Morgunblaðið - 16.12.2021, Síða 26

26 FRÉTTIR
Innlent
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 16. DESEMBER 2021
Morgunblaðið/Baldur
Læknanemar í Martin Frá vinstri: Auður Kristín Pétursdóttir, Edda Þórunn Þórarinsdóttir, Eva Mey Guðmunds-
dóttir, Arna Pálsdóttir, Silja Kristín Guðmundsdóttir, Alexandra Hafþórsdóttir og Bjarni Fannar Kjartansson.
VIÐTAL
Baldur Arnarson
baldura@mbl.is
Milt veður var og hlýtt en haustlitir í
rjóðrum þegar Morgunblaðið heim-
sótti háskólabæinn Martin í Slóvakíu
um miðjan nóvember.
Bærinn er nokkur hundruð kíló-
metra norðaustur af höfuðborginni
Bratislava og þar búa um 54 þúsund
manns. Bærinn er umkringdur
skógivöxnum fjallshlíðum en nokkur
hundruð kílómetrum norðar liggja
landamærin að Póllandi.
Martin er því ekki í alfaraleið fyrir
Íslendinga en samt er það svo að síð-
ustu ár hefur þar orðið til fjölmenn
nýlenda íslenskra læknanema.
Það er ekki síst að þakka starfi
Runólfs Oddssonar, ræðismanns
Slóvakíu á Íslandi, sem hefur kynnt
læknanámið á Íslandi og greitt götu
þeirra ríflega þrjú hundruð nema
sem hafa skráð sig í læknanámið.
Eftir heimsókn á bæjarskrifstof-
urnar og skoðunarferð um húsa-
kynni Jessenius-læknadeildarinnar
við háskólann í Martin lá leiðin í
fundarherbergi þar sem sjö íslenskir
læknanemar tóku á móti gestum.
Arna Pálsdóttir, formaður Félags
íslenskra læknanema í Slóvakíu
(FÍLS), hafði orð fyrir hópnum.
Heldur utan um viðburði
Spurð um formannsstörfin segist
Arna halda utan um viðburði, koma á
framfæri upplýsingum til nemenda
og skipuleggja félagslíf svo eitthvað
sé nefnt. Félagsmenn séu nú 123
talsins og hér um bil sex af hverjum
tíu konur. En alls 179 Íslendingar
eru nú í læknadeildinni.
„Við erum með ýmsa viðburði. Þar
ber hæst árstíðina sem átti að vera
þessa helgi [13. og 14. nóvember] en
vegna aðstæðna þurftum við því mið-
ur að fresta henni. Við erum svo með
skíðaferð í mars sem er líka einn af
stærri viðburðum okkar. Þá erum
við árlega með kynningarviku fyrir
nýnema, eða svonefnda „buddy
week“, sem kemur reyndar frá
norska nemendafélaginu, í byrjun
september. Þetta árið fengum við að
taka meiri þátt í viðburðinum en við
erum líka að reyna að styrkja þetta
samstarf. Svo erum við með smærri
viðburði eins og spurningaleiki og
hrekkjavöku,“ segir Arna.
Eins og önnur fjölskylda
– En hversu mikið samneyti
skyldu Íslendingarnir hafa?
Eva Mey Guðmundsdóttir verður
þá til svara: „Þetta er eins og önnur
fjölskylda okkar. Við hlökkum alltaf
til að koma hingað og hittast. Við
reiðum okkur mikið hvert á annað.“
Alexandra Hafþórsdóttir, nemi á
þriðja ári, er næst til svara en systir
hennar, Tinna, er á fjórða árinu:
„Við hjálpumst að við allt mögu-
legt. Við eldum saman, við förum út
að borða saman og við ferðumst
saman til annarra borga.“
Silja Kristín Guðmundsdóttir:
„Svo erum við fá, aðeins tíu saman í
bekk, og þá verður til ákveðinn
kjarni. Þú fylgir þessum bekk yfir-
leitt í gegnum þessi sex ár og hann
gerir oft eitthvað saman.“
– Hvernig er kaupmátturinn?
Silja: „Mjög fínn. Við getum
ferðast mikið og það er klárlega mun
ódýrara að lifa hérna en á Íslandi.“
Alexandra: „Svo lækkar leigan ef
tveir deila með sér íbúð.“
Víkkar sjóndeildarhringinn
– Hvers vegna eruð þið hér?
Arna: „Ég sá tækifæri til að læra
erlendis og maður hugsaði með sér
að það hlyti að vera frábært að geta
nýtt skólaárin til að vera í flottum
skóla, en geta jafnframt ferðast til
annarra landa og víkkað sjóndeild-
arhringinn. Það er einnig kostur að
geta kynnst nemendum frá öðrum
löndum. Ég sá þetta sem ævintýri í
leiðinni.“
Edda Þórunn Þórarinsdóttir:
„Margir hafa ætlað sér að skipta yfir
til Danmerkur [fyrir síðustu þrjú ár
námsins] en hafa hætt við af því að
þeim finnst svo gaman hérna. Og við
erum orðin svo náin.“
– Hvernig gengur slóvakískan?
Silja: „Við lærum hana fyrstu tvö
árin. Hún lærist jafnt og þétt.“
Eva Mey: „Slóvakarnir eru frá-
bærir. Þeir eru opnir og maður lærir
meira með því að vera með þeim.“
Alexandra: „Á spítalanum hittum
við slóvakíska sjúklinga sem tala
ekki ensku. Þá æfist maður.“
Þurfa að vera vel lesin
– Hvernig eru kennsluhættir í
samanburði við Ísland?
Auður Kristín Pétursdóttir: „Ég
held að kennsluaðferðirnar séu svo-
lítið ólíkar því sem gerist á Íslandi.
Maður þarf að koma vel undir-
búinn í flesta tíma af því að maður er
iðulega spurður [út í námsefnið].“
– Er meiri agi hér en á Íslandi?
Auður: „Það er að minnsta kosti
mikill agi, en ég þekki námið á Ís-
landi ekki nógu vel til að geta sagt til
um hvort hann sé meiri hér eða
heima. Hér eru kennsluaðferðirnar
meira eftir gamla skólanum.“
– Það gengur sem sagt ekki að
mæta óundirbúinn í tíma?
Auður: „Alls ekki. Það er passað
upp á að þú sért vel undirbúinn með
því að spyrja þig út í efnið fyrir
framan allan bekkinn. Svo eru það
lokaprófin, sem eru oftast munnleg,
en á Íslandi eru þau jafnan skrifleg.“
– Hér er byrjað að prófa munn-
lega úr námsefninu eftir fyrstu önn-
ina. Voru það viðbrigði fyrir ykkur?
Auður: „Já, ég held að allir hafi
verið svolítið stressaðir.“
Martin Gengið upp menntaveginn. Skóglendi Hlíðarnar í kringum háskólabæinn Martin eru skógi vaxnar.
Íslensk læknanýlenda í Slóvakíu
- Um 180 íslenskir læknanemar eru nú skráðir í Jessenius-læknadeildina við háskólann í Martin
- Þeir halda hópinn og setja svip á bæinn - Hugur margra stendur til að starfa víða um heim
Í skólanum Silja Kristín, dr. Jana Plevkova og Arna Pálsdóttir.
5 SJÁ SÍÐU 28