 barnabörn. Helgi á 3
börn.
Starfsferill Tómasar hófst
með vöru-og rútubílaakstri,
bæði sjálfstætt og hjá Bifreiða-
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni.
Drottinn minn faðir lífsins ljós
lát náð þína skína svo blíða.
Minn styrkur þú ert mín lífsins rós
tak burt minn myrka kvíða.
Þú vekur hann með sól að morgni.
Faðir minn láttu lífsins sól
lýsa upp sorgmætt hjarta.
Hjá þér ég finn frið og skjól.
Láttu svo ljósið þitt bjarta
vekja hann með sól að morgni.
Drottinn minn réttu sorgmæddri sál
svala líknarhönd
og slökk þú hjartans harmabál
slít sundur dauðans bönd.
Svo vaknar hann með sól að morgni.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morteins)
Kveðja, þín dóttir
Brynja.
Það var árið 1950 sem ég hitti
fyrst þá tilvonandi mág minn
Tómas eða Tomma eins og hann
var alltaf kallaður, konuna hans
hana Hlíf og myndarlegu stelp-
urnar þeirra Pálínu og Sigríði.
Þau voru svo myndarleg saman,
falleg hjón og áttu heima í Lind-
arbrekku við Nýbýlaveginn í
Kópavoginum.
Þau fluttu svo 1951 vestur í
Otradal í Arnarfirði, sem var heil-
mikið ferðalag og erfitt. Við Smári
heitinn fórum oft til þeirra vestur
og áttum góðar og skemmtilegar
stundir með þeim þar. Það var
líka svo gaman að ferðast þessa
fallegu leið vestur. Þau tóku svo
mikið vel á móti okkur alla tíð og
ekki vantaði kræsingarnar á
borðin, enda Hlíf annáluð fyrir
myndarskap í eldhúsinu. Oft lang-
aði mig svona unga konu að kunna
þetta svona vel eins og hún enda
leit ég mikið upp til hennar.
Samskiptin á milli fjölskyldna
okkar voru alltaf góð, enda bræð-
urnir Smári og Tommi miklir vin-
ir og eftir að þau fluttu aftur suð-
ur, að Breiðabólsstað í Ölfusi,
voru heimsóknirnar tíðari. Það
var virkilega gaman að fylgjast
með búskapnum þeirra þar. Hlíð-
ardalsskóli er á sömu landareign
og Breiðabólsstaður og voru börn
okkar beggja þar í skóla.
Lilja dóttir mín var í skólanum
á sama tíma og dætur þeirra,
Ragna og Brynja, en fékk gist-
ingu hjá þeim í einn vetur.
Þeir sem voru í skólanum
þurftu að skipta með sér verkum
á hverjum virkum degi eins og
gerist á hverju heimili. Þá voru
verkaskiptin þannig að hluti af
strákunum fór á Breiðabólsstað
eða Búið eins og það var kallað til
að vinna bústörf hjá Tómasi.
Ollý yngsta dóttir mín minnist
þessa skemmtilega tíma og hafði
hún ásamt annarri stelpu mót-
mælt þessu og fengu þær að lok-
um að koma í einn mánuð í bú-
störfin. Tómas lét þær stelpurnar
vinna jafn mikið ef ekki aðeins
meira til að sjá hvort einhver dug-
ur var í þeim, og hafði nú lúmskt
gaman af þessu.
Og fyrir vel unnin störf fengu
ungu vinnumennirnir og vinnu-
konurnar mjólkurglas, kleinur og
kökur að loknu hverju góðu dags-
verki.
Það var í nóvember 2018 sem
elskuleg Hlíf dó og núna ekki
nema rúmu ári síðar er fallinn frá
elsku Tommi. Það var erfitt að
horfa upp á sorgina sem hann
upplifði við fráfall hennar, en
hvernig má annað vera eftir allan
þennan tíma saman. Ég las það
einhvers staðar að sorgin væri
ekkert annað en ást – ef ekki hefði
verið til ást, væri enginn söknuð-
ur.
Tommi var mjög trúaður og
var það virkilega ánægjulegt að
sitja með honum, fara yfir lexí-
una, spjalla um trúmál sem og
önnur mál.
Nú kveðja þig vinir með klökkva og þrá
því komin er skilnaðarstundin.
Hve indælt það verður þig aftur að sjá
í alsælu og fögnuði himnum á,
er sofnum vér síðasta blundinn.
(Hugrún)
Við söknum hans mikið en
þökkum fyrir að hann fékk hvíld-
ina sem hann þráði eftir vel unnið
ævistarf.
