Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Side 51

Úr æviminningum Kristjáns Jónssonar Vopna
Arnbjörg Andrésdóttir og Jóhann Frímann Jónsson. Eigandi myndar: Ljósmyndasafn Austurlands.
innilegustu kveðjur heim í átthaga sína. Með
það kvaddi ég og þakkaði fyrir allt gott.1
Félögum mínum náði ég við ána, síðan
héldum við heilu og höldnu í Hnefílsdal.
Þangað vorum við með bréf frá prófasti til
Guðmundar bónda, þar sem hann bað hann að
greiða götu okkar. Eg man eftir því hvað var
uppi fótur og fít á fólki í Hnefílsdal þegar við
komum. Sjálfsagt þótti Guðmundi mikið í það
varið að fá bréf frá prófasti, en þess þurfti þó
ekki með, því alrómuð var gestrisni í Hnefíls-
dal. Allt blöskraði mér sem ég sá þar. Istran á
húsbóndanum og skeggið á húsfreyjunni, feita
Innskot á öðru blaði: Þau Jóhann og Ambjörg vom skamma stund
í hjónabandi. Hún dó eftir fárra ára sambúð, á besta aldri. Dóttir
þeirra var Anna, kona Jóns snikkara Jónassonar á Bessastöðum
í Fljótsdal, og móðir hinna mörgu Bessastaðasystkina. Eftir lát
konu sinnar fór Jóhann Frímann til Þorvarðar læknis Kjerúlfs,
mágs síns á Ormarsstöðum, og veitti að ýmsu leyti heimili hans
forstöðu um nokkur ár. [Jóhann var m.a. „tóvélastjóri“ á
Ormarsstöðum, meðan Þorvarður rak þar ullariðju].
kjötið, fjöldi vinnufólksins, og gullpeningamir
sem vinnumennirnir voru að sýna hverjir
öðrum.2 Það var föst venja húsbónda að greiða
vinnufólki kaup sitt á sumardaginn fyrsta. Allt
fannst mér þama sérstaklega stórfenglegt, og
allt var gert sem hægt var, að gera okkur og
skepnunum til góða.
Sama blíðuveður hélst. Næsta dag héldum
við af stað frá Hnefilsdal upp á Fljótsdalsheiði.
Um kvöldið komum við að Skeggjastöðum
í Fellum. Þá var ferðalagi mínu lokið í bráð,
því þá var ég búinn að fá svo mikla snjóbirtu
að ég þoldi ekki við. Konan sem ég gisti
hjá, Hólmfríður Gunnlaugsdóttir, sendi eftir
tíkarmjólk til næsta bæjar, til þess að hella
í augun á mér. Ekki veit ég um áhrif þessa
læknislyfs, en mér batnaði fljótlega svo ég
gat haldið ferð minni áfram.
2 Þetta var á tíma sauðasölunnar til Skotlands og þaðan komu
gullpeningamir.
49