Þjóðmál - 01.09.2016, Blaðsíða 80
Til að renna stoðum undir fræði sín skrifaði
prestastéttin, rabbínarnir, Gamla testamentið
á margra alda tímabili. Menning gyðinga væri
líklega flestum gleymd öðrum en fræðimönn-
um ef ekki væri fyrir nauðsyn þeirra á að
varðveita fortíð sína í rituðu máli, einkum
vegna þess hve stór hluti sögu þeirra varð til
fyrir herleiðingar hinna voldugri nágranna
ísraela. Egyptar hnepptu þjóðina í þrældóm
löngu fyrir tímatal okkar, og þar á eftir Baby-
loníumenn. Og er ófögur lýsingin í Biblíunni á
meðferð gyðingana á aröbum sem fyrir voru
í Kananslandi sem þeir töldu sig hafa guðlegt
fyrirheit um á flóttanum undan Egyptum en
nú heitir ísrael.
Egyptar, Persar, Grikkir, Rómverjar,
hver þessara þjóða um sig lagði land
Gyðinga undir sig og fylgdi skattpíning og
þrældómur. Rómverjar gengu milli bols og
höfuðs á trúariðkendum gyðinga af mikilli
grimmd eins og alþekkt er. Litlu eftir Krist var
þessi merka þjóð hrakin burt úr landi sínu.
Eftir það dreifðist hún um allar jarðir á 2000
ára tímabili. Menning hennar hefur að öllu
álitnu tekið á sig mynd flökkumenningar og
hefur fyrir það einkenni staðist alla áraun
til þessa dags. Á sömu tímamótum í sögu
gyðinga varð til snöggsoðin útgáfa af kenn-
ingunni um frelsarann sem koma ætti þeim
til lausnar í fyllingu tímans. Hinn nýi siður,
hinn kristni, fjallar um sonarfórn kristins
guðs sem beri með sér slíka lausn. Nokkrum
öldum síðar en kristinn siður festi rætur tóku
arabar upp eingyði undir áhrifum frá kristn-
um fræðum og höfðu þá endurskoðað þau
í sína þágu. Arabar eignuðust spámanninn
Múhameð og gerðust múslímar um það bil
600 árum eftir að boðskaparins fór fyrst að
gæta meðal safnaðar Essena sem segir af í
Dauðahafsritunum.
Kristnir menn skrifuðu eftirmála við
Biblíuna þar sem segir af komu lausnarans.
Eftir útlitinu er hinn pólitíski tilgangur hinna
kristnu guðspjallamanna að hreinsa hinn
gyðinglega Jave af helstu ávirðingum sem
hrakningasaga gyðinga í tvær þúsaldir ber
með sér og lesa má um í bókum gamla
testamentisins. Ólíkt því sem gildir um hinn
gyðinglega messías erfrelsari kristinna
manna ekki af hinum jarðneska heimi heldur
gefur sá kristni á guðlega vísu kristnum
mönnum von um upprisu og syndakvittun.
Hann er góður. Þar með hefur Jave gengið í
endurnýjun lífdaga sinna því messías kristna
manna er talinn sonur guðs. Sonarfórnin
hefur þó fyrr og síðar gengið illa í menn,
einkum þar sem kristnir leggja mikið upp
úr því að guð þeirra sé gæskan hrein. Fyrir
slíka kirkjupólitík náði kristnin útbreiðslu
og því að komast á núverandi þróunarstig
sem eingyðistrú. Sviðsetningin er þessi: Jave
fórnar syni sínum mönnunum til hjálpræðis
og hreinsar með því sjálfan sig af illræði
ættarhöfðingjans. Slíkt átti sérfordæmi með
mennsku móti í fornöld. Við sérlega erfiðar
kringumstæður voru mannfórnir heimilar í
ættbálkasamfélögum fornaldar og gat jafnvel
borið við að sjálfum ættarhöfðingjanum var
gert að fórna syni sínum ættbálknum til heilla.
Jafnvel einráðir þjóðhöfðingjar hafa skolfið
á beinunum af hræðslu við að þurfa að sýna
af sérsvoafbrigðilega hegðun sem kristin
kirkjan boðar að sé helsta hjálpræði hinnar
nýju guðsmyndar. Ekki einfaldar málið, að
hinni kristnu fórnarathöfn fylgir blóðdrykkja
og mannát í táknrænum skilningi, svo að
fullhreinsað sé. Kristnir játast undir þennan
sið og þar með upprisu gyðingatrúarinnar
undir merki hinnar nýju siðbótar. Gyðingar
sátu uppi með Jave og illskuna samkvæmt
siðfræði kristinna manna. En þeir kristnu
sálarflækjur sem leiðir af því að aðhyllast
eingyði sem aðeins þrífst ofan við ákveðið
fagurfræðilegt stig.
Dæmi um tvöfeldnina: Gyðingum hafði
lærst að höndla með fjármál af ríkari skilningi
á mannlegu eðli en svigrúm var fyrir meðal
kristinna manna. Þeim kristnu var bannað
að lána fé á vöxtum og urðu því að leita til
gyðinga um bankalán og ámóta gerninga.
Landflótta gyðingum var bannað að eiga
fasteignir og lönd og Ijármögnuðu því slíkar
framkvæmdir kristinna manna. Gyðingar
urðu fyrir það velheppnaðir veðlánarar og
fjármálamenn á nútímavísu öldum fyrr en
þeir kristnu. Af fjármálaástæðum og öðrum
78 ÞJÓÐMÁL hausthefti 2016