Við biðjum Guð að styrkja og
styðja börnin þeirra, tengdabörn
og fjölskylduna alla.
Megi góðar minningar lifa í
hjörtum ykkar.
Hittumst vér þá hjarta kæru
hér sem vorum skilin frá.
Fáum vér um eilífð alla
aftur þeim að dvelja hjá.
(HL Hastings.)
Þökkum fyrir alla samfylgdina,
elsku Tommi.
Guð geymi þig, vinur.
Ída og Jóhann.
Þegar flestir eru að halda heil-
ög jól og kveðja árið 2019 kveður
Tommi föðurbróðir minn rétt
rúmu ári seinna en elsku Hlíf
kona hans. Þau voru samrýnd
hjón og hittast nú á ný.
Tommi var myndarlegur svo af
bar. Hann náði háum aldri, 96 ár-
um. Hann sagði mér um daginn að
hann mætti vera ánægður með líf
sitt. Þau hjón hefðu orðið fyrir
áföllum í lífi sínu en þó ekki mörg-
um. Tommi var þúsundþjalasmið-
ur, góður í öllu, hugsaði vel um
skepnurnar þegar hann var bú-
stjóri á Breiðabólsstað og góður
að gera við allskyns vélar. Hann
vann fallega hluti úr tré og á ég
fallega skál eftir hann. Þegar ég
var unglingur í Hlíðardalsskóla
fékk ég að vera á Breiðabólsstað
hjá frændfólki mínu og sótti skól-
ann með þeim Rögnu, Brynju og
Smára. Það var oft fjör við mat-
arborðið á Breiðabólsstað og allt-
af var Hlíf með hlaðborð. Tommi
var alveg einstaklega stríðinn eins
og flest hans systkini og börn
þeirra, mér er sérstaklega minn-
isstætt eitt skipti þegar hann hélt
mér fastri og klíndi einhverju
framan í mig, ég snéri mér snöggt
við og sá sleif í hrærivélarskálinni,
sem var skyr í, og skellti henni
framan í hann. Hann tók því ekk-
ert sérstaklega vel en allt í lagi.
Oft var mikil stríðni í þeim bræðr-
um Tomma og pabba og ég veit að
mömmu þótti oft nóg um. Tommi
og pabbi ferðuðust mikið saman
áður fyrr, ég man t.d. eftir ferð
vestur í Otradal og Þórsmörk.
Þeir voru nánir bræðurnir og
Tommi sagði mér að það hefði
verið áfall fyrir hann þegar pabbi
dó aðeins 65 ára. Pabbi var litli
bróðir þessara rebbasystkina eins
og við frændsystkinin segjum oft
en afi þeirra var Guðmundur Ein-
arsson refaskytta. Tommi var
ákveðinn maður og þrjóskur eins
og hann átti kyn til, en eftir að
hann varð eldri varð hann mildari,
eins og oft verður. Ég fann það
svo vel hvað honum þótti vænt um
okkur systkinin og mömmu, hann
gaf það vel í skyn þegar við Ollý
systir heimsóttum hann á sjúkra-
húsið. Stundum hringdi Tommi til
að athuga hvernig ég hefði það en
við vorum bæði, eins og fleiri í
stórfjölskyldunni, slæm af gigt.
Við spjölluðum um gigtina, lyfin
og daginn og veginn. Hann var
sárkvalinn blessaður í höndum og
fótum af þessari árans gigt.
Ég held að Tommi hafi verið
hvíldinni feginn, andlát hans bar
brátt að en hann kvaddi eins og
flestir myndu vilja óska sér.
Far þú í friði, elsku frændi
minn, nú sameinist þið Hlíf á ný.
Takk fyrir allt.
Innilegar samúðarkveðjur til
elsku frændfólks míns sem mér
þykir svo ofur vænt um.
Kvöldið er fagurt, sól er sest
og sefur fugl á grein.
Við skulum koma vina mín
og vera saman ein.
Ég þekki fagran lítinn lund,
hjá læknum upp við foss.
Þar sem að gróa gullin blóm,
þú gefur heitan koss.
(Ingólfur Þorsteinsson)
Ykkar frænka,
Lilja Smára.
Tómas frændi er fallinn frá
eftir tæplega aldar viðveru á
þessu jarðríki. Kona hans Hlíf
féll frá í fyrra og þyngdist þá róð-
urinn hjá frænda eftir langt og
farsælt hjónaband. Ég ræddi við
frænda nokkrum dögum fyrir
andlátið, var hann skýr í svörum
að venju en fór ekki leynt með að
líkaminn var slitinn. Hann var af
þeirri kynslóð þar sem lífið var
vinna. Ungur að árum man ég
fyrst eftir Tomma og Hlíf á Ný-
býlaveginum í Kópavogi í næsta
nágrenni við heimili mitt á 5. ára-
tugnum. Þar byggðu þau hús
sem þau kölluðu Lindarbrekku.
