Þjóðmál - 01.09.2016, Qupperneq 88

1. febrúar um veturinn. Ráðherrar bæði
Vinstri grænna og Samfylkingar hafi líka verið
mjög uppteknir í sínum ráðuneytum og í
raun haft lítinn tíma til að standa í viðræðum
um stjórnarmyndun eða málefnavinnu, enda
fór lítil eiginleg málefnavinna fram þessa
vordaga.
í fyrstu krafðist flokksforystan þess að
allir þingmenn flokksins styddu málið en á
þingflokksfundi 30. apríl var gerð sú tilslökun
að einstakir þingmenn væru frjálsir skoðana
sinna en mættu þó ekki greiða atkvæði gegn
tillögunni.
Steingrímur og fylgismenn hans bentu
á þann möguleika að Samfylkingin gæti
myndað stjórn með Framsóknarflokknum
og Borgarahreyfingunni og sætu þá VG-liðar
eftir með sárt ennið. Þessi rök voru þrásinnis
notuð til að knýja fram samþykki við aðil-
darumsóknina.
Þingdólgar
„Og ég hlýt að kalla eftir
því að hæstvirturforseti
Ijúki sínum þingferli með því
að setja þessum dólgum,
forystumönnum stjórnar-
flokkanna, sem að ekki koma
hérfram með eðlilegan...,"
sagði Árni Páll Árnason, þing-
maður og áður formaður
Samfylkingarinnar á Alþingi
3. októþer síðastliðinn. Einar
K. Guðfinnsson, þingforseti
gerði athugasemd við
orðalag Árna Páls sem hélt
hins vegar áfram:
„Virðulegur forseti, það er
ekki hægt að kalla menn
neitt annað sem ekki virða
löggjafarþingið samtals.
Menn sem eru búnirað
lofa samtali og efna það
ekki vikum saman. Það er
ekki hægt að nota neitt
annað en orð sem íslensk
tunga á yfir slíka menn."
í frásögn mbl.is segir að þá
hafi verið kallað úr þingsal:
„Þingdólgar!"
Tilefni orða Árna Páls var
óánægja með að boðað væri
til þingfundar án þess að
stjórnarflokkarnir væru búnir
að ákveða hvaða mál þeir
vilji fá afgreidd fyrir þinglok.
Sigurður Sigurðarson ráð-
gjafi skrifaði á bloggsíðu sína
af þessu tilefni:
„Sá sem uppnefnir aðra er
rökþrota, kann ekki eðlileg
samskipti. Svona talsmáti
er í áttina að því ofbeldi
sem byggist á leiðindum
og einelti. Virðing Alþingis
eða þingmanna vex ekki
með þessu.
Allir hafa kynnstfólki
sem ástundar leiðindi og
ókurteisi. Maður þekkir
þetta úr skólagöngu,
á starfsferli eða bara á
förnum vegi. Þetta er alltaf
leiðindafólk, gerir lífið
ömurlegt og truflar sálarlíf
annarra.
Vel má vera að skipulags-
leysi ríki nú á síðustu
dögum yfirstandandi
þings. Það bætir hins vegar
ekki úr skák ef menn missa
stjórn á sér og fara að
uppnefna fólk úr ræðustól
Alþingis. Það verður síst
af öllu til þess að traust
almennings á þinginu vaxi.
Hvað þarf að gerast til að
fólk komi fram við hvert
annað af ýtrustu kurteisi?
Hvað er það sem kallar á
ruddaskap? Eru einhverjir á
þeirri skoðun að fyrir vikið
að skipulag þingsins verði
fyrir vikið miklu betra og
skilvirkara?
Hverju telur Árni Páll Árna-
son að hann fái áorkað
með því að kalla þingmenn
stjórnarflokkanna„dólga"?
Auðvitað hefur hann ekki
hugsað þessa hugsun til
enda. Lætur bara gremju
eða reiði ná yfirhöndinni.
Orð hans eru skráð og
verða ekki tekin aftur. Síst
af öllu eru þau honum til
sóma jafnvel þó einhverjir
samþingmenn hans hrópi
upp yfir sig af hrifningu og
kæti.
Líklega er það bara ég sem
hef það á tilfinningunni
að orðræðan stjórnarand-
stöðunnar líkist æ meir
rökleysu og ruddaskap
„virkra í athugasemdum" á
lélegum fjölmiðlum."
86 ÞJÓÐMÁL hausthefti 2016