Freyr - 15.12.1967, Blaðsíða 51

Rannsóknarstöð Skógræktar ríkisins á Mógilsá.
HAUKUR RAGNARSSON:
Um 70 ár eru liðin frá því að fyrstu trjá-
og skógræktartilraunir hófust á íslandi.
Árangurinn hefur verið æði misjafn, en þó
hefur sannazt, einkum síðustu áratugina, að
skógur getur vaxið til nytja víða um land.
Trjáræktinni hefur fleygt fram og við vit-
um, að þar sem tré geta vaxið, getur skóg-
ur það einnig, ef rétt er að farið.
Öllum, sem við trjá- og skógrækt hafa
fengizt, er það ljóst, að veður- og jarðvegs-
skilyrði eru mjög misjöfn í hinum ýmsu
landshlutum og innan hvers landshluta.
Flestir þekkja þann regin mun, sem er á
vaxtarskilyrðum á yztu nesjum og innstu
dölum sama fjarðar. Þeir vita, að bæði
ræktunaraðferðir og það sem rækta skal
verður að breytast með aðstæðum hverju
sinni. Til dæmis hlýtur að vera fáránlegt,
að óreyndu máli, að nota sömu afbrigði
trjáa yzt við Héraðsflóa og lengst inni í
Fljótsdal, Buður í Mýrdal og norður á
Tjörnesi. Hins vegar getur það haft miila
þýðingu að gera samanburðartilraunir með
sömu tegundir á báðum stöðum. Þær til-
raunir geta sagt okkur mikið um vaxtar-
skilyrði þessara staða, einkum geta þær
sagt okkur í hverju hin mismunandi vaxtar-
skilyrði eru fólgin. Mikilvægar upplýsing-
ar geta fengizt jafnvel þótt þessar tilraunir
mistakist sem skógræktartilraunir. Þær
geta t. d. sagt okkur um lengd vaxtartímans
á báðum stöðum.
Það eru einmitt rannsóknir á vaxtarskil-
yrðum, sem verða eitt aðal viðfangsefni
skógræktartilrauna á íslandi, og þessar til-
raunir hafa ekki einungis þýðingu fyrir
skóg- og trjárækt, heldur fyrir alla ræktun
í landinu. Tré eru einmitt mjög vel fallin
F R E Y R
513