Ein bernskumyndin frá þessum
tíma er fallegi rauði vörubíllinn
sem Tommi átti en mér hlotnað-
ist stundum sú upphefð að fá far.
Var litið upp til hans á þessu
glæsilega vinnutæki sem renndi
eftir holóttum Nýbýlaveginum.
Frændi gerði ýmsar breytingar á
nýja Fordinum, hann var jú
vinnutæki og íverustaður hans
stóran hluta sólarhringsins.
Margar ferðirnar fór frændi í
þvottalaugarnar í Laugardal með
nágrannakonur og þótti sjálfsagt
að sitja á vörubílspallinum.
Frændi var einnig kallaður til
þegar sækja þurfti lækni eða
ljósmóður fyrir nágranna og naut
fyrir það þeirra forréttinda að
hafa síma. Margt var gert til að
hafa ofan í sig og á. Myndarlegur
bílskúr var byggður til að skapa
aðstæður til bílaviðgerða. Eitt
sinn þegar ég stráklingurinn rölti
til frænda skömmu fyrir jól var
frændi í kjallaranum að smíða
kertastjaka sem svo voru málaðir
með glimmer. Hænsni voru sjálf-
sögð á þeim tíma til búbóta. Á 6.
áratugnum flutti fjölskyldan
vestur í Arnarfjörð og gerðist
bændur í Otradal. Þar tók við
mikil uppbygging. Samhliða bú-
skapnum tók frændi fljótlega til
við að hjálpa nágrönnum sínum
við viðgerðir á bílum og bútækj-
um. Kunnátta hans og lagni við
vélar spurðist út og einstaklingar
á Bíldudal leituðu til hans. Mjólk
var flutt frá búinu á Bíldudal með
hestvagni. Leiðin lá síðan suður á
7. áratugnum þegar þau hjón
tóku við bústjórn á Breiðabóls-
stað í Ölfusi. Breiðabólsstaður
var þeirra heimkynni þar til þau
fóru á eftirlaun en þá lá leiðin til
Þorlákshafnar. Ófáar voru ferðir
mínar að Breiðabólsstað þar sem
þau hjón fóru með bústjórn fyrir
söfnuð Aðventista en þeir höfðu
komið þar upp myndarlegum
heimavistarskóla og var búið rek-
ið samhliða honum. Minnisstæð-
ar eru stundirnar í eldhúsi Hlífar
þar sem heimabakað bakkelsi var
á borð borið. Mikill gestagangur
var á heimili þeirra hjóna á
Breiðabólsstað enda ávallt tekið
vel á móti gestum. Sömu sögu er
að segja um heimili þeirra í Þor-
lákshöfn. Undraði mig hve dug-
leg Hlíf var við bakstur og heim-
ilishald á þessum árum. En alltaf
sama ljúfmennskan og góða
skapið. Sameiginlegt áhugamál-
um okkar frænda var trérenni-
smíði og áttum við oft gott samtal
um ýmsar hliðar þess. Ég læddi
til hans áhugaverðum gæðaviði.
Hann renndi fallega hluti fyrir
sína nánustu.
Tómas var trúaður maður og
ég held að hann hafi ekki kviðið
kveðjustundinni. Við Guðlaug
þökkum Tómasi og fjölskyldu fyr-
ir margar ánægjustundir og vott-
um afkomendum þeirra samúð
okkar.
Reynir Sveinsson.
Eitt af því sem veitti mér hvað
mesta gleði sem strákur var að
fara í heimsóknir með ömmu. Hún
þekkti marga en þurfti heldur
ekki að leita langt yfir skammt.
Systkini hennar voru mörg og sú
skynjun kom snemma að ættin
væri fjölmenn. Á bernskuárunum
vissi ég ekki almennilega hversu
margar systurnar voru en bræð-
urnir voru þrír; Smári, Dalli og
Tommi. Af systkinum ömmu hafði
ég mest af þeim bræðrum að
segja. Smári ævinlega rólyndur
og með einstaklega þægilega
nærveru. Dalli iðulega hvatskeyt-
legur og hress í bragði. Tommi
karlmannlegur og ákveðinn.
Smári og Dalli kvöddu okkur allt
of snemma, hef ég oft saknað þess
að hafa ekki kynnst þeim sem full-
orðinn maður. Þess mikilvægara
var að fá tækifæri til að kynnast
Tomma betur. Þau voru ófá skipt-
in sem ég sat á spjalli með þeim
Tomma og Hlíf í Þorlákshöfn eða
talaði við þau í síma. Umræðuefn-
in voru iðulega „gömlu dagarnir“.
