Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Blaðsíða 50

Múlaþing
Austurför
Þegar ég var 16 ára fór ég alfarinn úr átthögum
mínum í Vopnafirði austur á Hérað. Þau syst-
kyni mín, Jón og Stefanía, voru komin á undan
mér austur, og Jón hafði ráðið mig sem vinnu-
pilt að Bessastaðagerði í Fljótsdal. Þetta var
vorið 1877.
Séra Halldór á Hofi hafði frétt þetta, og
hann með sinni venjulegu hjálpsemi, kom
því svo fyrir, að ég fékk að fara dálítið
fyrir Krossmessu. Þetta vor lét hann reka
fé austur í Fljótsdal, að Valþjófsstað. Séra
Lárus sonur hans hafði þá fengið veitingu
fyrir Valþjófsstað, og lagði prófastur honum
til þennan bústofn. Hann vissi sem var að
ég var heldur táplítill í þá daga, en þurfti að
komast þama langan veg. Hann sagði sem
svo að ég væri fúllgildur til að reka féð með
mönnum sínum, en þá munaði aftur ekkert
um að halda á farangri mínum, sem ekki var
nema lítils háttar fatatuskur og lítill kassi með
smádóti, líklega um 15 pund allt.
Ég kom að Hofí á tilteknum tíma og þaðan
vorum við útbúnir með nesti og nýja skó, eins
og þar stendur. Síðan var lagt af stað. Þetta
mun hafa verið rétt upp úr sumarmálum. Við
vorum 3 í förinni: Jósep Jósepsson, bróðir
Ama snikkara, sem ég hefi áður getið (!), og
var ráðinn vinnumaður til séra Lárusar; hinn
var Pétur Þorgrímsson frá Hámundarstöðum,
af Hákonarstaðaætt. Hann var vinnumaður á
Hofí og fór því heim aftur.
Við höfðum 80 íjár í rekstri og fórum
fyrsta daginn inn undir heiðina, að Borgum
í Hraunfellsdal. Þá vom stillur og heiðríkjur,
autt í byggð, en snjór og ágætt færi á fjöllum.
Næsta dag lögðum við frá Borgum upp á
Smjörvatnsheiði í glaða sólskini og heiðríku
veðri, og komum um kvöldið að Hjarðar-
haga á Jökuldal. Þar var okkur tekið tveim
höndum af þeim hjónum Jóhanni Frímanni
Jónssyni og Ambjörgu Andrésdóttur J. Kjerúlf
frá Melum í Fljótsdal. Þetta vor hafði Jóhann
Séra Halldór Jónsson á Hofi. Eigandi myndar:
Ljósmyndasafn Austurlands.
keypt jörðina Hjarðarhaga. Þegar við komum
þangað var fólkið rétt nýkomið, og því ekki
aðstaða sem best til að taka á móti mönnum
með stóran fjárrekstur. En þrátt fyrir það leið
bæði mönnum og skepnum mjög vel, því allt
vildi fólkið gera fyrir okkur.
Einhvernveginn hafði það kvisast hvert ég
var að fara. Næsta dag var ferðinni heitið að
Hnefilsdal. Þegar lagt var af stað um morgun-
inn fylgdu heimamenn rekstrarmönnum yfir
Jökulsá. Sennilega hefúr féð verið rekið á
ísspöng yfir ána, því ekki man ég eftir neinu
ævintýri af ferðalagi í kláf þama yfir.
En það er af mér að segja, að konan náði
í mig og sagði að mér lægi ekkert á; það yrði
tafsamt við ána, en nóg af mönnum; ég skyldi
koma með sér inn í búr. Þegar þangað kom
var mér gefín nýmjólk og brauð, og útbúinn
sem best að hægt var, til að heija ferðina að
nýju. Húsfreyja bað mig fyrir skilaboð og
48