Þjóðmál - 01.09.2016, Síða 23

að nást samstaða um að afgreiða ákveðna
lykilþætti þessa máls á yfirstandandi þingi,
sem möguleiki er á. Afstaða Pírata til þess
boðar ekkert gott þegar og ef til aðildar
þeirra að ríkisstjórn kemur.
Með sama hætti og það eru mistök af hálfu
sjávarútvegsins að hafa ekki gripið tækifærið
í valdatíð núverandi ríkisstjórnar til að ná
sáttum um sjávarútvegsstefnuna eru það
nánast óskiljanleg mistök af hálfu núverandi
stjórnarflokka að hafa ekki nýtt sér góðærið í
ríkisfjármálum til að marka þáttaskil í
heilbrigðismálum og í velferðarmálum ekki
sízt að því er varðar aldraða og öryrkja.
Ráðherrar í núverandi ríkisstjórn hafa
viðurkennt og staðfest opinberlega að í
þessum málaflokkum ríkir algert ófremdar-
ástand. í stað þess að grípa til aðgerða fyrir
kosningar og sýna þann skilning að einhverju
leyti í verki virðast þeir halda að það dugi
að tala.
Það er misskilningur hjá þeim. Þess vegna
er líklegra en hitt að það verði verkefni nýrrar
ríkisstjórnar sem horfir til vinstri að nýta þá
fjármuni ríkissjóðs, sem fyrir hendi eru til
þess að taka myndarlegt skref fram á við í
heilbrigðismálum og í kjaramálum aldraðra
og öryrkja og njóta þess pólitíska afraksturs,
sem af því kann að verða.
Hvað er það sem veldur slíkri blindni hjá
mönnum komist þeir í ráðherrastóla?
Er það embættismannakerfið, sem sækist
eftir síauknum völdum sér til handa?
Á sjóndeildarhringnum eru svo tvö mál,
sem líklegt eru að komi til umræðu á næstu
misserum og ganga undir nöfnunum EES og
Schengen.
Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins
stendur frammi fyrir vaxandi óánægju í aðild-
arríkjunum vegna þess hvað hún gengur
hart fram í sameiningarþróuninni og tekur
lítið sem ekkert tillit til skoðana almennra
borgara.
Þessi afstaða framkvæmdastjórnarinnar
endurspeglast að sjálfsögðu í þeim marg-
víslegu tilskipunum, sem aðilar að Evrópska
efnahagssvæðinu hafa skuldbundið sig til að
lögleiða í sínum heimahögum. í Noregi hefur
StyrmirGunnarsson segirþað vera nánast óskiijanleg
mistök afhálfu núverandi stjórnarflokka aðhafa ekki nýtt
sér góðærið írikisfjármáium til að marka þáttaskil íheil-
brigðismálum og í velferðarmálum ekki sízt að þvi er varðar
aldraða og öryrkja. „Hvað erþað sem veldurslikri blindni
hjá mönnum komist þeir í ráðherrastóla?"
gætt vaxandi óróa á síðustu árum af þessum
sökum en minna um það rætt hér. Það er
tímabært að hefja þær umræður, skoða hvar
við erum á vegi staddir, íslendingar, í þessu
samstarfi og hvort og þá að hve miklu leyti
það þjónar hagsmunum okkar að lögleiða
þessar tilskipanir eða hvort það gengur bein-
línis gegn þeim að einhverju marki nú orðið.
Það má búast við vaxandi sviptingum
á meginlandi Evrópu á næstu árum og
ómögulegt að sjá fyrir til hvers það leiðir. Það
er ekkert endilega víst að samningur sem var
gerður fyrir tæplega aldarfjórðungi eigi að
verða eilífur. Brexit getur t.d. haft mikil áhrif
á hvernig samskipti við ESB-ríkin þróast að
ÞJÓÐMÁL hausthefti 2016 21