Oftar en ekki var staldrað við árin
á Breiðabólsstað þar sem þau
bjuggu þegar við amma stóðum
saman í heimsóknum. Var dagur-
inn sem ég hvarf í minnum hafð-
ur. Ég hafði gætt mér á bakkels-
inu sem var vitaskuld
heimabakað. Annað kom ekki til
mála enda mikill myndarbragur á
öllu heimilishaldi. Skyndilega
varð rof á samræðum hinna full-
orðnu þegar það vitnaðist að
strákurinn væri horfinn. Fljót-
lega kom í ljós að hundurinn var
heldur ekki á vísum stað. Við fé-
lagarnir höfðu haldið af stað í æv-
intýraferð. Og þannig var Breiða-
bólsstaður fyrir mér,
ævintýrastaður.
Það var gaman að rifja upp
liðna tíð með Tomma og Hlíf.
Bernskuminningar mínar voru
hálfgerð nútíð fyrir þeim enda
náði minni þeirra fyrir seinna
stríð. Ekki var síður ævintýra-
kennt að hitta þau hjón á förnum
vegi. Gamli Víboninn tilheyrði
löngu liðnum tíma og Tommi sat
undir stýri vel fram á tíræðis ald-
ur, virðulegur með kaskeiti á
höfði. Í farþegasætinu mátti sjá
Hlíf, vinalega á svip og stutt í vin-
gjarnlegt brosið. Það var sem
gamli tíminn væri á ferð en um
leið var eitthvað tímalaust við þau.
Síðustu árin voru þau ein
helsta tenging mín við fortíðina,
frá þeim fékk ég mikinn fróðleik
um ættina. Saga Tomma og Hlífar
var að mestu samofin. Þau voru
gift í 74 ár en höfðu verið saman í
80 ár. Ég talaði nokkrum sinnum
við Tomma í síma eftir að Hlíf féll
frá, hann saknaði hennar mjög.
Þau voru samrýnd og lærðu
snemma að bjarga sér sjálf. Tæki-
færin voru reyndar af skornum
skammti á kreppuárunum.
Tommi vann sem unglingur við
Flóaáveituna og fékk fyrir full-
orðinskaup sem var aðeins tvær
kr. fyrir daginn „sem þótti meira
að segja lítið þá“ svo ég vísi beint
til orða Tomma. Tækifærin komu
fyrst með stríðinu. Tommi eign-
aðist vörubíl og vann við gerð
flugvallarins í Kaldaðarnesi fyrir
herinn 17 ára gamall. Bílar voru
löngum lifibrauð Tomma auk þess
sem hann fór með bústjórn um
árabil. Hann var alla tíð vinnu-
samur og hagsýnn enda fyrir
mörgum að sjá. Hann saknaði
þess síðar að hafa ekki haft meiri
tíma fyrir börnin. En hann naut
þess að eiga stóran hóp afkom-
enda þegar hann komst á efri ár.
Ég votta þeim öllum samúð mína.
Leifur Reynisson.
Tómas Borgfjörð
Guðmundsson
Ástkær eiginmaður minn,
VILHJÁLMUR HÚNFJÖRÐ,
lést í faðmi mínum á nýársdagsmorgun.
Elma Diego
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
SVANHILDUR ERLA J. LEVY,
Haðalandi 17,
Reykjavík,
sem lést á hjúkrunarheimilinu Grund
þriðjudaginn 31. desember, verður
jarðsungin frá Bústaðakirkju fimmtudaginn
16. janúar klukkan 15.
Gunnlaugur Guðmundsson
Garðar Gunnlaugsson
Gunnlaugur Sævar
Gunnlaugsson
Anna Júlíusdóttir
Hildur Gunnlaugsdóttir Arnar Sölvason
Áslaug Gunnlaugsdóttir Ágúst Sæmundsson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástvinur minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
GUÐJÓN TRAUSTASON
vélvirkjameistari,
frá Vestmannaeyjum,
andaðist 4. janúar.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju mánudaginn 13. janúar
klukkan 13. Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeim
sem vilja minnast hans er bent á Ljósið.
Sigríður Sverrisdóttir
Sigríður H. Guðjónsdóttir Ágúst Ólason
Trausti Guðjónsson Lísa María Karlsdóttir
Erlendur R. Guðjónsson Guðfinna B. Sigvaldadóttir
Elsa Gunnarsdóttir Jakob Kristjánsson
afabörn og langafabörn